Οι δηλητηριάσεις και οι θάνατοι που συνδέονται με το κοινό τοπικό αναισθητικό λιδοκαΐνη έχουν σχεδόν τριπλασιαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες την τελευταία δεκαετία, με τις θανατηφόρες υπερδοσολογίες να συμβαίνουν όλο και περισσότερο εκτός νοσοκομείων, όπου μη εκπαιδευμένο προσωπικόχορηγεί το «ασφαλές» αναισθητικό.
Τα μη συνταγογραφούμενα τοπικά προϊόντα λιδοκαΐνης, τα οποία συνήθως περιέχουν 4% έως 5% λιδοκαΐνη, χρησιμοποιούνται κυρίως για προσωρινή ανακούφιση από τον πόνο, τον κνησμό και το κάψιμο.
«Η λιδοκαΐνη δεν είναι τόσο ασφαλής όσο νομίζουμε», δήλωσε στην ιστοσελίδα The Epoch Times ο Δρ. Michael Fettiplace, συγγραφέας της σχετικής μελέτης και επίκουρος καθηγητής στο Ιατρικό Κολλέγιο του Πανεπιστημίου του Ιλινόις στο Σικάγο.
Αύξηση από το 2011 έως το 2022
Μια πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Regional Anesthesia & Pain Medicine, αποκαλύπτει ότι ενώ οι συνολικές δηλητηριάσεις από τοπικά αναισθητικά μειώθηκαν κατά 23% μετά το 2010 – όταν οι ιατρικοί οργανισμοί εξέδωσαν νέες οδηγίες ασφαλείας – τα περιστατικά που σχετίζονται με τη λιδοκαΐνη αντέκρουσαν την τάση.
Μεταξύ των κινδύνων που σχετίζονται με το φάρμακο, είναι ότι η λιδοκαΐνη μπορεί να προκαλέσει συστηματική τοξικότητα όταν εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος σε υψηλά επίπεδα.
Αυτή η πάθηση, γνωστή ως συστηματική τοξικότητα από τοπικά αναισθητικά, επηρεάζει κυρίως το κεντρικό νευρικό σύστημα και το καρδιαγγειακό σύστημα, οδηγώντας ενδεχομένως σε επιληπτικές κρίσεις, αρρυθμίες, ακόμη και καρδιακή ανακοπή.
Η ομάδα του Fettiplace είχε καταγράψει αυξανόμενες περιπτώσεις τοξικότητας στην ιατρική βιβλιογραφία, αλλά υποτίμησε το πόσο συχνά αυτές οι περιπτώσεις αποδείχθηκαν θανατηφόρες.
«Εντοπίσαμε μια αύξηση στα περιστατικά θνησιμότητας που σχετίζονται με τη λιδοκαΐνη, κάτι που ήταν απροσδόκητο. Εκ των υστέρων, δεν αποτελεί έκπληξη», είπε.
Η μελέτη ανέλυσε περισσότερες από 200.000 περιπτώσεις δηλητηρίασης που αναφέρθηκαν σε κέντρα δηλητηριάσεων των ΗΠΑ μεταξύ 1983 και 2022, συμπεριλαμβανομένων 74 θανάτων από τοπικά αναισθητικά.
Ενώ οι θάνατοι από άλλα αναισθητικά μειώθηκαν, το ποσοστό των θανάτων που συνδέονται με τη λιδοκαΐνη αυξήθηκε από 67% το 2010, σε 82% τα τελευταία χρόνια.
Συνολικά, το 0,1% των περιπτώσεων δηλητηρίασης από λιδοκαΐνη οδήγησαν σε θάνατο, σε σύγκριση με 0,01% για άλλα τοπικά αναισθητικά.
Σε απόλυτους αριθμούς, οι αναφορές δηλητηρίασης από λιδοκαΐνη αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 50%, από 1.600 περιπτώσεις το 2016, σε 2.500 το 2021.
Πολλοί από τους θανάτους συνέβησαν μετά από υπερβολική δόση λιδοκαΐνηςαπό τον ίδιο τον ασθενή ή αφού έλαβε υπερβολική δόση σε εξωτερικές δομές.
Γιατί η λιδοκαΐνη έγινε πιο επικίνδυνη
Η λιδοκαΐνη είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο και ευέλικτο φάρμακο. Έχει ένα σταθερό προφίλ ασφάλειας και θεωρείται εδώ και καιρό ένα χρυσό πρότυπο τοπικού αναισθητικού.
Ο Fettiplace σημείωσε ότι ενώ οι επαγγελματίες υγείας έχουν έναν «υγιή φόβο» για άλλα ισχυρά τοπικά αναισθητικά όπως η βουπιβακαΐνη – η οποία είναι μεγαλύτερης διάρκειας και έχει υψηλότερο δυναμικό τοξικότητας, οι περισσότεροι θεωρούν την λιδοκαΐνη ασφαλή.
Ως αναισθητικό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο τοπικά, όσο και με ένεση στο στόμα για οδοντιατρικές επεμβάσεις, για την ανακούφιση από τον πονόλαιμο και για νευρικούς αποκλεισμούς όπως οι επισκληρίδιοι.
Η ευρεία χρήση του, έχει οδηγήσει σε υποεκτίμηση της ισχύος του.
Ο Δρ. Evan Peskin, αναισθησιολόγος με διπλή πιστοποίηση και ιατρός επεμβατικής αναλγίας, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε στην Epoch Times ότι ένα «σημαντικό ζήτημα» είναι ο αυξανόμενος αριθμός εξωτερικών χειρουργείων, όπου οι διαδικασίες γίνονται εκτός νοσοκομείων – σε κλινικές ή ιατρεία.
«Πολλές από αυτές τις διαδικασίες εκτελούνται από παρόχους που μπορεί να μην έχουν επίσημη εκπαίδευση στην αναισθησία», προειδοποίησε.
Ο Peskin σημείωσε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται μεγάλες ποσότητες λιδοκαΐνης – για παράδειγμα σε αισθητικές επεμβάσεις όπως η λιποαναρρόφηση – και οι πάροχοι που χορηγούν το φάρμακο μπορεί να μην κατανοούν πλήρως πώς απορροφάται το φάρμακο με την πάροδο του χρόνου ή ότι η τοξικότητα μπορεί να μην εμφανιστεί αμέσως.
Όσον αφορά τη θεραπεία της δηλητηρίασης από λιδοκαΐνη, ο Peskin είπε ότι η ταχύτητα χορήγησης της θεραπείας με λιπιδικό γαλάκτωμα μπορεί να κάνει «μεγάλη διαφορά» στο αποτέλεσμα.
«Το πρόβλημα είναι ότι σε πολλά εξωτερικά ιατρεία, τα άτομα που χορηγούν λιδοκαΐνη μπορεί να μην αναγνωρίζουν τα σημάδια τοξικότητας ή μπορεί να μην έχουν διαθέσιμο λιπιδικό γαλάκτωμα», πρόσθεσε.