Αποκαλύψεις-βόμβα του ομοτίμου καθηγητου Νομικης Νίκου Αλιβιζάτου γιά νομοσχέδια του υπουργου Δικαιοσύνης Φλωρίδη: Σχεδιάζουν περιορισμό της ελευθερίας του λόγου καί της θρησκευτικης ελευθερίας

Σέ ποιούς περιορισμούς της ελευθερίας του λόγου καί της εκφράσεως μπορει νά προσανατολίζεται τό Υπουργειο Δικαιοσύνης; Μπορει νά στοχοποιηθει καί ελευθερία θρησκευτικης εκφράσεως; Πράγματι ανησυχία προκαλουν οι αποκαλύψεις του συνταγματολόγου κ. Νίκου Αλιβιζάτου. Ο ομότιμος καθηγητής Νομικης του ΕΚΠΑ ασκωντας κριτική στήν Κυβέρνηση γιά τίς μεθοδεύσεις της στήν Βουλή μέ τήν επιστολική ψηφο εκφράζει καί άλλες ανησυχίες γιά τούς περιορισμούς πού απεργάζεται ο κ. Φλωρίδης. Σέ μιάν αποστροφή του άρθρου του ο κ. Αλιβιζατος αναφέρει:

Εφημερίδα Εστία

«Κάποια νομοσχέδια, εξ άλλου, πού κυκλοφορουν τελευταια, όπως αυτό πού ζητει από τούς θρησκευόμενους χρηστες του διαδικτύου νά αναρτουν τό θρήσκευμά τους, ή τό άλλο πού απειλει μέ κλείσιμο εφημερίδες, ύστερα από καταδίκες, ειναι σοβαρώτερες ενδείξεις γιά τό που οδηγει τά πράγματα. Ακραιο παράδειγμα: η απαξίωση αμετάκλητων αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως αυτές γιά τόν ΝΟΚ καί τά αντισυνταγματικά bonus».

Στό ίδιο άρθρο μάλιστα επισημαίνεται η «εχθροπάθεια» καί η αλαζονεία πού χαρακτηρίζει τήν στάση του κ. Φλωρίδη. Γράφει ο κ. Αλιβιζατος: «Όσο γιά τήν αλαζονεία, δέν μπορω νά μή σταθω στήν εχθροπάθεια πού αναδίδουν τόν τελευταιο καιρό οι αγορεύσεις στή Βουλή του κατ’ εξοχήν αρμόδιου υπουργου, του κ. Γιώργου Φλωρίδη, έναντι των παλαιων συντρόφων του καί της Αριστερας γενικώτερα. Λές καί αγωνίζεται νά φανει βασιλικώτερος του βασιλέως».

Ειναι αδιανόητο, ο υπουργός Δικαιοσύνης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκης χώρας νά επεξεργάζεται νομοθετικά μέτρα γιά τό κλείσιμο εφημερίδων, έστω καί ύστερα από καταδίκες. Πολλά ερωτήματα προκαλει ωστόσο καί η απαίτησις από θρησκευομένους χρηστες του διαδικτύου νά δηλώνουν τό θρήσκευμά τους στίς αναρτήσεις τους. Η απαίτησις αυτή δημιουργει προϋποθέσεις θρησκευτικης στοχοποιήσεως. Καί δέν μπορει νά ειναι άμοιρο σημασίας τό γεγονός ότι τήν ίδια στιγμή υπάρχει μιά ευρωπαϊκή εκστρατεία μέ στόχο τήν αποξένωση της Δικαιοσύνης από τό θρησκευτικό αίσθημα των Ελλήνων. Πράγματι, τό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κοινοποίησε προσφάτως στήν ελληνική Κυβέρνηση δύο προσφυγές πού στρέφονται κατά της αναρτήσεως εικόνων καί άλλων θρησκευτικων συμβόλων στίς δικαστικές αίθουσες, διότι κάποιοι θεωρουν ότι τουτο αντίκειται πρός τήν Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Υπάρχει ταυτοχρόνως καί προσφυγή γιά τήν διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικων καί τήν αναγραφή του θρησκεύματος στά απολυτήρια Λυκείου.

Τά ερωτήματα πού θέτει τό ΕΔΔΑ ειναι:

1. Παραβιάστηκε τό δικαίωμα σέ δίκαιη δίκη καί αμερόληπτο δικαστήριο, όταν τό ΣτΕ αρνήθηκε νά αφαιρέσει τό θρησκευτικό σύμβολο, παρ’ ότι τό περιεχόμενο των υποθέσεων σχετιζόταν άμεσα μέ τήν θρησκευτική ουδετερότητα;

2. Αποτελει η παρουσία της εικόνας του Χριστου παρέμβαση στήν ελευθερία σκέψεως, συνειδήσεως καί θρησκείας των προσφευγόντων, καί άν ναί, ηταν αυτή η παρέμβασις σύμφωνη μέ τόν νόμο καί αναγκαία σέ μιά δημοκρατική κοινωνία, όπως απαιτει τό άρθρο 9 §1 της ΕΣΔΑ;

3. Υπηρξε διακριτική μεταχείρισις σέ βάρος προσφευγόντων λόγω θρησκευτικων πεποιθήσεων, δεδομένου ότι δέν ανήκουν στήν επικρατουσα Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη (άρθρο 14 της ΕΣΔΑ σέ συνδυασμό μέ τά άρθρα 6 καί 9);

Τά ερωτήματα αυτά ειναι τελείως ξένα πρός τήν ελληνική αντίληψη, πού θέλει τά θρησκευτικά σύμβολα (μαζί μέ τήν αρχαιοελληνική Θέμιδα) ως εγγύηση δικαίας καί αντικειμενικης κρίσεως καί όχι ως σύμβολα προτιμήσεως. Καί δέν θά περίμενε κανείς κατανόηση της θεωρήσεως αυτης από τήν ένωση αθέων, η οποία έχει προσφύγει, αλλά δημιουργειται ζήτημα διακρίσεως εις βάρος της χριστιανικης πίστεως όταν τά θέματα των θρησκευτικων συμβόλων φθάνουν νά συζητουνται στό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Οδηγούμεθα σέ μιά πρωτοφανη κατάσταση, όπου η θεσμική ουδετερότης των κρατικων θεσμων καί της Δικαιοσύνης θεωρειται ότι πρέπει νά αποχωρισθει από τό θρησκευτικό συναίσθημα των ανθρώπων.

Καί ο Έλλην υπουργός Δικαιοσύνης, λειτουργωντας μάλιστα μέ ιδιαίτερη σπουδή, έρχεται νά φέρει τήν κατάσταση αυτή στήν ελευθερία του λόγου του διαδικτύου μέ στόχο τούς θρησκευομένους ανθρώπους. Τουτο δημιουργει απαράδεκτη διάκριση εις βάρος της μεγάλης πλειονότητος των Ελλήνων.