Μανώλης Κοττάκης
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ παρατήρηση πρίν εισέλθω στό κύριο θέμα του σημερινου σημειώματος: μέ ικανοποίηση διαβάζουμε στόν κυριακάτικο Τύπο ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει μέτρα γιά τό δημογραφικό μέ νέες μειωμένες φορολογικές κλίμακες γιά οικογένειες μέ παιδιά.
Ειμαι βέβαιος ότι αυτά τά μέτρα θά μας εκπλήξουν κατ’ αρχάς θετικά καί θά τά σχολιάσουμε όπως τούς πρέπει, όταν θά έρθει η ώρα. Εκλαμβάνουμε όμως αυτή τήν πρωτοβουλία η οποία αναπτύσσεται στόν έκτο χρόνο της διακυβερνήσεως της ΝΔ καί αφου βουλιάζει στίς δημοσκοπήσεις στό 24% καί ως γενναία άσκηση αυτοκριτικης. Ο κύριος Πρωθυπουργός έχει από τό 2021 στό συρτάρι του μελέτες γιά τό δημογραφικό πού του λένε ότι τό 2040 θά είμαστε τέταρτη χώρα παγκοσμίως σέ μείωση πληθυσμου. Αριθμούς πού δείχνουν ότι η χώρα υπέστη στήν τελευταία απογραφή τήν μεγαλύτερη μείωση πληθυσμου από τό 1932.
Καί η εθνική απάντηση της κυβερνήσεώς του μέχρι τώρα σέ αυτό τό πρόβλημα πού αποτελει ωρολογιακή βόμβα στά θεμέλια της πατρίδας μας, καθώς σύμφωνα μέ τίς μελέτες τό 2048 θά γεννηθει ο τελευταιος Έλληνας, ηταν ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριων (δηλαδή μεταξύ ανθρώπων πού δέν έχουν τήν αναπαραγωγική ικανότητα μεταξύ τους), ηταν η παρένθετη μητρότητα (πού ευτυχως τήν πηρε πίσω γιά νά μήν «πέσει» ο γάμος στό Συμβούλιο της Επικρατείας), ηταν ένα επίδομα τοκετου γιά τό πρωτο παιδί. Ηταν τό ξήλωμα αφισων γιά τίς αμβλώσεις από τό μετρό.
Ηταν η ανάκληση αιγίδας πού ειχε δώσει η τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας σέ συνέδριο γιά τήν γονιμότητα τό 2021. Ηταν η πρωθυπουργική διακήρυξη πώς θά λύσουμε τό δημογραφικό μέ τούς μετανάστες. Ηταν ένα Υπουργειο Οικογένειας χωρίς αρμοδιότητες.
Η εθνική πολιτική ηταν τό λουκέτο σέ σχολεια της Μακεδονίας καί της Ηπείρου, περισσότερα από 200 φέτος αντί πολιτικης γιά συγκράτηση του πληθυσμου εκει. Αυτή ηταν λοιπόν η εθνική πολιτική γιά τό δημογραφικό μέχρι τώρα. Τό μηδέν. Προηγουνται οι μειονότητες, υποβαθμίζεται η οικογένεια.
Καί τό δυστύχημα ειναι ότι ακόμα καί τώρα πού σχεδιάζεται καί ειναι έτοιμη η εξαγγελία από έναν Πρωθυπουργό πού έρχεται από πολύτεκνη οικογένεια (καί θα ’πρεπε νά καταλαβαίνει), τό μυαλό της εξουσίας ειναι στήν διαιώνισή της μέσω της αλλαγης των κανόνων του εκλογικου νόμου. Όχι στούς εθνικούς στόχους. Τήν στιγμή πού η χώρα χρειάζεται περισσότερους Έλληνες η Κυβέρνηση διοχετεύει πρός τά έξω ότι θέλει νά κυβερνα μέ τούς λιγώτερους. Μέ λιγώτερες ψήφους. Νά αποκτα αυτοδυναμία μέ ποσοστό 32% (96 έδρες μέ απλή αναλογική). Νά αλλάξει τούς κανόνες. Πραγμα τό οποιο σημαίνει ότι ακόμα καί η γενναία πολιτική πού ετοίμασε γιά τό δημογραφικό δραμα, η οποία απέχει πολύ από τό νά ειναι ολοκληρωμένη (καθώς πρέπει νά συνδεθει μέ αλλαγές στήν πολιτική στέγης καί προσλήψεων γιά τούς πολύτεκνους), ταυτίζεται απολύτως μέ τήν δίψα γιά εξουσία. Καί κατά τουτο είτε ο Πρωθυπουργός προχωρήσει στήν ψήφιση νέου εκλογικου νόμου είτε όχι, από μόνη της η συζήτηση πού διεξάγεται αυτήν τήν στιγμή ειναι προσβλητική. Γιατί ειναι σάν νά σου λέει ότι «έξι χρόνια σέ άφησα νά ανεβαίνεις τό Γολγοθα σου, αλλά τώρα πού παίζεται η καρέκλα μου σου μειώνω τούς φόρους γιά νά μέ συγχωρέσεις.»
Θέλετε τήν προσωπική μου άποψη;
Πρωτον, η πολιτική δέν ειναι μαθηματικά. Άν τυχόν ο κόσμος αποφασίσει νά σέ τελειώσει όσο χαμηλά καί νά βάλεις τόν πηχυ της αυτοδυναμίας γιά νά περάσεις από πάνω, ο κόσμος θά στόν ψηλώσει. Δωρον άδωρον.
Δεύτερον, η κοινή λογική λέει ότι άν έχεις καταλάβει ότι θά χάσεις, όχι υπό τήν έννοια ότι δέν θά εισαι πρωτος αλλά υπό τήν έννοια ότι θά εισαι τόσο ισχυρός σέ έδρες όσο στό παρελθόν, καλύτερα νά χάσεις μέ τούς όρους σου καί μέ τούς ίδιους κανόνες παρά μέ τούς κανόνες πού σου επιβάλλουν οι άλλοι.
Τρίτον, η αλλαγή των κανόνων του εκλογικου νόμου ώστε νά αποκλείσει μικρούς σχηματισμούς της ταλαιπωρημένης πολυκομματικης Δημοκρατίας μας από τήν Βουλή μέ νέο πλαφόν συνιστα ένα νέο πληγμα γιά τό πολίτευμα, καί αυτό θά έχει εκλογικό κόστος. Όχι μόνον ηττοπάθεια, εκλογικό κόστος. Όταν έχεις νομοθετήσει νά εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας μέ λιγώτερες από 150 ψήφους, όταν επιτρέπεις νά λειτουργει κουτσή η Βουλή μέ 298 καί όχι 300 βουλευτές, όταν έχεις νομοθετήσει τήν απαγόρευση συμμετοχης κομμάτων στίς εκλογές μέ αντισυνταγματικά κριτήρια, όταν αρνεισαι μέ ψηφοφορίες σάν κι αυτή πού ζήσαμε νά ελεγχθουν υπουργοί σου από τήν δικαιοσύνη, τό νά έρχεσαι νά νομοθετήσεις ότι μπορει τό 30% νά κυβερνα τό 70%, σημαίνει ότι έχεις αυταπάτες. Η αλλαγή του κανόνα δέν θά σέ πάει παρακάτω.
Ειναι προτιμώτερο νά μείνεις πιστός στόν εαυτό σου.
Προσωπική μου εκτίμηση: άν ο Πρωθυπουργός μετά καί τήν ανακοίνωση των μέτρων στήν ΔΕΘ αλλά καί τήν γενικώτερη εξέλιξη των ποσοστων της Νέας Δημοκρατίας, θεωρήσει ότι έχει καλές πιθανότητες νά διεκδικήσει ξανά τό αξίωμά του, δέν θά διστάσει νά αλλάξει τόν εκλογικό νόμο. Άν όμως ως ρεαλιστής πού ειναι καί διαβάζοντας τό τοπίο καταλάβει ότι θά του δοθει διερευνητική εντολή σχηματισμου κυβερνήσεως μέ πολύ λιγώτερες έδρες από τίς 156 πού έχει σήμερα, τότε δέν θά αλλάξει τόν εκλογικό νόμο καθώς τά οφέλη του θά ειναι πενιχρά καί θά τραυματιστει καί η εικόνα του «θεσμικου».
Τό πιθανώτερο ειναι ότι έχοντας κερδίσει μέ μειωμένο ποσοστό τήν πρωτιά σέ εκλογές γιά έκτη συνεχη φορά από τό 2019 σέ αναμέτρηση εθνικου χαρακτηρα θά υποδείξει τρίτο πρόσωπο γιά πρωθυπουργό καί θά φύγει ως …αήττητος δόξη καί τιμη. Αλλά κι αυτό ακόμα εξαρταται από τό ποσοστό πού θά λάβει η Νέα Δημοκρατία στίς δεύτερες εκλογές καί όχι μόνο από τίς έδρες.
Άν υπάρχει ένα μυστικό λοιπόν στήν υπόθεση του εκλογικου νόμου ειναι ότι από τήν απάντηση πού θά δώσει κύριος Μητσοτάκης, άν θά τόν αλλάξει ή άν δέν τόν αλλάξει, θά καταλάβουμε άν θέλει πραγματικά νά διεκδικήσει τρίτη θητεία όπως λέει σήμερα ή δέν θέλει καί ετοιμάζεται γιά τόν ιδιωτικό τομέα, όπως ειπε στό «Πρωτο Θέμα».
Δέν νομίζω ότι τά επιχειρήματα πού τίθενται υπ’ όψη του νά αλλάξει τόν νόμο γιά τήν διάσωση των εδρων των βουλευτων του τόν συγκινουν. Ποτέ δέν τόν συγκινουσαν οι βουλευτές. Τόν εαυτό του σκέφτεται κυρίως. Σας τό λέω μετά λόγου γνώσεως.
Τά υπόλοιπα ειναι γιά τούς σεναριογράφους.
Υστερόγραφο: Μήν απορειτε πού ο υπουργός Επικρατείας κύριος Σκέρτσος γοητεύεται από τά ηλιοβασιλέματα. Η ανάρτησή του στό Facebook έχει κρυφό πολιτικό νόημα: ο άνθρωπος βλέπει τήν …δύση νά έρχεται, καί μας τό λέει αλληγορικά.