Κοιμήθηκα και όταν ξύπνησα…

Φανουλα Αργυρου

“Κοιμήθηκα… Κι όταν ξύπνησα, η Βόρειος Ήπειρος ήταν Αλβανική.

Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Έτσι έπρεπε να γίνει.

Κοιμήθηκα… Κι όταν ξύπνησα, η μισή Κύπρος ήταν σκλαβωμένη.

Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Κάτι έπρεπε, να θυσιαστεί…

Κοιμήθηκα. Κι όταν ξύπνησα είχαν πουλήσει το όνομα Μακεδονία. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Μην είσαι μονοφαγάς.

Κοιμόμουν. Κι όταν ξύπνησα, μου είπαν ότι προέχουν τα “ήρεμα νερά” κι ας γινόταν -την ίδια ώρα- “γκρίζα” και η θάλασσα της Κάσου, όπως νωρίτερα αυτή των Ιμίων….

Σιωπή, μου είπαν, μη μιλάς. Δεν άκουσες πως, γι΄ αυτά, “τα ήρεμα νερά”, ο “φιλέλληνας”, εξωκοινοβουλευτικός “αρμόδιος”, λέει πως δεν τον νοιάζει να τον πουν και μειοδότη; Δεν τον είδες πως υποκλίνεται, όταν βλέπει τον ηγέτη της “εγγυήτριας δύναμης”, στην Κύπρο, στη Βόρεια Συρία, στην Αρμενία, στο Βόρειο Ιράκ, στη Λιβύη, στην Αλβανία, στην Πρίστινα, στο Σεράγιεβο και στα Σκόπια;

Κοιμήθηκα. Κι όταν ξύπνησα είδα τους πάντες γύρω μου να εγείρουν τουρκοκίνητες αξιώσεις σε βάρος της Ελλάδας μας. Σκόπια, Τίρανα, Τρίπολη, Βεγγάζη, Κάϊρο κι έχει ο Θεός… Σιωπή, μου είπαν. Θέλεις να αυξηθεί χρονικά η 9μηνη στρατιωτική θητεία; Δεν βλέπεις που αγοράζουμε Ραφάλ, Μπελαρά, F-35;

Πότε, στο πρόσφατο παρελθόν, υλοποιήθηκαν τέτοια εξοπλιστικά προγράμματα; Άσχετα αν δεν τα αξιοποιούμε…

Κοιμόμουν. Κι όταν ξύπνησα, η Πατρίδα μου είχε γίνει αποικία χρέους. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Ζούσαμε πάνω απ΄ τις δυνάμεις μας, έλεγαν. Κι εμείς και το κράτος… Κοιμόμουν κι ο γείτονάς μου αυτοκτόνησε. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Είχε ψυχολογικά προβλήματα…

Κοιμόμουν. Κι όταν ξύπνησα, το παιδί μου ήταν χιλιάδες μίλια μακριά. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Για το καλό του γίνεται.

Κοιμόμουν. Κι όταν ξύπνησα οι τράπεζες, που είχαν τετράκις “ανακεφαλαιοποιηθεί”, με τα λεφτά του ελληνικού λαού, είχαν πουλήσει τα δάνεια σε funds, ερήμην των δανειοληπτών, ενώ η πολιτική τάξη της χώρας σφύριζε αδιάφορα. Έγιναν και μέτοχοι στα ληστρικά funds. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Είναι “κοινοτική ντιρεκτίβα”. Αυτοί μας έσωσαν. Ήθελες επιστροφή στη δραχμή; “Μένουμε Ευρώπη”, λίγο το ΄χεις;

Κοιμόμουν κι ο φίλος μου έχασε το σπίτι του. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Ένας κακοπληρωτής ήταν. Τι τον λυπάσαι; Αυτός φταίει που πήρε το δάνειο κι όχι η τράπεζα, που δάνειζε χωρίς εγγυήσεις.

Κοιμόμουν και μια γειτόνισσά μου αυτοπυρπολήθηκε, φωνάζοντας, λίγο πριν, “δεν έχω να φάω”. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλάς. Δεν έκανε την αίτηση για pass. Όλο και κάποιο επιδοματάκι, κάποιο pass, θα της είχε δοθεί. Κι εσύ, άλλωστε, έχει καιρό που κακοδιατρέφεσαι, ξέχασες από πότε είσαι ένας υποαμοιβόμενος εργαζόμενος; Αλλά συνεχίζεις να κοιμάσαι “ήσυχος”!! Μιλάς πολύ και γι΄ αυτό δεν θα δεις ποτέ τους επιπλέον μισθούς που παίρνουν οι εργαζόμενοι της Βουλής.

Κοιμήθηκα. Κι όταν ξύπνησα η σημαία μου είχε κατέβει, από το μπαλκόνι μου. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλάς. Μην προκαλείς.

Ένα πανί είναι, όπως είπε κι ένας “εθνοπατέρας”, από μεγάλο τζάκι, που εκπροσωπείται αδιαλείπτως στη Βουλή, από τα 1821…

Κοιμήθηκα κι ο κολλητός μου βρέθηκε πεταμένος στην Εντατική. Σε ένα υποστελεχωμένο νοσοκομείο, με εξαντλημένους γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό. Χωρίς εξειδικευμένη κλινική, που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει εγκαίρως το πρόβλημά του.

Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Ούτως ή άλλως θα πέθαινε.

Κοιμόμουν και παραποίησαν τα βιβλία μου, την ιστορία μου.

Σιωπή, μου είπαν, μη μιλήσεις. Στη Σμύρνη έγινε συνωστισμός.

Και κόψε την κουβέντα για το Αιγαίο, για την ΑΟΖ, για τα νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους, για τους Έλληνες στην Κύπρο ή στη Βόρεια Ήπειρο. Εθνικιστής είσαι; Αυτοί, οι τελευταίοι, ας κόψουν το λαιμό τους… Άλλωστε, η Κύπρος είναι άλλο κράτος κι αυτόν που εξελέγη Δήμαρχος στη Χειμάρρα κι οι Αλβανοί τον έχωσαν στη φυλακή, τον κάναμε Ευρωβουλευτή. Λίγο το ΄χεις;

Κοιμήθηκα. Κι όταν ξύπνησα δεν μπορούσα να κυκλοφορώ ελεύθερα σε πολλές περιοχές του τόπου μου. Σιωπή, μου είπαν. μη μιλήσεις. Ρατσιστής είσαι; Κάνε, πως δεν καταλαβαίνεις. Κοιμήσου πάλι!! Δεν άκουσες πως θα τους μοιράσουμε, ανά εκατό, σε κάθε κοινότητα, σε κάθε μικρό οικισμό; Η Ευρώπη θα στέλνει τα φράγκα!! Κορόϊδα είμαστε να μην επωφεληθούμε; Δεν άκουσες τι είπε η πρώην ΥΠΕΞ;

Κοιμόμουν και καίγονταν άνθρωποι και δάση. Σιωπή, μου είπαν, μην τολμήσεις να μιλήσεις. Φταίει ο άνεμος. Η κλιματική αλλαγή. Άλλωστε, το κράτος, μέσω του 112, έστειλε εγκαίρως μήνυμα εκκένωσης… Προέχει η ανθρώπινη ζωή. Τα σπίτια και το βιός τους θα κοιτάμε; Και μην τολμήσεις να σταθείς εμπόδιο στις ανεμογεννήτριες, που πιθανόν θα φυτρώσουν αύριο στα καμμένα. Είσαι πολέμιος της Ανάπτυξης;

“Κοιμήθηκα”. Πήγα για μπάνιο, όταν έπρεπε να προσέλθω στις κάλπες. Και το χάρηκα, που συνέβαλα να καταγραφεί το υψηλότερο ποσοστό της αποχής, σε εκλογική αναμέτρηση της Ελλάδας.

Κοιμήθηκα όμως. Κι όταν ξύπνησα, τίποτε δεν ήταν, όπως το ονειρεύομαι, όπως θα ήθελα, όπως θα έπρεπε να είναι. Σιωπή, μου είπαν, μη μιλάς. Δεν είναι καιρός για όνειρα.

Κοιμήθηκα, κοιμήθηκα, κοιμήθηκα, απουσίασα, “αηδίασα”, έγινα αναχωρητής, “τους σιχάθηκα όλους”, κι έχασα την αξιοπρέπειά μου, τα ιδανικά μου, τα πιστεύω μου, τις αξίες μου, το μέλλον μου.

Κοιμήθηκα και μου παρουσίασαν το βέλτιστο ως φαύλο και το φαύλο ως βέλτιστο. Κι όταν, απ΄ την Ευρώπη, τους ξεμπρόστιασαν, για τα Τέμπη, για τις αγροτικές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, για το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανεκτικότητας, έμαθα πως υπάρχει η “πισινή” των Εξεταστικών Επιτροπών. Τους άκουσα να λένε, “έχουμε κοινοβουλευτική πλειοψηφία”, υπάρχουν συνταγματικές δικλείδες.

Είδα και κάτι κούτες με φακέλους, να ψηφίζουν “επιστολικά”, στις τρεις τα ξημερώματα, σε άδεια αίθουσα. Σιωπή, μου είπαν. μην τολμήσεις και μιλήσεις για ευτελισμό. Ό,τι είδες το καλύπτει το Σύνταγμα. Ο Κανονισμός της Βουλής.

Κοιμήθηκα και μου είπαν, να μη μιλώ για όλα αυτά.

Κοιμήθηκα. Μα τώρα αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να ξυπνήσω, να ντραπώ, να αγανακτήσω, να ουρλιάξω:

Ξύπνησα!! Κι ΑΠΑΙΤΩ, να μη χάσω άλλη Πατρίδα!!

ΑΠΑΙΤΩ, τη μεταπολίτευση που δεν ήρθε!!

ΑΠΑΙΤΩ ηγεσία που θα αντιληφθεί το πλαίσιο που διαμόρφωσε η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα. Που θα καταλάβει ότι, αυτή η “παιδική χαρά”, η “συμμαχία των προθύμων”, που δόλια μάς κατέστησε αποικία χρέους, είναι πλέον υποπόδιο του αμοτροεπούς δικτάτορα της Άγκυρας.

Ξύπνησα!! Και ΑΠΑΙΤΩ, τον λαό της Πατρίδας μου χορτάτο και με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!!

(Θ. Χούπης: Κείμενο, που διαμόρφωσα πάνω σ΄ ένα σημείωμα που μου έστειλε ο φίλος μου, Κώστας Σκανδάλης)”.

(Ο Θανάσης Χούπης είναι δημοσιογράφος, πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης του Τρίτου Καναλιού της Ελληνικής Τηλεόρασης (ΕΤ-3), από το 1990)

Ενημερώθηκα από τον αγαπητό Θανάση Χούπη ότι η Meta/Facebook, εξεπλάγη απ’ την απήχησή του (κοντά 70.000 αναγνώσεις και περίπου 10.000 κοινοποιήσεις) και του έστειλε με μήνυμα τα στατιστικά της ανάρτησης.

Το κείμενο του αγαπητού Θανάση Χούπη έχει τέτοιο βάθος σε νόημα και στέλνει τόσα πολλά μηνύματα στους πολιτικούς αφενός και αφετέρου σε όλο τον απανταχού Ελληνισμό για την κατάντια μας και τους δύσκολους καιρούς που περνά το ‘Έθνος μας, που αξίζει να διαβαστεί με όσο και περισσότερους για αφύπνιση.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

simerini.sigmalive.com