Το 2007, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας ανέθεσε στον όμιλο Otokar να σχεδιάσει ένα νέο άρμα μάχης, με την ονομασία Altay, στο πλαίσιο του προγράμματος MITÜP [Mili Tank Üretimi Projesi].
Αυτό έγινε σε συνεργασία με διάφορους υπεργολάβους, συμπεριλαμβανομένης της Aselsan για το σύστημα ελέγχου πυρός, της STM για τα συστήματα πληροφοριών και της MKEK για την ενσωμάτωση του πυροβόλου των 120 χιλιοστών και την παραγωγή πυρομαχικών.
Στόχος ήταν να τεθούν σε λειτουργία οι πρώτες 250 μονάδες που θα παραγγελθούν [από τις προγραμματισμένες 1.000] το 2020.
Επιπλέον, ξεκινώντας σχεδόν από ένα λευκό φύλλο χαρτιού [ένα τουρκικό έργο κατασκευής τανκ είχε εγκαταλειφθεί τη δεκαετία του 1940, σημείωση του συντάκτη], η Τουρκία ζήτησε την υποστήριξη του νοτιοκορεατικού ομίλου Hyundai Rotem για να αναπτύξει ορισμένες από τις τεχνολογίες που απαιτούνταν για το Altay με βάση εκείνες του K2 Black Panther.
Ωστόσο, αυτό το πρόγραμμα είχε και κάποιες δυσκολίες. Μετά από πολιτικές αναταραχές, που σημαδεύτηκαν από ένα αποτυχημένο πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2016, το Otokar έχασε την ηγεσία του από την ομάδα BMC, η οποία πρόσκειται στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης [AKP] του Προέδρου Ερντογάν.
Αλλά το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν το σύστημα μετάδοσης κίνησης του μελλοντικού άρματος μάχης.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, η Άγκυρα εξέτασε το ενδεχόμενο συνεργασίας με την ιαπωνική Mitsubishi Heavy Industries. Ωστόσο, οι συζητήσεις δεν κατέληξαν σε συμφωνία. Εξετάστηκε η πιθανότητα συνεργασίας με τον βρετανικό κατασκευαστή κινητήρων Perkins, θυγατρική της αμερικανικής εταιρείας Caterpillar, χωρίς αποτέλεσμα. Προσεγγίστηκε η γερμανική MTU… αλλά το βέτο του Βερολίνου στις εξαγωγές στρατιωτικού εξοπλισμού στην Τουρκία ματαίωσε τη συμφωνία.
Τελικά, η σωτηρία ήρθε για άλλη μια φορά από τη Νότια Κορέα, με την επίτευξη συμφωνίας με την Doosan και την S&T Dynamics, δύο υπεργολάβους της Hyundai Rotem, για την προμήθεια κινητήρων και συστημάτων μετάδοσης κίνησης.
Ταυτόχρονα, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας ανέθεσε στην BMC μια ακόμη σύμβαση για τον σχεδιασμό του κινητήρα BATU, με «μέγιστη χρήση τοπικών εξαρτημάτων και ελάχιστη ξένη τεχνολογία».
Με όλα αυτά τα εμπόδια, ο στόχος της θέσης του Altay σε λειτουργία το 2020 χάθηκε. Ωστόσο, στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Διευθύνων Σύμβουλος της BMC, Φουάτ Τοσιάλι, επιβεβαίωσε ότι η σειριακή παραγωγή αυτού του νέου άρματος μάχης μόλις ξεκίνησε σε ένα πρόσφατα κατασκευασμένο εργοστάσιο στην Άγκυρα, με τη βοήθεια 600 τοπικών υπεργολάβων.
«Είμαστε στην ευχάριστη θέση να πραγματοποιήσουμε το εκατονταετές όνειρο της Τουρκίας και να ξεκινήσουμε τη σειριακή παραγωγή του άρματος μάχης Altay», δήλωσε, σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu.
«Το εργοστάσιο είναι έτοιμο. Ελπίζουμε ότι θα καλύψει τις αμυντικές ανάγκες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και των συμμαχικών χωρών», πρόσθεσε.
Ωστόσο, το σύστημα μετάδοσης κίνησης της BATU βρίσκεται ακόμη σε φάση δοκιμών. «Πρέπει να υποβληθεί σε ορισμένες δοκιμές πριν μπορέσει να χρησιμοποιηθεί στα άρματά μας. Απαιτούνται δοκιμές σε δρόμο και μια διαδρομή αντοχής 10.000 χιλιομέτρων, καθώς και η επίτευξη επιπέδων απόδοσης. Μέχρι στιγμής, το πρόγραμμα δεν έχει παρουσιάσει καμία οπισθοδρόμηση», δήλωσε ο Τοσιάλι.
Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έδωσε η Τουρκική Υπηρεσία Αμυντικών Βιομηχανιών [SSB – Savunma Sanayii Başkanlığı], τρία άρματα μάχης Altay πρόκειται να παραδοθούν το 2025, στη συνέχεια 11 το 2026, 41 το 2027 και 30 το 2028.
Υπενθυμίζεται ότι, με βάρος 65 τόνους και χειρισμό από τέσσερις άνδρες [οδηγό, πυροβολητή, φορτωτή και διοικητή άρματος μάχης], το Altay είναι οπλισμένο με ένα πυροβόλο 120 mm [MKEK] καθώς και ένα ομοαξονικό πολυβόλο 7,62 mm και ένα πολυβόλο 12,7 mm τοποθετημένο σε τηλεχειριζόμενο πύργο Aselsan STAMP/II.
Είναι εξοπλισμένο με ένα αρθρωτό σύστημα ελέγχου πυρός Volkan-III και το σύστημα ενεργητικής προστασίας AKKOR. Το Κατάρ παρήγγειλε 100 μονάδες το 2019.
—