Ποίημα: Αγαπημένη μου

Αγαπημένη μου

Είναι καιρός τώρα
Που διαλέγω τους κόκκους της άμμου

Διαλέγω το σχήμα τους, το χρώμα τους
Τη λάμψη τους στο φως του ήλιου

Τους βάζω σε μιά σειρά
Είναι τα μάτια σου

Μαζεύω τους πιο καυτούς στ’ ακρογιάλι
Τους σφίγγω γερά στη χούφτα μου
Νοιώθω τη φλόγα τους

Τους βάζω σε δυό σειρές
Είναι τα χείλη σου

Βρίσκω καινούργιους
Ακούω τον ήχο τους

Τους βάζω πάνω και κάτω απ’ τη σειρά
Είναι οι κτύποι της καρδιάς σου

Διαλέγω τους πιο σμιλεμένους
Από τ’ αφρισμένα κύματα

Τους βάζω σε μιά όρθια σειρά
Είναι το κορμί σου

Τραβάω δυό άπειρες παράλληλες γραμμές
Τη μιά για τον πόθο
Την άλλη για το πάθος
Οι δυό μαζί για τον έρωτά μας

Σου εσωκλείω δυό λεμονανθούς
Και λίγες σταγόνες της πρωινής δροσιάς
Για τα μαλλιά σου

Σ’ αγαπώ

Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας
23-09-2022

ΥΓ. Σκέφτομαι αν, στους συνανθρώπους μας, που μας χωρίζει κάτι, στέλναμε ένα γράμμα, το οποίο να ξεκινάει με το «Αγαπημένη/ε μου…», με λόγια διαλεκτά, που του ταιριάζουν και ίσως ένα μικρό συμβολικό δώρο, πιστεύω πως θα ερχόμασταν πιο κοντά, θα γεφυρώναμε το κενό που μας χωρίζει, θα δυναμώναμε την αλληλοκατανόηση, θα ενώναμε και πάλι το νου και τις καρδιές μας, θα βρίσκαμε λύση, στα μεταξύ μας προβλήματα.