Με συγκίνηση και σεβασμό
Η Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία τίμησε την 28η Οκτωβρίου εκεί όπου πολλοί Έλληνες στρατιώτες άφησαν τη ζωή τους για την ελευθερία, σε περιοχές όπου τα οστά τους παρέμεναν για δεκαετίες εγκαταλελειμμένα σε χαράδρες και φαράγγια, μέχρι τα τελευταία χρόνια που άρχισαν να περισυλλέγονται.
Στους Βουλιαράτες πραγματοποιήθηκε μαθητική παρέλαση από το Σχολείο προς το Στρατιωτικό Κοιμητήριο, όπου ακολούθησε δοξολογία και επιμνημόσυνη δέηση, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Ναθαναήλ. Στεφάνια κατέθεσαν η Γενική Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας Μαρία Μπόγκρη-Άννη, η πρέσβης της Ελλάδας στα Τίρανα Κωνσταντίνα Καμίτση, ο Γενικός Πρόξενος Αργυροκάστρου Σωκράτης Σουρβίνος, ο ευρωβουλευτής Φρέντυ Μπελέρης και πλήθος προσκυνητών από την Ελλάδα.
Στην Κλεισούρα εψάλη επιμνημόσυνη δέηση στο νεκροταφείο
Στην Χειμάρρα το παράρτημα της Ομόνοιας τίμησε τους πεσόντες με την καθιερωμένη δέηση στο Μνημείο Πεσόντων του 1940. Παρουσία καλλιτεχνών και εκπροσώπων φορέων, η μνήμη ζωντάνεψε μέσα από στερνές λέξεις, ποιήματα και χορούς, θυμίζοντας την ηρωική θυσία των προγόνων μας.
Όπως τονίστηκε στους χαιρετισμούς, η μνήμη αποτελεί κρίκο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Η συλλογική μνήμη κρατά ζωντανό το ιδανικό της ελευθερίας και θυμίζει ότι οι τάφοι των ηρώων είναι σύμβολο θάρρους, ελπίδας και παραδείγματος για τις επόμενες γενιές. Στο νεκροταφείο του Αγίου Αθανασίου στους Βουλιαράτες τελέστηκε τρισάγιο επί του τάφου του Κωνσταντίνου Κατσίφα, αναδεικνύοντας την αδιάλειπτη σχέση της Ελληνικής Μειονότητας με την πατρίδα.
Η ιστορία των στρατιωτικών νεκροταφείων στη Βόρεια Ήπειρο ξεκίνησε το 1981
Σύμφωνα με το Himara.gr η ιστορία των στρατιωτικών νεκροταφείων στη Βόρεια Ήπειρο ξεκίνησε το 1981, με πρωτοβουλία για τη συγκέντρωση των οστών των πεσόντων. Το πρώτο οργανωμένο νεκροταφείο δημιουργήθηκε στους Βουλιαράτες, όπου λειτούργησε νοσοκομείο του ελληνικού στρατού το 1940-41, ενώ ακολούθησαν η Κλεισούρα και άλλα σημεία με διάσπαρτους τάφους Ελλήνων στρατιωτών.
Η θυσία, η δύναμη και το ήθος της ελληνικής ψυχής αναδείχθηκαν μέσα από τις εκδηλώσεις, υπενθυμίζοντας ότι η πατρίδα και η μνήμη δεν χάνονται ποτέ. Περήφανες υψώθηκαν οι λόγχες στα βουνά και τα λαγκάδια, ενώ η ελληνική ψυχή, πληγωμένη μα πάντα ανδρειωμένη, τιμάται μέσα από κάθε δάκρυ, κάθε στεφάνι και κάθε σιωπηλή προσευχή.
*Φωτογραφίες Himara.gr