ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ…
ΕΣΤΙΑ, σημερα…
Μια τυχαία συνάντηση, στο Κολωνάκι…
Προχθές, ήμουν με φίλους στο Κολωνάκι, σε γνωστό ρεστωράν, όταν άκουσα να με φωνάζουν από ένα τραπέζι, στην γωνία.
Δημητρης Καπρανος Εφημεριδα Εστια
Με μεγάλη χαρά, είδα την Βίκυ Λέανδρος, με την αδελφή της και συγγενείς. Την συλλυπήθηκα για την απώλεια του σπουδαία πατέρα της και βρήκα την ευκαιρία για μια ακόμη φορά να της εκφράσω τον θαυμασμό και την αγάπη μου.
Κι ύστερα, συζητώντας με τους φίλους, θυμηθήκαμε πόσο έχουμε φτωχύνει στον λεγόμενο “καλλιτεχνικό” χώρο
Πόσοι, αλήθεια, μεγάλοι Έλληνες καλλιτέχνες ,που έγιναν παγκοσμίως; γνωστοί, μας έχουν απομείνει; Η Νανά Μούσχουρη και η Βίκυ Λέανδρος, αν δεν κάνω λάθος.
Εφυγαν για ψηλά ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και ο Ντέμης Ρούσσος, εχουν φύγει ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.
Και πώς, αλήθεια, έχουμε φερθεί στους σπουδαίους αυτούς ανθρώπους, που έκαναν το όνομα της Ελλάδος γνωστό σε όλο τον κόσμο;
Εκατομμύρια δίσκοι της Μούσχουρη, της Λέανδρος, του Ντέμη, του Vangelis, του Μίκη, του Μάνου, βρίσκονται στις δισκοθήκες όλου του κόσμου
Τα τραγούδια που έγραψαν ή ερμήνευσαν, ακούγονται παντού. Να σας πω εγώ κάποιες περιπτώσεις…
Ο Μάνος Χατζιδάκις, με “Τα παιδιά του Πειραιά”, έκανε τον Πειραιά γνωστό στα πέρατα του κόσμου. Λοιπόν, στον Πειραιά δεν υπάρχει ούτε μία οδός Μάνου Χατζιδάκι, ενώ ασκούνται πιέσεις, το δημοτικό θέατρο της πόλεως να ονομασθεί “Μίκης Θεοδωράκης”.
Να πάμε στην Βίκυ Λέανδρος τωρα. Κάποια στιγμή, αυτή η σπουδαία, παγκοσμίου ακτινοβολίας καλλιτέχνις, πείσθηκε να αναμιχθεί στα της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως.
Εξελέγη δημοτική σλυμβουλος στον Πειραιά και όλοι περιμέναμε (και εγω πρώτος) να ακούσουμε να ανακοινώνεται το όνομά της ως υπεύθυνης αντιδημάρχου στα θέματα του Πολιτισμού.
Κάτι τέτοιο δεν συνέβη! Και, η Βίκυ Λέανδρος, δεν επεχείρησε να ασχοληθεί και να θέσει υποψηφιότητα δεύτερη φορά!
Δηλαδή έχεις στον Δήμο σου ένα τέτοιο όνομα, έχεις στην πόλη σου-εκλεγμένη- μια τέτοια προσωπικότητα και δεν την εκμεταλλεύεσαι!
Με τον Ντέμη Ρούσσο με συνέδεε παλαιά και ειλικρινής φιλία, από την χρυσή εποχή των ποπ συγκροτημάτων του ΄60-΄70. Μάλιστα είχα αγοράσει από εκείνον εναν ενισχυτή μπάσου, τοτε, που μάζευε χρήματα για να φύγει στο εξωτερικό με τον Βαγγέλη Παπαθαναίου και τον Λουκά Σιδερά, με τους οποίους έγιναν “Το παιδί της Αφροδίτης”.
Στην Ελλάδα, ο Ντέμης Ρούσσος δεν έτυχε αναγνωρίσεως ανάλογης με εκείνην που γνώρισε σε όλο τον κόσμο.
Αιτία; Όταν ρωτήθηε-επί δικατατορίας- να σχολιάσει όσα συνέβαιναν εδώ , αρνήθηκε να απαντήσει.
”Δεν ξέρω τί να πω. Φεύγω από το αεροδρόμιο στην Αθηνα και δεν μου μιλά σχεδόν κανείς. Και φθάνω στο εξωτερικό και με περιμένουν πενήντα δημοσογράφοι στο αεροδρόμιο” μου έλεγε. Αφήστε δε που στην κηδεία του ήμασταν-δεν ήμασταν καμιά εκατοστή άτομα!
Φυσικά, οποιαδήποτε άλλη χώρα, θα είχε σπεύσει να χρησιμοποιήσει την Βίκυ Λέανδρος, να την έχει ορίσει ως ”πρεσβευτή καλής θελήσεως” με κάποιο αντικείμενο, όπως έχει γίνει με συζύγους εφοπλιστών και επιχειρηματιών. Αλλά, θα μου πείτε, ποιός δίνει σημασία σε τέτοιες λεπτομέρειες.
Όταν έφευγε, την καληνύχτισα, κομψότατη, “μινιόν” όπως πάντα, έφυγε με την συντροφιά της. Στην Αθήνα, την Ελλάδα ,που έχει ξεχάσει να αναγνωρίζει πολύτιμες αξίες και αποθεώνει τα μπακίρια…