Η χθεσινή ήταν μια από εκείνες τις ημέρες που χαράσσονται για πάντα στη μνήμη
Βρέθηκα στις περιοχές του Νότιου Ισραήλ, στα σύνορα με τη Γάζα — στα μέρη που επλήγησαν περισσότερο από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.
Επισκέφθηκα τον χώρο όπου φιλοξένησε το Nova Music Festival εκείνη την τραγική ημέρα
Εκεί που εκατοντάδες νέοι άνθρωποι οι οποίοι τραγουδούσαν για την ειρήνη, δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν και απήχθησαν από τους σφαγείς της Χαμάς.
Περπάτησα στο Kibbutz Nir Oz, το αγροτικό κοινόβιο που δέχθηκε το σκληρότερο πλήγμα εκείνης της ημέρας. Άκουσα τις ιστορίες των ανθρώπων που έζησαν τον απόλυτο τρόμο, κι ας πίστευαν περισσότερο από όλους στην συνύπαρξη Παλαιστινίων και Ισραηλινών.
Τέλος, είδα από κοντά την προσπάθεια που γίνεται στο πέρασμα Kerem Shalom, για τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Παλαιστινίους της Γάζας. Είχα την ευκαιρία να περάσω τα σύνορα προς την Λωρίδα και να παρακολουθήσω ολόκληρη τη διαδρομή της βοήθειας.
Πρεπει να εισαι πολυ σιχαμα,πολυ τιποτενια βρωμιαρα για να εχεις το θρασος να πηγαινεις στον χωρο που αρκετοι απο αυτα τα παιδια δολοφονηθηκαν απο Ισραηλινα ελικοπτερα(η Χαμας εν εχει) και να ξεφτιλιζεσαι σαν ανδραποδο λεγοντας μαλακιες,προμοταροντας εναν δολοφονο.