Ο Παρθενώνας είναι το λαμπρότερο μνημείο της αθηναϊκής πολιτείας
Ο Παρθενώνας ή ο Ιερός βράχος ο οποίος βρίσκεται στην ακρόπολη των Αθηνών, χτίστηκε για αμυντικούς σκοπούς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν την Ακρόπολη για να έχουν μία καλύτερη εικόνα των θέσεων των εχθρών τους.
Με πληροφορίες από το arxaia-ellinika.blogspot.com
Στις πλαγιές της Ακροπόλεως έχουν ανακαλυφθεί νεολιθικά λείψανα τα οποία δείχνουν μία συνεχόμενη ύπαρξη πολιτισμών και οικισμών στο λόφο τουλάχιστον από το 2800 π.Χ, δηλαδή πολύ πριν από τον μινωικό και μυκηναϊκό πολιτισμό.
Το όνομα Παρθενώνας προέρχεται από ένα από τα πολλά επίθετα προσωνύμια της θεάς Αθηνάς το οποίο είναι Αθηνά η παρθένος και δόθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ στον θάλαμο στο εσωτερικό του ναού που στεγάζεται το άγαλμα της.
Ο ίδιος ναός ήταν γνωστός ως ο μεγάλος ναός ονομασία η οποία αναφέρεται στο μήκος του εσωτερικού του σηκού 29,8 μέτρα από τον 4ο αιώνα π.Χ ολόκληρο το οικοδόμημα άρχισε να αποκαλείται Παρθενώνας.
Η κατασκευή του Παρθενώνα ξεκίνησε το 447 και ολοκληρώθηκε το 438 π.Χ η διακόσμηση του ναού όμως συνεχίστηκε μέχρι το 432
Χτίστηκε από τους αρχιτέκτονες Ικτίνου και Καλλικράτη υπό την εποπτεία του γλύπτη Φειδία.
Ο Παρθενώνας χαρακτηρίζεται από τους πιο σύγχρονους αρχιτέκτονες και ιστορικούς ως υπέρτατη έκφραση της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής ιδιοφυίας και αντιπροσωπεύει το γάμο της απλότητας με την δύναμη.
Ο ναός επίσης θεωρείται ως το αποκορύφωμα της εξέλιξης του δωρικού ρυθμού ο οποίος με τη σειρά του είναι ο απλούστερος των τριών κλασικών ελληνικών αρχιτεκτονικών ρυθμών.
Εάν δεν σας εντυπωσιάζει η αρχιτεκτονική του ναού, μάθετε αρχικά ότι ο σχεδιασμός του Παρθενώνα είναι αντισεισμικών προδιαγραφών. Παρότι οι στήλες του κλείνουν διακριτικά προς τα μέσα ώστε να προσφέρουν καλύτερη οπτική γωνία παρατηρώντας τον από χαμηλά, μπορεί να αποβάλει αποτελεσματικά το νερό της βροχής και να έχει την απαιτούμενη αντισεισμική ενίσχυση, λόγω μιας πολύ λεπτής παραγωγικής καμπύλης. Σίγουρα οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή τους.
Ενώ ένα μεγάλο μέρος του παραμένει άθικτο ο Παρθενώνας υπέστη σημαντικές ζημιές κατά το πέρασμα των αιώνων
Όλα ξεκίνησαν το 296 π.Χ όταν ο τύραννος Λάχαρης αφαίρεσε τα χρυσά τμήματα του αγάλματος της Αθηνάς για κοπή νομίσματος, προκειμένου να πληρώσει το στρατό του. Τα τμήματα αυτά αποκαταστάθηκαν σύντομα, πολύ πιθανόν το 290 π.Χ αφού χύθηκαν μέσα στα ίδια καλούπια με τα πρωτότυπα.
Ένα άλλο σημαντικό μνημείο που βρίσκεται στους πρόποδες της Ακρόπολης, είναι το θέατρο του Διονύσου το οποίο θεωρείται ότι είναι το πρώτο θέατρο στην ιστορία.
Στη μέχρι τώρα γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας, όταν σε ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο ο λόγος του μήκους του προς το πλάτος του ισούται περίπου με 1,61803 39887 49894 84820, τότε θεωρείται όσο πιο ευχάριστο στο μάτι. Αυτή η αναλογία ονομάστηκε από τους Έλληνες ως η χρυσή τομή.
Στον κόσμο των μαθηματικών η αριθμητική τιμή γνωστή και ως Φ, πήρε το όνομα της από το αρχικό του Έλληνα γλύπτη Φειδία, ο οποίος χρησιμοποιούσε ευρέως τη χρυσή τομή στα γλυπτά του.
Οι εξωτερικές διαστάσεις του Παρθενώνα αποτελούν ένα τέλειο χρυσό ορθογώνιο και πιστεύεται ότι ο Παρθενώνας χτίστηκε με εξαιρετική ακρίβεια, σύμφωνα με αυτή τη μαθηματική αναλογία της αποκαλούμενης ιερής γεωμετρίας.