«Ο αγώνας μου είναι πολιτικός», τονίζει η Μαρία Καρυστιανού ενώ εμφανίστηκε απαισιόδοξη για την πορεία της δίκης για τα Τέμπη
Η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων βρέθηκε στην Πάρο για μια ενημερωτική εκδήλωση για το σιδηροδρομικό έγκλημα και έδωσε συνέντευξη και στον ραδιοφωνικό σταθμό ParosVoice.com στην εκπομπή «Οι ειδήσεις… αλλιώς» του Νίκου Ραγκούση Λαουτάρη.
Πιο συγκεκριμένα, η κ. Καρυστιανού έκανε λόγο για «προδιαγεγραμμένο έγκλημα» και για «μηχανισμό συγκάλυψης» που ακολούθησε, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τον όρο «ατύχημα», και τονίζοντας πως η τραγωδία ήταν μια «βόμβα φυτεμένη» στη μακροχρόνια εγκληματική αμέλεια και στη συνειδητή μη υλοποίηση του βασικού συστήματος ασφαλείας της «σύμβασης 717».
«Δεν νοείται να μιλάς για ένα μαζικό μέσο μεταφορές και να μην μιλάς για συστήματα ασφαλείας», ανέφερε και τόνισε ότι όλες οι κυβερνήσεις συνέβαλαν στο έγκλημα. Το πρόβλημα, όπως λέει, είναι βαθύτερο, ένα διεφθαρμένο σύστημα αμοιβαίας κάλυψης, όπου «όλοι συγκάλυπταν όλους».
Η χαροκαμένη μητέρα έκανε λόγο και για μια «δεύτερη τραγωδία», την τραγωδία της συγκάλυψης
Αναφέρεται στη «τεράστια πυρόσφαιρα» που, κατά τους ειδικούς, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τη σύγκρουση δύο ηλεκτρικών αμαξοστοιχιών, υπονοώντας την ύπαρξη εύφλεκτων υλικών.
Επισημαίνει το «μπάζωμα» των ευθυνών, που έγινε «με εντολή πολιτική», και το μυστηριώδες «χαμό» των κρίσιμων βίντεο ασφαλείας. «Το ότι χάθηκαν τα βίντεο σημαίνει πως τα βίντεο έδειχναν κάτι», σχολιάζει. Το ερώτημα που αφήνει να κρέμεται στον αέρα είναι βαρύ: Τι ήταν τόσο σημαντικό που χρειαζόταν να εξαφανιστεί;
Οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις που έχουν γίνει για τα Τέμπη είναι η απάντηση της ελληνικής κοινωνίας που δίνει δύναμη στις οικογένειες των θυμάτων
«Δεν μας δίνει απλά δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Φοβίζει και το σύστημα», δηλώνει.
Σχετικά με την δίκη, η κ. Καρυστιανού τονίζει πως είναι απαισιόδοξη, κάνει λόγο για την κλεισμένη ανάκριση «με πάρα πολλά κενά» και προμηνύει μια δίκη που φοβάται πως θα είναι «σικέ», με λίγους κατηγορούμενους και χαμηλά αδικήματα. Μια μικρή ελπίδα ίσως υπάρχει στις εκταφές. Την ίδια στιγμή δεν προχωρά, όπως λέει και η υπόθεση που άνοιξε στις Βρυξέλλες για το κράτος δικαίου.
Η απόφαση να κατηγορηθούν πολιτικοί όπως ο Κώστας Καραμανλής και ο Κώστας Τριαντόπουλος για πλημμέλημα θεωρεί πως είναι «προσβλητική στη μνήμη των ανθρώπων μας».
Η Μαρία Καρυστιανού επισημαίνει πως ένιωσε την πλήρη αφύπνιση με το πένθος. «Δεν θύμωσα απλά… Για μένα γεννήθηκε κάτι άλλο. Αυτό που μπορώ να το χαρακτηρίσω είναι ότι ναι, έχω αφυπνιστεί. Όχι, εγώ δεν θα το δεχτώ. Δεν θα δεχτώ τη μοίρα μου».
Σχετικά με τις κατηγορίες που δέχτηκε ότι πολιτικοποιεί τον αγώνα τονίζει:
«Ο αγώνας μου είναι πολιτικός. Είμαι πολίτης και θα μιλάω για τα δικαιώματά μου… Εάν δεν μιλήσουμε εμείς οι πολίτες, οι πολιτικοί βολεύονται πάρα πολύ καλά. Ο κόσμος έχει καταλάβει ότι η πολιτική κριτική δεν είναι απλώς δικαίωμα, αλλά “υποχρέωση”».
Σχετικά με όσα πρέπει να γίνουν επισημαίνει:
«Πρέπει να αλλάξουν όλα… όχι να βελτιωθούν. Θα πρέπει να γκρεμιστούν και να ξαναχτιστούν. Και αν υπήρχε μία μόνο αρχή από την οποία θα άρχιζε, αυτή θα ήταν η Δικαιοσύνη. Όταν υπάρχει η δικαιοσύνη σε όλους τους τομείς, όλα λειτουργούν πολύ πιο σωστά, πολύ πιο δίκαια.
Ο αγώνας για τη δικαίωση των παιδιών θα έρθει μόνο μέσα από μια αλλαγή κατάστασης και τη δημιουργία ενός κράτους δικαίου», δηλώνει. «Επομένως, ο αγώνας πλέον δεν είναι αγώνας ο δικός μας για τα Τέμπη, είναι αγώνας όλων των Ελλήνων προκειμένου να έχουμε ένα κράτος δικαίου».