Διαπρεπής Έλλην του εξωτερικου μέ βαθιά διείσδυση,
άν όχι επαγγελματική συνεργασία, σέ συμμαχικές υπηρεσίες διεθνων οργανισμων μου αποκάλυψε πρό διετίας ότι η υπόθεση Έπσταϊν έχει καί γεωπολιτική πτυχή.
Δέν πρόκειται απλως γιά τό τί συμβαίνει στίς βρώμικες κλινες της εξουσίας, ελληνιστί «στά κρεβάτια των πολιτικων». Μέ προειδοποίησε από τότε πώς στήν ουσία αποτελουσε τήν παγίδευση ολόκληρου του πολιτικου προσωπικου των ΗΠΑ από υπηρεσίες τρίτης χώρας, φιλικης πρός τήν Αμερική, γιά λόγους προληπτικούς. «Σέ περίπτωση πού»…
Μανώλης Κοττάκης από την Εφημερίδα Εστία
Έτσι, όταν, νωρίς τό απόγευμα της Τετάρτης, κυβερνητικός αξιωματουχος μέ ενημέρωσε γιά τά mails Έπσταϊν πού κατέθεσαν στήν Γερουσία οι Δημοκρατικοί, τό μυαλό μου πηγε πρός τά εκει. Αδυνατουσα όμως νά ολοκληρώσω τήν «σύνδεση». Ποιός ειναι ο λόγος πού βαθαίνει τό ρηγμα μέσα στόν σκληρό πυρηνα του δυτικου κόσμου; Γιατί νά θέλει κάποιος νά στείλει αδιάβαστο τόν Τράμπ πρίν καλά-καλά καθίσει στήν καρέκλα του στό Οβάλ Γραφειο; Τήν πιθανή απάντηση μέ βοήθησαν νά τήν δώσω δύο απρόσμενοι σύμμαχοι: ο… Τηλέμαχος Χυτήρης καί… τό ημερολόγιο.
Ωρες μετά τήν δημοσίευση της είδησης στούς «New York Times» καί στούς «Financial Times» ότι ο Έπσταϊν έγραφε πώς ο Τράμπ ηρθε εν γνώσει του σέ σεξουαλική επαφή μέ γυναικες οι οποιες ηταν θύματα (victims) εμπορίου λευκης σαρκός (trafficking), ο ΣΚΑΪ μετέδιδε μιάν άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Μαρίας Φαραντούρη καί του Τηλέμαχου Χυτήρη. Εάν η πρώτη σέ καθηλώνει μέ τήν φωνή της, ο δεύτερος τό επιτυγχάνει μέ τόν λόγο του. Κατ’ ακρίβειαν: Μέ τόν δομημένο πολιτικό λόγο του, πού δέν φλυαρει, αλλά επικεντρώνεται στήν ουσία. Όλως συμπτωματικως, ο κύριος Χυτήρης αποκάλυψε μία άγνωστη ιστορία μέ πρωταγωνιστή έναν Έλληνα Πρωθυπουργό, τόν Ανδρέα Παπανδρέου, καί πολιτικό θυμα έναν Αμερικανό Πρόεδρο, τόν Μπίλ Κλίντον. Ιστορία πού ταίριαζε μέ τίς προχθεσινές εξελίξεις στήν Αμερική.
Όπως διηγήθηκε, κατά τήν επίσκεψη του Ανδρέα στόν Λευκό Οικο, τό 1994, ο Κλίντον ειχε ιδιαίτερη συζήτηση μαζί του κατά μόνας επί μιάμιση ολόκληρη ώρα. Λίγες μέρες μετά, ο Χυτήρης, πού ηταν υφυπουργός Προεδρίας καί κυβερνητικός εκπρόσωπος, ερώτησε τόν Παπανδρέου ποιό ακριβως ηταν τό αντικείμενο της συζήτησής τους. «Τό Παλαιστινιακό!» απάντησε ο Ανδρέας καί του ζήτησε νά ετοιμάζεται γιά ταξίδι στήν Ραμάλα καί στήν Δαμασκό. Ο Αμερικανός Πρόεδρος γνωρίζοντας τίς άριστες σχέσεις του Παπανδρέου μέ τόν αραβικό κόσμο ανέθεσε στόν Έλληνα Πρωθυπουργό έναν μεσολαβητικό ρόλο ανάλογο μέ αυτόν πού ανέθεσε τώρα στόν Ερντογάν γιά τήν Χαμάς ο Ντόναλντ Τράμπ.
Τελικός στόχος; Η επίτευξη συμφωνίας γιά τήν αναγνώριση δύο κρατων
Σύμμαχος του Κλίντον σέ αυτό ηταν ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν. Λίγες μέρες μετά τό ταξίδι Παπανδρέου στήν Μέση Ανατολή, γιά τό οποιο ο ελληνικός Τύπος ειχε σχηματίσει τήν άποψη ότι αφορουσε τήν αναζήτηση ιατρου γιά τήν υγεία του Ανδρέα, ο Χυτήρης ενημέρωσε τόν Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι ο Ράμπιν δολοφονήθηκε από έναν νεαρό Ισραηλινό. «Δέν ειναι καλό αυτό!» ψέλλισε συγκλονισμένος ο Παπανδρέου καί πρόσθεσε: «Δέν θά σταματήσει εδω, θά συνεχιστει καί μέ τόν Κλίντον»…
Η διορατικότης του Παπανδρέου δικαιώθηκε λίγο καιρό μετά. Όταν ο παντοδύναμος Κλίντον επλήγη αιφνιδίως ηθικά γιά ανάρμοστη συμπεριφορά μέ ένα δευτεροκλασάτο σεξουαλικό σκάνδαλο, μέ πρωταγωνίστρια μιά εκπαιδευόμενη του Λευκου Οίκου: τήν Μόνικα Λουίνσκι. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ εδιώχθη ποινικως καί παρεπέμφθη σέ δίκη από έναν ανεξάρτητο εισαγγελέα, τόν Κένεθ Στάρ. Ό,τι του απέμεινε από τό κυρος του δέν έφθανε πλέον γιά νά γείρει τήν ζυγαριά στό Παλαιστινιακό. Όλα τελείωσαν. Στήν πουριτανική Δύση, σέ αντίθεση μέ τήν άτακτη Ανατολή, ειναι κανόνας: Τά σεξουαλικά σκάνδαλα ειναι πολιτικό εργαλειο. Σταματουν τίς μεγάλες αποφάσεις. Θυμηθειτε πως ακυρώθηκε η απόπειρα του Γενικου Διευθυντη του ΔΝΤ Στρώς Κάν νά «κουρέψει» τό ελληνικό χρέος μέ τό περίφημο σκάνδαλο της καμαριέρας. Θυμηθειτε πως πόρνες χαμηλοτάτων ηθων έχουν καταστρέψει προεδρικές υποψηφιότητες (Γκάρι Χάρντ-Ντόν Ράις).
Πίσω στήν Αθήνα, ηταν πολύ περασμένα μεσάνυχτα όταν τελείωσε η συνέντευξη των Φαραντούρη καί Χυτήρη. Επιχείρησα νά βάλω τήν σκέψη μου σέ τάξη, γιατί αυτό πού ειχα ακούσει έμοιαζε πολύ μέ όσα συμβαίνουν αυτές τίς μέρες στήν Δύση. Συμβουλή: Όταν τά πράγματα μοιάζουν μπερδεμένα, νά βάζετε τά γεγονότα σέ χρονολογική σειρά. Βγάζουν νόημα. Τό έμαθα διαβάζοντας τό «Ποντίκι» του αείμνηστου Κώστα Παπαϊωάννου.
Τί προηγήθηκε λοιπόν τίς μέρες πρίν τίς αποκαλύψεις γιά τά mails Έπσταϊν πού αφορουν τόν Τράμπ;
Πρωτον, η επίθεση του βρεταννικου BBC πρός τόν Πρόεδρο Τράμπ μέ τήν κατηγορία της υποκίνησης εξέγερσης πρός τό Καπιτώλιο, ασχέτως άν απεδείχθη άσφαιρη. Κατά τήν πρόσφατη επίσκεψή του στό Λονδινο, ο Τράμπ δέχθηκε τίς νουθεσίες του Βασιλέως Καρόλου νά στηρίξει τον Ζελένσκυ. Αλλά, εδω καί τρεις μέρες, τό ελεγχόμενο από τίς ΗΠΑ καί τήν ΕΕ Γραφειο Διαφθορας στήν Ουκρανία ξεδοντιάζει καί αποσταθεροποιει τόν Ζελένσκυ ξεσκεπάζοντας τόν ταμία του καί οδηγωντας σέ παραίτηση τούς υπουργούς Δικαιοσύνης καί Ενέργειας. Σημειωτέον ότι αναμεμειγμένος στά θέματα ενέργειας ως αντιπρόεδρος της ουκρανική εταιρείας φυσικου αερίου ειναι ο υιός του τέως Προέδρου των ΗΠΑ Τζό Μπάιντεν, Χάντερ.
Δεύτερον, η δημόσια μεσολάβηση του πρέσβη των ΗΠΑ στήν Άγκυρα Τόμ Μπάρακ υπέρ της συνεννόησης Τουρκίας-Ισραήλ, κάτι πού δέν άρεσε στό Τέλ Αβίβ. Τό όνομα Μπάρακ ειναι στά emails Επστάϊν!
Τρίτον καί σημαντικώτερον, προηγήθηκαν οι διαδοχικές επισκέψεις του μεταβατικου ηγέτη της Συρίας αλ Τζολάνι καί του υπουργου Εξωτερικων της Τουρκίας Χακάν Φιντάν μέ τόν Πρόεδρο Τράμπ στόν Λευκό Οικο. Μέ κύριο μενου τήν Συρία, όπου οι Τουρκοι σέ αντάλλαγμα γιά τίς υπηρεσίες τους στήν Γάζα ζητουν από τόν Τράμπ παρουσία στίς εγγυήτριες δυνάμεις. Κάτι πού δέν επιθυμουν όμως οι Ισραηλινοί, καθώς βλέπουν στήν Τουρκία τό νέο Ιράν. Ένα νέο πρόβλημα εθνικης ασφαλείας στό μαλακό τους υπογάστριο.
Μετά από όλα αυτά λοιπόν, α) τήν διάθεση του Τράμπ νά λήξει ο πόλεμος στήν Ουκρανία καί β) νά πάρει μερίδιο επιρροης στήν Συρία η Τουρκία, εμφανίζονται ο Έπσταϊν, τά «κόλ γκέρλς» καί η «λευκή σάρξ», στίς ορέξεις της οποίας ειχε υποκύψει κάποτε ο Τράμπ ως επιχειρηματίας. Τά σενάρια πού ακούγονται έκτοτε στήν Ουάσιγκτων γιά τό άν ο Αμερικανός Πρόεδρος θά φθάσει ως lame duck στίς ενδιάμεσες εκλογές ή άν θά αντικατασταθει ως άλλος Νίξον από τόν νέο Φόρντ Τζέι Ντί Βάνς μπορει νά αποκτήσουν δυναμική, μπορει όμως καί όχι. Δεδομένης της εγνωσμένης ανθεκτικότητας του Τράμπ μέσα στόν χρόνο σέ τέτοιες καταστάσεις, ακόμη καί άν αυτές τόν εκθέτουν στούς Χριστιανούς καί στό δικό του Κίνημα MAGA. Η νεκρανάσταση του Έπσταϊν από τόν τάφο πάντως πρέπει νά συνδέεται μέ τήν πολιτική του Τράμπ στήν Ουκρανία καί στήν Μέση Ανατολή. Οι αναμνήσεις του Χυτήρη καί τό ημερολόγιο αυτό μας λένε.