Μιλώντας για την γνωριμία του με την Μπέττυ Μπαζιάνα, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει στο βιβλίο του:
«Το καλοκαίρι του 1986 μου χαμογέλασε η τύχη, καθώς, συμμετέχοντας στην κλήρωση για το 2ο Πειραματικό Γυμνάσιο, στην οδό Τσόχα πίσω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού, κληρώθηκε το όνομά μου να φοιτήσω στο σχολείο αυτό, μαζί με εκείνο της Περιστέρας Μπαζιάνα που επίσης κληρώθηκε. “Πεπρωμένο φυγείν αδύνατον…”».
Όπως λέει ο Αλέξης Τσίπρας, η σχέση με την Μπέττυ «αναβαθμίστηκε» λίγες μόνο ημέρες μετά τις τρίτες συνεχόμενες εκλογές του 1990, όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατόρθωσε να σχηματίσει κυβέρνηση με 150 βουλευτές και τη συμμετοχή του βουλευτή Κατσίκη της ΔΗΑΝΑ.
«Οι εκλογές έγιναν Κυριακή των Βαίων και ακολούθησε το Πάσχα στο χωριό. Την εβδομάδα μετά το Πάσχα, στις 19 Απριλίου, είχα κανονίσει έξοδο με παρέα φίλων στο ροκάδικο κλαμπ «Jasmeen», πίσω από το Λαϊκό Νοσοκομείο. Εκεί επιτέλους το φλερτ με την Μπέττυ αναβαθμίστηκε σε εφηβική σχέση, που κανείς μας τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι στο μέλλον θα αποκτούσε τελικά χαρακτήρα συμφώνου συμβίωσης…», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Αναφορά κάνει και σε άλλες προσωπικές του στιγμές.
Για παράδειγμα, για τη γέννηση του δεύτερου παιδιού του και τον θάνατο του πατέρα του γράφει:
«Τις μέρες όπου κορυφωνόταν η προεκλογική εκστρατεία πλησίαζε ο τοκετός της Μπέττυς, η οποία περίμενε το δεύτερο παιδί μας, τον Ορφέα-Ερνέστο. Η εγκυμοσύνη της είχε φτάσει στον ένατο μήνα και, δέκα μέρες πριν από τις εκλογές, κατάφερα τελικά να βρω λίγο χρόνο για να τη συνοδεύσω στη γυναικολόγο μας. Εκεί μάθαμε ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το παιδί θα μπορούσε να γεννηθεί μεταξύ 25 και 30 Ιουνίου. Στο άκουσμα της είδησης, αυθόρμητα, γεννήθηκε μέσα μου μια ανησυχία. Αν κερδίζαμε τις εκλογές, θα έπρεπε εκείνες τις μέρες να παρίσταμαι ως Πρωθυπουργός στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Μπορεί τώρα να φαίνεται λίγο αστείο, αλλά τότε με άγχωσε η σκέψη πως την ώρα που θα ερχόταν στον κόσμο το παιδί μας, εγώ θα έπρεπε να είμαι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε κάποιες αίθουσες συνεδριάσεων της Κομισιόν. Τότε συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο δύσκολο είναι να φέρεις την ευθύνη της διακυβέρνησης μιας χώρας και ταυτόχρονα να είσαι συνεπής σύντροφος και πατέρας».
Ο Τσίπρας ξεκαθαρίζει ότι πρόλαβε τη γέννηση του γιου του, ωστόσο το χαρμόσυνο γεγονός επισκιάστηκε από τον θάνατο του πατέρα του λίγους μήνες αργότερα.
«Την ίδια περίοδο, σε προσωπικό επίπεδο, έζησα σε πολύ σύντομο διάστημα ένα χαρμόσυνο και ένα πολύ θλιβερό γεγονός. Λίγες μέρες μετά τις εκλογές, στις 26 Ιουνίου, γεννήθηκε ο δεύτερός μας γιος, ο Ορφέας-Ερνέστο, χωρίς τελικά να χρειαστεί να βρίσκομαι μακριά από τη σύντροφό μου και την οικογένειά μας. Η χαρά εκείνης της μέρας, σε ένα κλίμα ελπίδας και ευθύνης, έμοιαζε με φωτεινή ανάσα σε μια φορτισμένη περίοδο. Λίγους μήνες αργότερα όμως, στις 29 Οκτωβρίου, έχασα ξαφνικά τον πατέρα μου Παύλο, από ανακοπή καρδιάς. Έφυγε χωρίς προειδοποίηση. Κι έτσι, το φως της νέας ζωής ήρθε να συνυπάρξει με το κενό μιας μεγάλης απώλειας».