Θοδωρης Ζωτος για Στεφανο Κασσελακη: Τι θέλει να πει ο ποιητής; Συγκυβέρνηση με ΝΔ αλλά χωρίς Μητσοτάκη;

Αν κάτι μάθαμε σήμερα, είναι ότι η ελληνική πολιτική σκηνή παραμένει το μοναδικό μέρος στον πλανήτη όπου μπορείς να χτίσεις ολόκληρο αφήγημα πάνω στο «ποτέ με τη δεξιά» και μέσα σε λίγους μήνες να βρίσκεσαι να αναρωτιέσαι… «ε, μήπως τελικά με λίγη δεξιά;»

Του Θοδωρή Ζώτου ikoinonia.gr

Δημοσιογράφος status fm:
— «Με Μητσοτάκη;»
Κασσελάκης:
— «Όχι».
Δημοσιογράφος:
— «Με Νέα Δημοκρατία;»
Κασσελάκης:
— «Δεν ξέρω.»

Και κάπου εδώ, κάπου ανάμεσα στο «όχι» και στο «δεν ξέρω», γεννιέται η νέα μεγάλη ιδεολογία της εποχής:

Νεο- Επιλεκτική Αμνησία

Γιατί;
Διότι αν το πρόβλημα είναι μόνο ο Μητσοτάκης, τότε όλα τα υπόλοιπα που καταγγέλλονταν τόσο καιρό, διαπλοκή, ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη, υποκλοπές-δεν είναι πολιτικό σύστημα, είναι… προσωπική ιδιοτροπία ενός ανθρώπου, λες και η εξουσία λειτουργεί σαν χαλασμένος διακόπτης του μπάνιου: βγάζεις το εμπόδιο  «μόνο Κυριάκος» και ξαφνικά όλο το υπόλοιπο σύστημα της Ν.Δ καθαρίζει.

Και μετά ήρθε η φράση-μαργαριτάρι:

«Δεν μπορούν να είναι στο υπουργικό συμβούλιο ΜΑΖΙ ΜΑΣ»

Α, μάλιστα.
Άρα υπουργικό συμβούλιο υπάρχει, θέση στο τραπέζι υπάρχει, και η μόνη εκκρεμότητα είναι… ποιος κάθεται δίπλα σε ποιον.

Σε λίγο θα ακούσουμε και το άλλο:
— «Με ΝΔ δεν ξέρω… αλλά αν κάτσουμε από τη δική μας πλευρά του τραπεζιού, το συζητάμε».

Αν όλα αυτά δεν είναι πολιτικός σουρεαλισμός, τότε δεν ξέρω τι είναι.
Ο άνθρωπος που εμφανίστηκε ως «νέα αρχή για τη δημοκρατική παράταξη» μοιάζει να έχει πάθει μια ξαφνική αλλεργία στην απόλυτη άρνηση.
Όχι στον Μητσοτάκη, ναι στον… βλέπουμε.

Η ουσία;
Ένα «κίνημα αλλαγής» που υποσχόταν επανάσταση, καταλήγει να διαπραγματεύεται όρους κυβέρνησης με την Ν.Δ.
Όχι πολυτελείας — συγκυβέρνησης.

Και κάπως έτσι, το σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί» αντικαθίσταται από το διακριτικό:

«Ή εμείς, ή αυτοί… ή κάπως όλοι μαζί αλλά χωρίς τον Κυριάκο αν γίνεται. Να βρούμε μια λύση, βρε παιδιά.»