Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Είχε μία γλυκιά θλίψη και μελαγχολία, παράλληλα με την έκπαγλη, εύθραυστη φυσική της ομορφιά και τη δραματική της πολυμέρεια, η αισθαντική μας ενζενί, Βούλα Χαριλάου, που κέρδισε πάντα την αγάπη μας και την επιδοκιμασία μας και αναγορεύονταν στις κορυφαίες ντίβες της μεγάλης μας οθόνης.
Πρωταγωνίστησε σε σημαντικές ταινίες του μεταπολεμικού μας κινηματογράφου τη δεκαετία του ΄60 και μας κληροδότησε εξαιρετικές δραματικές ερμηνείες, διάστικτες από την άψογη σκηνική της παρουσία, το βαθύ λυρικό της κύτταρο και την ευγένεια του ύφους της, οι οποίες συνιστούν από τις δυνατές στιγμές της μεγάλης μας οθόνης.
Ανεξάλειπτες παραμένουν έτσι στην μνήμη μας οι σπουδαίες λυρικές ερμηνείες της Βούλας Χαριλάου, πρωταγωνιστώντας στη «Δούκισσα της Πλακεντίας» το 1956 σε σκηνοθεσία της ταλαντούχου Μαρίας Πλυτά, όπου και υποδύεται την τραγική κόρη της Δουκίσσης, «Ελίζα», της οποίας όταν έλαβε χώρα ο θάνατος, η μητέρα της την ταριχεύει και την τοποθετεί σε ξύλινη λάρνακα στο σπίτι της,
προκειμένου να την κρατήσει για πάντα «ζωντανή», προξενώντας αλγεινή εντύπωση στην αθηναϊκή κοινωνία, πραγματοποιώντας μία σπουδαία ακόμα δραματική συμμετοχή στην πολυδύναμη δραματική ταινία «Εφιάλτης» το 1961, όπου και υποδύεται με παραστατική ενάργεια την παρανοϊκά διχασμένη «Άννα Μαργκό», για να μας χαρίσει μία ακόμα εξαιρετική λυρική συμμετοχή,
πρωταγωνιστώντας στην κοινωνική σάτιρα του Ντίνου Δημόπουλου «Στουρνάρα 288» το 1959, όπου και υποδύεται μία τραγική φτωχή κοπέλα την «Χαρούλα», ανιψιά του θυρωρού της πολύβουης πολυκατοικίας της Στουρνάρα288 κυρ «Μπάμπη» – τον σαρκώνει ο ανεπανάληπτος Ορέστης Μακρής – την οποία ξεγελάει και αφήνει έγκυο πουλώντας της φθηνό έρωτα, ο ξιπασμένος γόης«Μίμης» (Νίκος Καζής), γιος του θεομπαίχτη ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας Παπαφρονιμοπουλου, τον οποίο υποδύεται υποδειγματικά ο αξεπέραστος Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και της ψηλομύτας μητέρας του «Φούλας», την οποία έξοχα σαρώνει η επιβλητική Μπεάτα Ασημακοπούλου.
Για να κλείσει αυτός ο σπουδαίος κύκλος των μεγάλων ερμηνειών της Βούλας Χαριλάου, με το αξεπέραστο κοινωνικό δράμα του Ντίνου Κατσουρίδη «Οι αδίστακτοι» το 1965, στοοποία υποδύεται την πληγωμένη ντίβα «Βάνα», την οποία εγκαταλείπει ο αποφυλακισθείς πρώην ερωμένος της (ο μεγάλος μας ζεν πρεμιέ Νίκος Κούρκουλος), που ξεχύνεται ορμητικά στην αγκαλιά της έξοχης Μαίρης Χρονοπούλου και απομένει έτσι για την προδομένη «Βάνα», ο ανένδοτος έρωτας του κυνικού Γιώργου Μούτσιου, που υποδύεται ένα παλιόμουτρο της νύχτας, πρώην συνοδοιπόρο του Νίκου Κούρκουλου, αφού ο τελευταίος βγαίνοντας από τη φυλακή, επιλέγει τον τίμιο τρόπο ζωής και το πικρό μεροκάματο του «κομπρεσέρ» !
Σε όλη αυτή τη σπουδαία δραματική αλυσίδα, αλλά και στην κωμωδία «Στουρνάρα 288»
η ταλαντούχος και πανέμορφη Βούλα Χαριλάου, μας χαρίζει έξοχες ερμηνείες και μας φανερώνει ένα σπουδαίο και πολυδύναμο δραματικό τάλαντο, που γρήγορα στην σύντομη υποκριτική πορεία της, της χάρισε το φωτοστέφανο της μεγάλης ντίβας του ελληνικού κινηματογράφου.
Η Βούλα Χαριλάου είδε το φως της ζωής στις 3 Φεβρουαρίου του 1930 και από νωρίς εξεδήλωσε μεγάλη αγάπη και έφεση για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Μετά τις εγκύκλιες γυμνασιακές της σπουδές και την απόκτηση της απαιτούμενης δραματικής παιδείας, ρίχτηκε στην αρένα των κινηματογραφικών στούντιο και με τις εμπνευσμένες και υψηλής περιωπής δραματικές συμμετοχές της, αναγορεύτηκε σε μία από τις σπουδαίες ντίβες της μεγάλης μας οθόνης.
Για τη Βούλα Χαριλάου υπάρχει παράλληλα και ένας μεγάλος αστικός μύθος, που ανεξαρτήτως της αλήθειας που κομίζει, την αναβιβάζει στο βάθρο, των μεγάλων μας κινηματογραφικών πρωταγωνιστριών. Βάσει του μύθου, όταν είχε επισκεφτεί την Ελλάδα ο κραταιός Μάρλον Μπράντο τη δεκαετία του ΄50, την είχε ερωτευτεί κεραυνοβόλα και είχε αναπτυχθεί μεταξύ τους ένα αστραπιαίο ειδύλλιο. Ανεξαρτήτως έτσι της βασιμότητας του καλλιτεχνικού αυτού μύθου, αναδεικνύει το κύρος και την επίζηληφυσική ομορφιά της Βούλας Χαριλάου, που αν δεν ήταν αλήθεια, θα μπορούσε ωστόσο δυνητικά να τον επαληθεύσει!
Τον Ιούνιο του 2022, πλήρης δόξης και ημερών και σε ηλικία 92 ετών, η μεγάλη μας ντίβα Βούλα Χαριλάου, εκδήμησε από τη ζωή, σκορπώντας άφατη θλίψη στους πολυπληθείς φίλους του ελληνικού κινηματογράφου που την είχαν λατρέψει.
Ευγένεια ύφους, εύθραυστη φυσική ομορφιά, υψηλού κύρους σκηνική παρου-σία, αλλά και πολυδύναμο δραματικό κύτταρο, ήταν τα στοιχεία με τα οποία πορεύτηκε, στη σύντομη αλλά επιτυχημένη υποκριτική πορεία της, στα κινηματογραφικά μας πλατό, η αξεπέραστη Βούλα Χαριλάου. Δικαίως θεωρείται μία από τις κορυφαίες ντίβες μας, που άφησαν ανεξίτηλο το δραματικό του σήμα, Στον ελληνικό κινηματογράφο. Θα την θυμόμαστε για πάντα με αγάπη και σεβασμό !
Φιλμογραφία
1956 Η Δούκισσα της Πλακεντίας
1958 Τέσσερις Νύφες κι ένας Γαμπρός
1959 Στουρνάρα 288, Ο Θύμιος τα ‘κανε Θάλασσα, Σάτιρα Φτώχεια και Αριστοκρατία
1960 Κρουαζιέρα στη Ρόδο, Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω
1961 Εφιάλτης, Χωρίς Μητέρα
1962 Μάνα κάνε Κουράγιο
1965 Οι Αδίστακτοι
*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π., Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ