Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία υπέστη μια βάναυση επίθεση αυτοκτονίας τον Ιούνιο που άφησε 25 νεκρούς
Οι Χριστιανοί, που αντιπροσωπεύουν το 10% του πληθυσμού, δεν εμπιστεύονται την ισλαμιστική κυβέρνηση επειδή η πρώτη και μοναδική βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στη Δαμασκό από την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στόχευε μια εκκλησία τον Ιούνιο, γράφει η ισπανική ιστοσελίδα abc.
Ο πατήρ Πέτρος ηγείται της προσευχής και οι ύμνοι αναμειγνύονται με το σφυροκόπημα και το βρυχηθμό μιας γεννήτριας.
Μια ομάδα 200 πιστών συμμετέχει στη Λειτουργία προς τιμήν των μελών της κοινότητας που πέθαναν το 2025. Είναι ημέρα πένθους στο κάτω επίπεδο της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας του Προφήτη Ηλία, όπου οι πιστοί τελούν λειτουργίες τους τελευταίους έξι μήνες.
Η 22α Ιουνίου είναι χαραγμένη με αίμα στη μνήμη τους. Εκείνη την Κυριακή, λίγο μετά τις 6:00 μ.μ., έλαβε χώρα η πρώτη βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στην ιστορία της νέας Συρίας, με στόχο αυτή την εκκλησία στη γειτονιά Ντουέιλα, στις πύλες της παλιάς πόλης. Περισσότεροι από είκοσι πιστοί σκοτώθηκαν.
Από τότε, προσεύχονται στο υπόγειο, ενώ οι εργάτες επισκευάζουν την εκκλησία με στόχο να ανοίξουν ξανά τις πόρτες της το συντομότερο δυνατό. Έκτοτε, ο φόβος και η δυσπιστία προς τις νέες ισλαμιστικές αρχές έχουν αυξηθεί σταθερά μεταξύ των Σύρων Χριστιανών, οι οποίοι δεν πιστεύουν τα καλοπροαίρετα λόγια του Άχμεντ Αλ Σάραα , του προσωρινού προέδρου και πρώην ηγέτη της Αλ Κάιντα .
«Δεν νιώθουμε άνετα. Φοβόμαστε να βγούμε στον δρόμο, αυτή είναι η αλήθεια. Κάθε φορά που υπάρχει μια εχθρική πράξη, οι αρχές λένε ότι είναι «ατομική πράξη», αλλά δεν κάνουν τίποτα για να σταματήσουν αυτές τις ενέργειες και αυτό είναι ανησυχητικό. Κατά βάθος, είναι εξτρεμιστές και έχουν την εξουσία», λέει ο πατήρ Πέτρος, ο οποίος προειδοποιεί για μαζική έξοδο Χριστιανών αν τα πράγματα δεν αλλάξουν.
Εκείνη τη σκοτεινή Κυριακή του Ιουνίου, ένας άνδρας οπλισμένος με ένα πυροβόλο όπλο εισήλθε στον χώρο της εκκλησίας και άρχισε να πυροβολεί όποιον έβρισκε στο διάβα του μέχρι που έφτασε στην κύρια πόρτα
Την άνοιξε και πυροβόλησε αδιακρίτως. Όταν ο γεμιστήρας του άδειασε, έβγαλε μια χειροβομβίδα από την τσέπη του, αλλά δεν είχε χρόνο να την πυροδοτήσει επειδή δύο ενορίτες τον άρπαξαν.
Στη συνέχεια, στο έδαφος, πυροδότησε τη βόμβα που κουβαλούσε στο σακίδιό του. « Η έκρηξη ήταν πολύ ισχυρή , αλλά αν την είχε πυροδοτήσει στο κέντρο της εκκλησίας, θα ήταν πολύ χειρότερα. Αυτοί οι δύο άνδρες που του μπλόκαραν το δρόμο έσωσαν πολλές ζωές», θυμάται ο πατήρ Πέτρος, ο οποίος τελούσε τη Λειτουργία τη στιγμή της επίθεσης που άφησε 25 νεκρούς και 120 τραυματίες.
Το Υπουργείο Εσωτερικών απέδωσε την επίθεση στην τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ISIS), διέταξε τη δημιουργία σημείων ελέγχου στις εισόδους αυτής της κυρίως χριστιανικής γειτονιάς και συνέλαβε αρκετούς υπόπτους σε σχέση με την επίθεση.
Ο υπουργός Ανάς Χατάμπ χαρακτήρισε το περιστατικό «κατακριτέο έγκλημα» και υποστήριξε ότι «αυτές οι τρομοκρατικές ενέργειες δεν θα αποτρέψουν τις προσπάθειες του συριακού κράτους να επιτύχει πολιτική ειρήνη».
Ο πατήρ Πέτρος πιστεύει ότι «όλα ήταν μια φάρσα. Έστησαν σημεία ελέγχου, αλλά προκάλεσαν περισσότερο άγχος και φόβο παρά ηρεμία, γι’ αυτό τους ζητήσαμε να τα απομακρύνουν και τοποθετήσαμε μέλη της κοινότητας στην είσοδο της εκκλησίας για να παρακολουθούν».
Η αντίδραση των ιερέων ήταν να μεταφέρουν στην κοινότητα ότι «η επίθεση δεν μπορεί να σκοτώσει την Εκκλησία, αλλά μάλλον θα έπρεπε να της δώσει περισσότερη ζωή. Η θρησκεία μας μας δίδαξε να αγαπάμε τη ζωή, γι’ αυτό εργαστήκαμε ακούραστα και μια εβδομάδα αργότερα κάναμε μια ομαδική κηδεία στην οποία παρευρέθηκαν χιλιάδες άνθρωποι», θυμάται ο ιερέας με συγκίνηση.
Αλλά, μετά την αρχική έκρηξη συναισθημάτων, ο φόβος είναι ένα βάρος που δεν μπορούν να αποτινάξουν
Οι Χριστιανοί στη Συρία (Ορθόδοξοι, Συριακοί, Ασσύριοι, Μαρωνίτες, Αρμένιοι Καθολικοί κ.λπ.) αντιπροσώπευαν το 10% των 22 εκατομμυρίων κατοίκων της χώρας πριν από το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου το 2011. Τώρα δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, αλλά οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι περισσότεροι από μισό εκατομμύριο Χριστιανοί ζουν ως εκτοπισμένοι ή έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό.
Οι πιστοί συρρέουν στην ελληνορθόδοξη εκκλησία στη γειτονιά Ντουέιλα, η οποία βρίσκεται υπό κατασκευή μετά την επίθεση του Ιουνίου.
Κοντά στην εκκλησία, μια ομάδα νέων παρακολουθεί την πρόοδο των επισκευών. «Υπάρχει περισσότερος φόβος από πριν, και όλο και λιγότεροι άνθρωποι έρχονται στην εκκλησία επειδή πιστεύουμε ότι η επίθεση μπορεί να επαναληφθεί. Ας ελπίσουμε ότι με τη βοήθεια του Θεού τα πράγματα θα βελτιωθούν. Πρέπει να είμαστε πολύ ενωμένοι για να ξεπεράσουμε αυτό», λέει ο Φιντέλ, τριτοετής φοιτητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού. Οι φίλοι του προτιμούν να μην μιλήσουν.
«Υπάρχει περισσότερος φόβος από πριν, και όλο και λιγότεροι άνθρωποι έρχονται στην εκκλησία επειδή πιστεύουμε ότι η επίθεση θα μπορούσε να επαναληφθεί», δήλωσε ο Φιντέλ.
Οι Χριστιανοί συμμερίζονται τα ίδια συναισθήματα με τους Δρούζους και τους Αλαουίτες, τις άλλες θρησκευτικές μειονότητες στη χώρα. Ο πατήρ Πέτρος θρηνεί ότι «πιστεύουν ότι είμαστε διάβολοι ή κάποιο είδος λάθους σε αυτή τη χώρα και θέλουν να το διορθώσουν με τα δικά τους μέσα. Οργάνωσαν μια μονόπλευρη επανάσταση και δεν μας θέλουν εδώ. Προσπαθούν να εξωραίσουν τις πράξεις τους για τον κόσμο, αλλά η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική».
–