Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και ιστορικής αποκατάστασης, η Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας ενέκρινε ομόφωνα τη Δευτέρα (22/12) ψήφισμα για την καταδίκη της Γενοκτονίας των Ασσυρίων
Με την απόφαση αυτή, η Λευκωσία ολοκληρώνει θεσμικά την αναγνώριση της «αιματηρής τριλογίας» των χριστιανικών μειονοτήτων της Τουρκίας, τοποθετώντας την τραγωδία των Ασσυρίων δίπλα σε εκείνες των Αρμενίων και των Ποντίων Ελλήνων.
Το ψήφισμα υπογραμμίζει ότι η εξόντωση των Ασσυρίων από την οθωμανική διοίκηση ακολούθησε την ίδια απάνθρωπη μεθοδολογία με τις γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ποντίων, περιλαμβάνοντας μαζικές σφαγές, πορείες θανάτου και σκλαβοπάζαρα. Παράλληλα με την καταδίκη των εγκλημάτων, η Βουλή ανακήρυξε την 7η Αυγούστου ως Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της ασσυριακής γενοκτονίας.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ο βουλευτής Κωστής Ευσταθίου, εισηγητής της πρωτοβουλίας, ανέδειξε τους βαθείς ιστορικούς δεσμούς του νησιού με τον ασσυριακό λαό
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους 300 ασκητές —γνωστούς ως Αλαμανούς— οι οποίοι, διωκόμενοι από αραβικές επιδρομές, βρήκαν καταφύγιο στην Κύπρο, επηρεάζοντας καθοριστικά τον πολιτισμό και την πνευματικότητα της.
Η πρωτοβουλία έτυχε ευρείας αποδοχής από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, με τους βουλευτές να εστιάζουν στη σημασία της συλλογικής μνήμης:
Ευρωπαϊκός προσανατολισμός: Η Αλεξάνδρα Ατταλίδου τόνισε πως η Ευρώπη οικοδομήθηκε πάνω στην αναμέτρηση με τα εγκλήματα του παρελθόντος και όχι στη σιωπή, ενώ δεν παρέλειψε να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για ακραία φαινόμενα (ναζιστικοί χαιρετισμοί) στη σύγχρονη κοινωνία.
Διακομματική στήριξη: Οι Γιώργος Λουκαίδης (ΑΚΕΛ) και Χαράλαμπος Θεοπέμπτου (Οικολόγοι) εξήραν τη σημασία της ανάδειξης της ιστορικής αλήθειας, ενώ ο προεδρεύων Ζαχαρίας Κουλίας χαρακτήρισε τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν ως βαρυσήμαντα για την ιστορική συνείδηση του κράτους.
Πέρα από το ζήτημα των Ασσυρίων, η συζήτηση επεκτάθηκε και σε άλλες πληθυσμιακές ομάδες που βρήκαν προστασία στην Κύπρο, όπως οι Μαρωνίτες, ενισχύοντας το αφήγημα του νησιού ως διαχρονικού καταφυγίου για τους καταδιωκόμενους λαούς της Μέσης Ανατολής.