Για αιώνες, υποστήριζαν την έρευνα και διατηρούσαν στη βιβλιοθήκη ένα εργασιακό περιβάλλον για τα καλύτερα μυαλά της εποχής
Περιείχε δέκα μεγάλες αίθουσες έρευνας, καθεμία αφιερωμένη σε ένα ξεχωριστό θέμα· σιντριβάνια και κιονοστοιχίες· βοτανικούς κήπους· ζωολογικό κήπο· αίθουσες ανατομής· ένα παρατηρητήριο· και μια μεγάλη τραπεζαρία όπου, στον ελεύθερο χρόνο τους, διεξαγόταν η κριτική συζήτηση ιδεών.
Η καρδιά της βιβλιοθήκης ήταν η συλλογή βιβλίων της. Οι διοργανωτές εξέτασαν όλους τους πολιτισμούς και τις γλώσσες του κόσμου. Έστειλαν πράκτορες στο εξωτερικό για να αγοράσουν βιβλιοθήκες.
Εμπορικά πλοία που έδεσαν στην Αλεξάνδρεια ερευνήθηκαν από την αστυνομία – όχι για λαθρεμπόριο, αλλά για βιβλία. Οι κύλινδροι δανείστηκαν, αντιγράφηκαν και στη συνέχεια επιστράφηκαν στους ιδιοκτήτες τους.
Είναι δύσκολο να εκτιμηθούν οι ακριβείς αριθμοί, αλλά φαίνεται πιθανό ότι η Βιβλιοθήκη περιείχε μισό εκατομμύριο τόμους, ο καθένας από έναν χειρόγραφο κύλινδρο παπύρου. Τι απέγιναν όλα αυτά τα βιβλία; Ο κλασικός πολιτισμός που τα δημιούργησε διαλύθηκε και η ίδια η βιβλιοθήκη καταστράφηκε σκόπιμα. Μόνο ένα μικρό κλάσμα των έργων της επέζησε, μαζί με μερικά αξιολύπητα διάσπαρτα θραύσματα. Και πόσο δελεαστικά είναι αυτά τα κομμάτια!
Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι στα ράφια της βιβλιοθήκης υπήρχε ένα βιβλίο του αστρονόμου Αρίσταρχου από τη Σάμο, ο οποίος υποστήριζε ότι η Γη είναι ένας από τους πλανήτες, οι οποίοι, όπως και αυτοί, περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο και ότι τα άστρα βρίσκονται σε τεράστια απόσταση.
Κάθε ένα από αυτά τα συμπεράσματα είναι απολύτως σωστό, αλλά έπρεπε να περιμένουμε σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια για την εκ νέου ανακάλυψή τους. Αν πολλαπλασιάσουμε επί εκατό χιλιάδες το αίσθημα απώλειας που νιώθουμε για αυτό το έργο του Αρίσταρχου, αρχίζουμε να εκτιμούμε το μεγαλείο του επιτεύγματος του κλασικού πολιτισμού και την τραγωδία της καταστροφής του.
— Καρλ Σάγκαν, Κόσμος