Ενα ποίημα για την Αγροτιά: Σφικτή του μόχθου γροθιά – Παλεύει με της Γης τα σωθικά

Αγροτιά

Σφικτή του μόχθου γροθιά
Παλεύει με της Γης τα σωθικά

Ο σπόρος στο αυλάκι να θεριέψει
Την ανάγκη της ζωής να θρέψει
Με τη βροχή με το λιοπύρι

Στης Θεάς Δήμητρας το πανηγύρι

Χέρια από εκείνη ευλογημένα
Βαθιά από το μόχθο ροζιασμένα
Πριν η Αυγή γλυκοροδίσει

Το χωράφι την έχει καλωσορίσει
Ακατάληπτη μυστηρίων προσευχή
Σοδειάς αρχέγονη ηδονή
Αδούλωτη του Κάμπου ψυχή

Περηφάνεια για τη Μάνα Γη
Το υπέρλαμπρό της Φως
Στα χέρια σου ευλογημένος καρπός
Τρυφερό του Κάμπου Εσύ βλαστάρι

Μελόγαλα πίνεις από της Γης το μαστάρι
Η ζεστασιά στο αυλακωμένο της κορμί
Στα γυμνά σου πόδια γίνεται ηδονή
Ρίγη ενός έρωτα μυστηριακού

Πόθος ενός πάθους παντοτινού
Τα τιμημένα χέρια σου να φιλήσω
Με τη μικρότητά μου να τα τιμήσω

Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας
01-01-2026