It’s time to be done with Mullahs. And it’s time for the European Union to lead the way.
(Prior to continuing, NO: this does not excuse the Netanyahu government, which should be held accountable for its atrocities in Palestine.)
We have entered a new phase in global geopolitics, and especially in the West. Realpolitik is the only game in town, as international norms have (thanks to the Trump administration) become something between optional and decorative.
Europe cannot allow anyone to take over Greenland, whether by force or by capital. The stance needs to be clear on all fronts. The EU needs to pass ASAP its own Article 5, in which an attack on one will be an attack on all. It needs to clearly and publicly declare its territory, from its northernmost point in Finland and the tiniest Greek islet to Greenland, the Antilles, and Mayotte.
It does not matter how large or how remote: Europe needs to stop succumbing to the Trump administration and to the numerous anachronistic autocratic regimes in its region, and to finally wo-man up!
We need to do so, first and foremost, in order to protect our humanist ideals within our Union. But given the new geopolitical landscape, we need to become more interventionist ourselves when those ideals are egregiously undermined in our own region.
Donald Trump uses the demonstrators in Iran as fodder for his geopolitical ambitions. If he actually cared about the right to demonstrate, he would not have allowed the present Chavista regime in Venezuela to stay put. This selective use of democratic principles is not only hypocritical; it is also ipso facto undemocratic.
There is no time for appeasement. Not to bullies and to dictators. Not now and not ever.
We cannot allow our broader region to turn into a resource-oriented proxy war between the US and China.
While Donald Trump will be examining his options, we cannot stand by while protesters are shot by the despicable theocratic regime and while their families are instructed to pay for the deadly bullets in order to bury their loved ones!
We cannot be mere bystanders while the protesters are fighting amidst an Internet blackout and while the regime prevails asymmetrically.
We cannot be advocating for women’s rights from our comfortable abodes while the Mullahs beat up and murder a 22-year-old girl, Mahsa Amini, for not wearing the hijab properly.
We cannot be advocating for humanist values when this regime treats women as half-humans: half inheritance, half legal testimony, no rights to self-determination.
European leaders:
Give them satellite Internet. Give them humanitarian aid. Strike their refineries. Block their tankers. Cripple the regime’s military infrastructure. Freeze their assets. Protect the protesters any way we can.
In 2,500 years, Iran has had only 6 changes in regime continuity. The last 2 have occurred in the last circa 100 years.
The time is ripe for the next one – not by forcing it, but by giving the Iranian people a fair shot at succeeding.
The time is now, Europe!
Do not be absent. Instead, become the light of liberty in a world of dangerous authoritarianism.
Ήρθε η ώρα να τελειώσουμε με τους Μουλάδες. Και ήρθε η ώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση να ηγηθεί.
(Πριν συνεχίσουμε, ΟΧΙ: αυτό δεν δικαιολογεί την κυβέρνηση Νετανιάχου, η οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει για τις θηριωδίες της στην Παλαιστίνη.)
Έχουμε εισέλθει σε μια νέα φάση στην παγκόσμια γεωπολιτική, και ιδιαίτερα στη Δύση. Η ρεαλπολιτική είναι το μόνο που υπάρχει, καθώς οι διεθνείς κανόνες έχουν (χάρη στην κυβέρνηση Τραμπ) γίνει κάτι μεταξύ προαιρετικού και διακοσμητικού.
Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιτρέψει σε κανέναν να καταλάβει τη Γροιλανδία, είτε με τη βία είτε με το κεφάλαιο. Η στάση της πρέπει να είναι σαφής σε όλα τα μέτωπα. Η ΕΕ πρέπει να ψηφίσει το συντομότερο δυνατό το δικό της Άρθρο 5, σύμφωνα με το οποίο μια επίθεση εναντίον ενός θα αποτελεί επίθεση εναντίον όλων. Πρέπει να δηλώσει σαφώς και δημόσια την επικράτειά της, από το βορειότερο σημείο της στη Φινλανδία και το μικρότερο ελληνικό νησάκι μέχρι τη Γροιλανδία, τις Αντίλλες και τη Μαγιότ.
Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλο ή πόσο απομακρυσμένο είναι: η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει να υποκύπτει στην κυβέρνηση Τραμπ και στα πολυάριθμα αναχρονιστικά αυταρχικά καθεστώτα στην περιοχή της και επιτέλους να γίνει γυναίκα!
Πρέπει να το κάνουμε αυτό, πρώτα και κύρια, για να προστατεύσουμε τα ανθρωπιστικά μας ιδανικά εντός της Ένωσής μας. Αλλά δεδομένου του νέου γεωπολιτικού τοπίου, πρέπει να γίνουμε οι ίδιοι πιο παρεμβατικοί όταν αυτά τα ιδανικά υπονομεύονται κατάφωρα στην περιοχή μας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιεί τους διαδηλωτές στο Ιράν ως τροφή για τις γεωπολιτικές του φιλοδοξίες. Αν τον ένοιαζε πραγματικά το δικαίωμα στις διαδηλώσεις, δεν θα είχε επιτρέψει στο σημερινό τσαβιστικό καθεστώς στη Βενεζουέλα να παραμείνει στη θέση του. Αυτή η επιλεκτική χρήση των δημοκρατικών αρχών δεν είναι μόνο υποκριτική, αλλά και ipso facto αντιδημοκρατική.
Δεν υπάρχει χρόνος για κατευνασμό. Όχι σε νταήδες και δικτάτορες. Ούτε τώρα ούτε ποτέ.
Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στην ευρύτερη περιοχή μας να μετατραπεί σε έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας με επίκεντρο τους πόρους.
Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ θα εξετάζει τις επιλογές του, δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι ενώ οι διαδηλωτές πυροβολούνται από το άθλιο θεοκρατικό καθεστώς και ενώ οι οικογένειές τους λαμβάνουν οδηγίες να πληρώσουν για τις θανατηφόρες σφαίρες για να θάψουν τους αγαπημένους τους!
Δεν μπορούμε να είμαστε απλοί θεατές ενώ οι διαδηλωτές αγωνίζονται εν μέσω διακοπής του Διαδικτύου και ενώ το καθεστώς επικρατεί ασύμμετρα.
Δεν μπορούμε να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των γυναικών από τις άνετες κατοικίες μας, ενώ οι μουλάδες ξυλοκοπούν και δολοφονούν μια 22χρονη κοπέλα, την Mahsa Amini, επειδή δεν φοράει σωστά τη χιτζάμπ.
Δεν μπορούμε να υποστηρίζουμε ανθρωπιστικές αξίες όταν αυτό το καθεστώς αντιμετωπίζει τις γυναίκες ως μισές ανθρώπινες: μισές κληρονομικές, μισές νομικές μαρτυρίες, κανένα δικαίωμα αυτοδιάθεσης.
Ευρωπαίοι ηγέτες:
Δώστε τους δορυφορικό ίντερνετ. Δώστε τους ανθρωπιστική βοήθεια. Χτυπήστε τα διυλιστήρια τους. Αποκλείστε τα δεξαμενόπλοιά τους. Καταστρέψτε τις στρατιωτικές υποδομές του καθεστώτος. Παγώστε τα περιουσιακά τους στοιχεία. Προστατέψτε τους διαδηλωτές με όποιον τρόπο μπορούμε.
Σε 2.500 χρόνια, το Ιράν έχει βιώσει μόνο 6 αλλαγές στη συνέχεια του καθεστώτος. Οι τελευταίες 2 έχουν συμβεί τα τελευταία περίπου 100 χρόνια.
Ήρθε η ώρα για την επόμενη – όχι επιβάλλοντάς την, αλλά δίνοντας στον ιρανικό λαό μια δίκαιη ευκαιρία να πετύχει.
Η ώρα είναι τώρα, Ευρώπη!
Μην απουσιάζετε. Αντίθετα, γίνετε το φως της ελευθερίας σε έναν κόσμο επικίνδυνου αυταρχισμού.
0,000001% στις εκλογες ο πουστης