MEΛΠΩ ΖΑΡΟΚΩΣΤΑ (1933-2026)
“Εφυγε” απ τη ζωή η σπουδαία ηθοποιός, μεταφράστρια και συγγραφέας Μέλπω Ζαρόκωστα.Υπήρξε μια από τις πιο δραστήριες και πολυδιάστατες μορφές του ελληνικού θεάτρου.
Η Μέλπω Ζαρόκωστα γεννήθηκε στον Πειραιά το 1933. Ήταν κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα, ενός από τους πρώτους Έλληνες αναλογιστές, και της Δέσποινας Σπυροπούλου. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ζωή της πήρε τον δρόμο της μετανάστευσης: αρχικά στην Αλεξάνδρεια και στη συνέχεια στο Σίδνεϊ, όπου και διαμορφώθηκε καλλιτεχνικά.
Κειμενο απο το ΣΚΗΝΗΣ & ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΠΟΝΤΕΣ · Μάρω Μπουρδάκου
Στην Αυστραλία σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και παρακολούθησε ραδιοφωνικές σπουδές στη σχολή Canandale, εμβαθύνοντας στη σκηνοθεσία, το σενάριο και την υποκριτική. Έμεινε εκεί συνολικά 11 χρόνια, ξεκινώντας την καλλιτεχνική της πορεία στο θέατρο και την τηλεόραση. Στο Σίδνεϊ, και ειδικότερα στην πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας, ερμήνευσε απαιτητικούς ρόλους, όπως την «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ, αλλά και την «Εκάβη», την οποία παρουσίασε στα ελληνικά για την ελληνική παροικία.
Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα και αφού παρέμεινε ένα χρόνο στο Λονδίνο συμμετέχοντας σε τηλεοπτικές εκπομπές, ασχολήθηκε με την μετάφραση και διασκευή έργων για ραδιόφωνο σχεδόν αποκλειστικά. Έχει λάβει μέρος σε: 56 Ελληνικές και ξένες κινηματογραφικές ταινίες οπό το 1961 έως και σήμερα σαν ηθοποιός και έχει γράψει πάρα πολλά σενάρια για κινηματογράφο και τηλεόραση.
Επί τρία χρόνια είχε αναλάβει την συγγραφή της επιτυχημένης σειράς της ΕΡΤ «Από την Κωμωδία στο Δράμα» και σε ορισμένες εκπομπές πρωταγωνιστούσε και η ίδια.Έχει μεταφράσει πάνω από 200 έργα για το Θέατρο. Το Πρώτο πρωτότυπο θεατρικό έργο της ήταν το «Φροντιστήριο Γυναικών» στο οποίο επίσης συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, Νόρα Βαλσάμη, Νίκο Απέργη. Ακολούθησαν και άλλα που παίχτηκαν σε αθηναϊκές και επαρχιακές σκηνές όπως «Σπέρα Μπαμπλ», «Ερωτοκαυγάδες», «Δασκαλάκος» , «Δυο γυναίκες ένας άντρας», «ο φίλος μου οΤζο» και το «Δυο κοπέλες μόνες».
Το 1957 παντρεύτηκε τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη και μαζί μετέβησαν στο Λονδίνο, όπου έζησαν για έναν χρόνο. Με την επιστροφή της στην Αθήνα, η καλλιτεχνική της πορεία συνεχίστηκε δυναμικά, καθώς ξεκίνησε συνεργασία με τον θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Εκεί γνώρισε τον δεύτερο σύζυγό της, ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο. Μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001.Με το έργο και τη διαδρομή της άφησε το δικό της αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο, συνδυάζοντας δημιουργικότητα, συνέπεια και βαθιά αγάπη για την τέχνη.
Απ το καλοκαίρι του 2024 ζούσε στο Γηροκομείο Αθηνών μακριά από τα φώτα της σκηνής, αλλά με μια διαδρομή που φέρει το αποτύπωμα μιας ολόκληρης εποχής του ελληνικού θεάτρου.
Η κηδεία της θα τελεστεί, όπως ανακοίνωσε «Το Σπίτι του Ηθοποιού», την Τρίτη 20 Ιανουαρίου στις 13:00 στο Α’ Νεκροταφείο.
Φιλμογραφία
Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο (1959) [Πόπη Αλεξίου]
Ο Θάνατος θα ξανάρθει (1961) [Αλίκη]
Βοήθεια… με παντρεύουνε! / Οικογένεια Παπαδόπουλου (1961) [Μαρίνα Νικολάου]
Η βίλα των οργίων (1964) [Εύα]
Κάθε καημός και δάκρυ (1964) [Άννα]
Διαζύγιο αλά Ελληνικά (1964)
Όχι,.. κύριε Τζόνσον (1965) [Όλγα Καραμάντα]
Υπάρχει και φιλότιμο (1965) [Νάντα Μαυρογιαλούρου]
Η γυναίκα μου τρελάθηκε (1966) [Γιούλη]
Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι (1966) [Αγγέλα Γεωργιάδου – Παπαστάμου]
Κάτι κουρασμένα παληκάρια (1967) [Μαλτέζου]
Όλγα αγάπη μου (1968) [Τζέλα]
Αγάπη για πάντα (1969)
Η κόμησσα της φάμπρικας (1969) [Ντιάνα Κατακουζηνού]
Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα!.. (1969) [Μόνα (Λεμονιά) Λούνα]
Όταν η πόλις πεθαίνη (1969) [Μάρθα Ραζή]
Το λεβεντόπαιδο (1969) [Νόρα Αθανασίου]
Ένα αστείο κορίτσι (1970) [Warren]
Μια τρελή… τρελή… σαραντάρα (1970) [Καίτη]
Αεροσυνοδός (1971) [Μάρθα]
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972) [Φιρφιρίκου]
Ισόβια (1980) [κ. Βάλβη]
Τα τσακάλια (1981) [(μητέρα Ελένης)]
Η στροφή (1982) [Έφη Παναγιώτου/Παναγιωτοπούλου]
Φυλακές ανηλίκων (1982) [Μαρία Μαυρίδου]
Ταχύτητα και αγάπη (1984)
Πέντε λεπτά ακόμα (2006) [γιαγιά]