Η αντικατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου με αμερικανικό LNG προκαλεί «οικονομική καταστροφή» για την Ευρώπη
δήλωσε ο οικονομολόγος Mamdouh G. Salameh, ο οποίος υποστηρίζει ότι η ΕΕ έχει παγιδευτεί ανάμεσα σε υψηλές τιμές, απώλεια βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας και αυξανόμενη στρατηγική εξάρτηση από την Ουάσινγκτον.
Με τις εντάσεις μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ να αυξάνονται λόγω της Ουκρανίας και της Γροιλανδίας, «είναι σχεδόν αδύνατο για το μπλοκ να σταματήσει να αγοράζει αμερικανικό LNG, χωρίς να χρειαστεί να επιτρέψει την επιστροφή των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου», λέει ο διεθνής οικονομολόγος πετρελαίου και ειδικός σε θέματα παγκόσμιας ενέργειας.
Σημειώνει ότι ενώ η απειλή διακοπής των εισαγωγών LNG από τις ΗΠΑ «θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αποτρεπτικό μέσο κατά της προσάρτησης της Γροιλανδίας από τον Τραμπ», η πραγματικότητα είναι, ότι «η ΕΕ δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση από το να επιστρέψει στο ρωσικό φυσικό αέριο το συντομότερο δυνατό».
Σύμφωνα με τον Salameh, η δολιοφθορά του ρωσικού δικτύου αγωγών Nord Stream από τις ΗΠΑ
είχε ως στόχο να «διακόψει για πάντα τις προμήθειες ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και να διασφαλίσει ότι το αμερικανικό LNG θα το αντικαταστήσει οριστικά».
Όμως, «αυτό αποδείχθηκε μια πραγματική οικονομική καταστροφή για την οικονομία της Ευρώπης», σχολίασε ο οικονομολόγος.
Αναφέρθηκε ακόμα στο 2025, όταν η οικονομία της ΕΕ αναπτύχθηκε μόνο κατά περίπου 1,4%, με πολλές γερμανικές και άλλες ευρωπαϊκές εταιρείες-συμπεριλαμβανομένης της Volkswagen- να μετεγκαθίστανται αναζητώντας φθηνότερη ενέργεια.
Κοιτάζοντας μπροστά, ο Salameh προειδοποιεί ότι το σχέδιο της ΕΕ να τερματίσει όλες τις ρωσικές εισαγωγές ενέργειας έως τις αρχές του 2027, «θα σημάνει αναιμική ανάπτυξη για την οικονομία της Ευρώπης».
Ως αποτέλεσμα, τονίζει, το μπλοκ αντιμετωπίζει τώρα «ένα μεγάλο δίλημμα, δηλαδή να αφήσει την οικονομία του να βαλτώσει -αν όχι να συρρικνωθεί- ή να άρει τις κυρώσεις στο ρωσικό φυσικό αέριο».
Με την Ευρώπη πλέον «να βρίσκεται στριμωγμένη ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη», ο Salameh καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι αυτός που «θα γελάσει τελευταίος».
Προσθέτει ότι ο Ρώσος Πρόεδρος θα μπορούσε να επιλέξει να επαναλάβει τις προμήθειες φυσικού αερίου στην Ευρώπη – μια κίνηση που, όπως υποστηρίζει, θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει το μέλλον του ΝΑΤΟ και τη σχέση της Ευρώπης με τις ΗΠΑ.