Νίκος Καρανίκας για το συνέδριο της Νέας Αριστερας: Καμία ελπίδα με δαύτους

Καμία ελπίδα με δαύτους.(σε 1’)

Έπεσε η αυλαία του συνεδρίου της Νεαρ με ήττα του προέδρου Χαριτση & της ομάδας Αχτσιόγλου Μπίστη Τζανακοπουλου.

Στήριξαν την πρόταση που μιλάει για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τον Τσίπρα.

Αυτή η πρόταση ήταν η προηγούμενη απόφαση για Λαϊκό Μέτωπο η οποία ακυρώθηκε από την φράξια της ΚΕ που αποτελεί όπως καταλάβαμε κομματική πλειοψηφία.
Δημοκρατικά τάγματα φραξιών εναντίον της Δημοκρατίας κα του ίδιου του συνεδρίου. Δεν μασάνε οι ιερές αγελάδες.
Έρχονται από τα παλιά…

Πλειοψηφία δηλαδή όπως καταλάβαμε είναι η γνωστή φράξια Ομπρέλα που υπονόμευε τον ΣΥΡΙΖΑ και πιο πριν τον Συνασπισμό και πιο πριν ήταν η Ακοα και πιο πριν το Κκε εσωτερικού/ Ανανεωτικη Αριστερά & πιο πριν είχαν αναφορά στο ΚΚΕ.

Η φράξια του αναχρονισμού η Ομπρέλα – «εποχή» κρατάει όπως καταλάβαμε όμηρο τον πρόεδρο Χαρίτση με αριστερίστικες τεχνικές και το προγραμματικό συνέδριο μετατράπηκε σε αρένα αυθεντικότητας των ιερών αγελάδων με τα τιμαλφή τους.

Αυτό επιδίωκαν και με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα αλλά άνοιξε το κόμμα και αυτοί έγιναν η γνωστή αστεία μειοψηφία αλλά ο Τσίπρας δεν το είχε καταλάβει και τους έκανε υπουργούς από φόβο και τιμή.

Λοιπον «Λαϊκό Μέτωπο» ή αυτονομία;

Μα και τα δύο αλλά πρώτα το κόμμα. Και όταν ωριμάσει η συνθήκη τότε ναι στην συνεργασία.

Εν τω μεταξύ  γιανα είμαστε δίκαιοι όλα θα τα συμπαρασύρει η πραγματικότητα που τους οδηγεί παρέα με τον δολοπλόκο ΣΥΡΙΖΑ εκτός βουλής.
Είναι δίκαιο! καιρός να γίνει πράξη.

Η παρακμή και ο εκφυλισμός της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς (ΝεΑρ-ΣΥΡΙΖΑ) δεν ενοχλεί τα στελέχη γιατί δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα.

Ζούνε στον μικρόκοσμο τους, στον ιδρυματισμό που τους ηρεμεί η σιγουριά της στασιμότητας, της παρελθοντολογίες.

Γι αυτούς ο λαός φταίει, οι άξεστοι προλετάριοι που δε ξέρουν ότι το συμφέρον τους είναι αυτή η εκφυλισμένη αριστερά με τη κάθε σοφή και ιερή φράξια.
Αι σιχτιρ! Άτιμη πραγματικότητα.

Αλλά όπως φαίνεται και τα απλά μέλη, οι ακόλουθοι και νεροκουβαλητές βολεύονται σ αυτή την κατάσταση γιατί έτσι έχουν συνηθίσει και φοβούνται να απεγκλωβιστούν.
Ιδρυματοποίηση για μέλη και στελέχη.

Και που να πας; Τι να ξεκινήσεις πάλι; Πως να υπονομεύσεις αν δεν είσαι πρόεδρος ή με τον πρόεδρο;

Ποια κοινωνία; Ποιος λαός;
Πάνω από όλα η αλήθεια και η αλήθεια είναι της φράξιας, του κόμματος, των ιερών στελεχών.

Τουλάχιστον πέρασαν ωραία.
Είδαν κόσμο, άκουσαν σχεδόν τα ίδια και αισθάνθηκαν δικαιωμένοι.

Ζήτω η επανάσταση … των άλλων.