Αν και ο προ πολλού ανύπαρκτος, σήμερα «τέντζερης» Επστάϊν, έχει υπερχειλίσει αποκαλύψεων, η πραγματικότητα είναι μία
Και αυτή η μία είναι ότι ο εκλιπών δεν ήταν τίποτα παραπάνω από έναν κοινό μαστρωπό. Ένας από τους τόσους πολλούς που υπήρχαν, υπάρχουν, και θα υπάρχουν παντού και άφθονοι.
Η μόνη διαφορά έγκειται στο ότι του εγκληματία Τζέφρι που ήταν ένας από τους τόσους πολλούς, έγκειται στο ότι κατά την εκτέλεση του εκληματικού επαγγέλματος του, πραγματευόταν με την ύπατη «στάθμη» της διεθνούς κοινωνίας μας, και το ότι το έγκλημα αυτού συνίστατο στο ότι του φακέλωνε με στοιχεία αδιάσειστα, και είναι αυτά που τώρα κυκλοφορούν, και όλοι τα διαβάζουμε, ως και όλος ο μεταδίδων μετά βλεδυρών σχολίων προς ημάς όλα αυτά κόσμος, μετά τον θάνατο του, τον υβρίζει, λες και το που αρχειοθετούσε τα πεπραγμένα του ήταν ένα πολλαπλό έγκλημα που αποκαλύφθηκε τώρα.
Τώρα που όλα αυτά μαθαίνονται και έρχονται στο φως, από τις υπηρεσίες, και όχι από τον ίδιο, που δεν πρόλαβε!
Τον πρόλαβε ο «στραγγαλισμός» διότι κανένας δεν γνωρίζει τι θα αποκάλυπτε από τα μη καταχωρημένα συμβάντα στο νησί της ακολασίας που προσωπικά λειτουργούσε. Και τον αναθεματίζουν άπαντες, με πρώτους πρώτους τους σχολιάζοντας, λες και ήταν ο ένας μόνος με το μοναδικό κατά συρροή, έγκλημα. Λες και σήμερα αυτά …. απέλοιπον. Ο σοφός λαός εδώ ήδη λέει το «κούνια που μας κούναγε».
Υπάρχουν και υπάρχουν παντού. Ακόμα και στην Αθήνα 5’ από την Ομόνοια, για να μην ξεχνιόμαστε.
Και αντί να αγωνιστούν, οι μεταδίδοντες, για την παντελή εξάλειψη αυτών των εγκλημάτων αρχίζοντας από την Άπω Ανατολή, που ανθεί αυτών, Νοτίως και Βορειως, και στην συνέχεια σαρώνοντας όλη την υπόλοιπη Υδρόγειο αναζητώντας τους κατα τόπους «Επστάϊν» ζητώντας παραδειγματικές κυρώσεις, αυτοί το μόνο που κάνουν είναι το να αναθεματίζουν τον μη υπάρχοντα σήμερα. Ίσως διότι ξεμπροστιάζει τα πάντων των ειδών «ινδάλματα»! Δεν προσφέρουν πλήρες το κοινωνικό τους λειτούργημα.