Όλες οι μεγάλες δυνάμεις προσπαθούν να ασκήσουν επιρροή στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων σε διαφορετικό βαθμό
Σε αυτό το πλαίσιο, η επιρροή της Τουρκίας είναι ιδιαίτερα έντονη, γράφει η σερβική Danas.
Η Σερβία να εγκαταλείψει τις αυταπάτες της εξωτερικής πολιτικής
Η επιρροή της Τουρκίας, της οποίας η εξωτερική πολιτική ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό την έννοια του Αχμέτ Νταβούτογλου, που περιγράφεται στο βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος», είναι ιδιαίτερα σαφής.
Σύμφωνα με αυτό το δόγμα, τα τουρκικά συμφέροντα στα Βαλκάνια επιτυγχάνονται κυρίως μέσω του αλβανικού παράγοντα, και όχι σε μια στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα ή τη Σερβία.
Ακολουθώντας μια τέτοια πολιτική, η Άγκυρα προβάλλει όχι μόνο ήπια ισχύ στην περιοχή αλλά και σκληρή ισχύ, μέσω στενής διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας και επενδύσεων σε αμυντικές βιομηχανίες.
Οι μεγάλες δυνάμεις δεν έχουν τίποτα εναντίον της συμμαχίας της Κροατίας, της Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου, και δεν είναι τόσο σημαντικό σε ποια χώρα αναφερόταν ο Πρόεδρος της Σερβίας όταν είπε ότι έδωσε το πράσινο φως στη συμμαχία, όσο το γεγονός ότι έδειξε με το δάχτυλο ολόκληρη την «κακή Δύση» απευθυνόμενος στο εκλογικό του σώμα, λένε οι συνομιλητές της Danas.
Ο πρόεδρος της χώρας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, δηλώνει εδώ και μέρες ότι η «στρατιωτική συμμαχία» Κροατίας, Αλβανίας και Κοσσυφοπεδίου αποτελεί σοβαρή απειλή για τη Σερβία, την ενδεχόμενη στρατιωτική επίθεση της οποίας η Σερβία θα αποτρέψει με πρόσθετους εξοπλισμούς.
Ο Βούτσιτς, απαντώντας στο ερώτημα γιατί οι δυτικές χώρες σιωπούν για αυτό
είπε ότι κάποιος πρέπει να έδωσε το πράσινο φως για τον σχηματισμό αυτής της συμμαχίας.
«Καμία από αυτές τις τρεις οντότητες, δύο κράτη και μία οντότητα, δεν θα έπαιρνε ποτέ αυτή την απόφαση ανεξάρτητα. Κάποιος έδωσε το πράσινο φως γι’ αυτό, και δεν θα σας έλεγα ποιος, επειδή προστατεύω τη Σερβία, επειδή δεν θέλω να δημιουργήσω κακές σχέσεις με μια μεγάλη δύναμη, μια σημαντική δύναμη», δήλωσε ο Βούτσιτς σε ομιλία του σε δημοσιογράφους στο Μόναχο την Παρασκευή.
Ο Νίκολα Λούνιτς, σύμβουλος στον τομέα της γεωπολιτικής και της ασφάλειας, λέει στην εφημερίδα Danas ότι είναι ανεύθυνο εκ μέρους των πολιτικών στην περιοχή να αυξάνουν τις εντάσεις παρουσιάζοντας ένα άνευ νοήματος κομμάτι χαρτί ως στρατιωτική συμμαχία.
Ο πραγματικός κίνδυνος είναι το γεωπολιτικό κενό στα Δυτικά Βαλκάνια
Η δήλωση για τη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Κροατίας, Αλβανίας και Κοσσυφοπεδίου αναφέρει ρητά ότι «δεν δημιουργεί νέες διεθνείς ή διακυβερνητικές νομικές υποχρεώσεις μεταξύ κρατών, ούτε επηρεάζει τις υφιστάμενες υποχρεώσεις έναντι άλλων κρατών».
Επομένως, αυτό το είδος ρύθμισης – χωρίς υποχρεώσεις ασφαλείας, χωρίς πραγματική δέσμευση και χωρίς σαφώς καθορισμένες κοινές αξίες – αντιπροσωπεύει μόνο μια φαντασμαγορία όμορφων χρωμάτων για ένα μέρος της περιοχής μας – λέει ο Λούνιτς.
Και προσθέτει ότι αυτό που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η δημιουργία ενός γεωπολιτικού κενού στα Δυτικά Βαλκάνια, το οποίο οι μεγάλες δυνάμεις θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν.
– Δυστυχώς, φταίει κυρίως το Βελιγράδι, επειδή με την αναιμική πολιτική του για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, την αποφυγή πλήρους εναρμόνισης με την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της ΕΕ και τη μη βιώσιμη έννοια της στρατιωτικής ουδετερότητας, συνεχίζει την αμφιθυμία του στην εξωτερική πολιτική, η οποία παρατείνει την περιφερειακή ασφάλεια και την πολιτική ενοποίηση, αφήνοντας περιθώρια για εξωτερικές επιρροές και αστάθεια – εξηγεί.
—