Η ανακοίνωση της Τουρκίας για την ανάπτυξη πυραύλων με βεληνεκές 2.000 χλμ
(το πρόγραμμα Cenk) σηματοδοτεί ένα σημαντικό άλμα ώθησης στις φιλοδοξίες της να γίνει περιφερειακή δύναμη με ανεξάρτητη αποτρεπτική ικανότητα, γράφει ισραηλινό δημοσίευμα.
Η κίνηση αυτή αποτελεί μέρος της ευρείας στρατηγικής του Προέδρου Ερντογάν να απελευθερωθεί από την εξάρτηση από τις προμήθειες όπλων από τη Δύση και να τοποθετήσει την Τουρκία ως κυρίαρχο παράγοντα στη Μέση Ανατολή, ειδικά στο πλαίσιο του περιφερειακού πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν.
Τι κρύβεται πίσω από την ανάπτυξη
Ανεξαρτησία ασφαλείας
Η Τουρκία στοχεύει στην οικοδόμηση μιας ισχυρής εγχώριας στρατιωτικής βιομηχανίας (με επικεφαλής εταιρείες όπως η Roketsan και η Aselsan) ικανής να παράγει τα πάντα, από αεροσκάφη και άρματα μάχης έως βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Στρατηγική Αποτροπή
Ο Ερντογάν δήλωσε ότι ο στόχος είναι να επιτευχθεί «ένα επίπεδο αποτροπής που κανείς δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει». Η εμβέλεια των 2.000 χιλιομέτρων επιτρέπει στην Τουρκία να απειλεί στόχους σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, τη Νότια Ευρώπη, ακόμη και να φτάνει μέχρι τη Ρωσία.
Μετάβαση στην υπερηχητική τεχνολογία
Το 2025, η Τουρκία παρουσίασε τον πύραυλο Tayfun Block-4, έναν πύραυλο με υπερηχητικές δυνατότητες (ταχύτητες άνω των 5 Mach), γεγονός που καθιστά δύσκολη την αναχαίτισή του από τα υπάρχοντα αμυντικά συστήματα.
Πώς απειλείται το Ισραήλ;
Αν και η Τουρκία και το Ισραήλ δεν βρίσκονται σε άμεσο πόλεμο, η εξέλιξη αυτή προκαλεί βαθιά ανησυχία στο κατεστημένο ασφαλείας:
Πλήρης κάλυψη του ισραηλινού εδάφους
Η απόσταση μεταξύ Τουρκίας και Τελ Αβίβ είναι μόνο περίπου 450-475 χλμ. Ένας πύραυλος με βεληνεκές 2.000 χλμ. επιτρέπει στην Τουρκία να εκτοξεύει πυραύλους από οποιοδήποτε σημείο του εδάφους της και να χτυπά οποιοδήποτε σημείο στο Ισραήλ, δημιουργώντας μια τουρκική «βαλλιστική ομπρέλα» πάνω από τη χώρα.
Μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η απόκτηση πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς από την Τουρκία αλλάζει την περιφερειακή εξίσωση.
Το Ισραήλ θα πρέπει να προσαρμόσει τα αμυντικά του συστήματα (όπως το «Arrow» και η «Σφεντόνα του Δαυίδ») σε μια νέα απειλή από τα βορειοδυτικά, η οποία θα μπορούσε να επιδεινώσει τις επιχειρησιακές του δυνατότητες.
Εχθρική ρητορική
Στο πλαίσιο των πολιτικών εντάσεων και των σκληρών δηλώσεων του Ερντογάν κατά του Ισραήλ, η ύπαρξη ενός τέτοιου πυραυλικού οπλοστασίου θεωρείται ως απτή απειλή που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς πολιτικής ή στρατιωτικής πίεσης στο μέλλον.
Περιφερειακή κούρσα εξοπλισμών
Αυτή η εξέλιξη ωθεί και άλλες χώρες στην περιοχή να επενδύσουν σε όπλα μεγάλου βεληνεκούς, γεγονός που υπονομεύει τη σταθερότητα της ασφάλειας στην οποία δραστηριοποιείται το Ισραήλ.
Το 2026, η Τουρκία αναμένεται να προχωρήσει στη φάση μαζικής παραγωγής προηγμένων μοντέλων πυραύλων, γεγονός που θα μετατρέψει τη θεωρητική απειλή σε επιχειρησιακή πραγματικότητα επί του εδάφους (Nziv).
—