Σε σημερινό άρθρο της στην εφημερίδα Το Καρφί η Μαρία Απατζιδη αναφέρει:
Ο δομικός πληθωρισμός είναι εσκεμμένη επιλογή της κυβέρνησης
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει το θέατρο της υποκρισίας απέναντι στην ακρίβεια που στραγγαλίζει τα νοικοκυριά. Εν μέσω εκτόξευσης των διεθνών τιμών πετρελαίου λόγω του πολέμου στην Μέση Ανατολή, ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες πλαφόν στο περιθώριο κέρδους στα καύσιμα και τα τρόφιμα, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026.
Στα πρατήρια βενζίνης το μικτό κέρδος περιορίζεται στα 12 λεπτά το λίτρο, ενώ στην χονδρική στα 5 λεπτά. Η κυβερνητική συμπεριφορά είναι προσχηματική, αντικοινωνική, και βαθιά ανάλγητη. Το μέτρο όχι μόνον δεν αγγίζει το πραγματικό πρόβλημα, το επιτείνει.
Οι βενζινοπώλες, με περιθώρια κέρδους ήδη εξαιρετικά πιεσμένα, στοχοποιούνται ξανά, ενώ η κυβέρνηση αποφεύγει επιμελώς να αγγίξει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και τον ΦΠΑ, που μαζί συνιστούν περίπου το 60% της τελικής τιμής στην βενζίνη.
Η Ελλάδα παραμένει από τις ακριβότερες χώρες στην ΕΕ στα καύσιμα ακριβώς λόγω της υπερφορολόγησης
Μία μείωση του ΕΦΚ στα κατώτατα ευρωπαϊκά όρια θα έδινε άμεση ανακούφιση δεκάδων λεπτών στην αντλία – αλλά η κυβέρνηση προτιμά να αφήσει τα πληθωριστικά έσοδα του κράτους ανέπαφα και να επιρρίψει το φταίξιμο στους πρατηριούχους.
Στον τομέα των τροφίμων η κατάσταση είναι ακόμα πιο εξοργιστική. Παρά τις διαρκείς καταγγελίες για καρτελοποιημένες πρακτικές από μεταποιητές και αλυσίδες σούπερ μάρκετ, η κυβέρνηση αρνείται να θίξει τις ρίζες του προβλήματος. Οι τιμές από το χωράφι στο ράφι εκτοξεύονται με ανεξήγητες υπερβάσεις. Οι παραγωγοί πωλούν σε εξευτελιστικές τιμές και οι καταναλωτές πληρώνουν διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού παραμένει θεατής, ενώ τα πρόστιμα-χάδι δεν τρομάζουν τις μεγάλες πολυεθνικές και τις ντόπιες ολιγοπωλιακές δομές που δημιουργήθηκαν με πολιτική ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας.
Η κυβέρνηση θα μπορούσε άμεσα να μειώσει ή να μηδενίσει τον ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης
Δεν το πράττει εσκεμμένα. Η αποξένωση από την κοινωνία είναι συνειδητή πράξη. Η κυβέρνηση επιλέγει να παρουσιάσει καλλωπισμένα και τεχνητά δημοσιονομικά μεγέθη που προέρχονται από την ληστρική αφαίμαξη της κοινωνίας, αντί να πάρει ουσιαστικά μέτρα: μείωση ΕΦΚ, πλαφόν στις ανώτατες τιμές βασικών αγαθών με βάση τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενίσχυση ελέγχων κατά των καρτέλ, στήριξη παραγωγών.
Αντίθετα, ρίχνει στάχτη στα μάτια της κοινωνίας με μέτρα-ασπιρίνες που δεν μειώνουν το υπερβολικό κόστος στο καλάθι της νοικοκυράς. Τα νοικοκυριά πνίγονται. Ο πληθωρισμός στα τρόφιμα παραμένει υψηλός, η ενέργεια γίνεται απλησίαστη, η φτώχεια θεριεύει. Και η κυβέρνηση απαντά με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Ο Ελληνικός λαός πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν πρόκειται για ανικανότητα. Πρόκειται για πολιτική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας. Μια εμμονική επιλογή που θυσιάζει την κοινωνική πλειοψηφία στον βωμό των αντιαναπτυξιακών κρατικών εσόδων και των ολιγοπωλίων. Και αυτή η επιλογή έχει όνομα: κοινωνική αναλγησία.