ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
Αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθων του Κυρίου. Άν θέλουμε νά τήν χαρουμε, χρειάζεται νά συμπορευθουμε μαζί Του
Tου ιερομονάχου Δημητρίου Γρηγοριάτη
Σημερα, Κυριακή των Βαϊων, εορτάζουμε τήν πανηγυρική είσοδο του Κυρίου στά Ιεροσόλυμα. Όπως όλα τά γεγονότα της επί Γης ζωης του Σωτηρος, έτσι καί αυτό οι πιστοί τό ζουμε σάν γεγονός πού γίνεται σήμερα καί όχι ως κάτι πού έγινε στό παρελθόν.
Μέ τήν βοήθεια του Θεου καί των ωραιοτάτων ύμνων της Εκκλησίας μας, έχουμε τήν αίσθησι, ξεπερνώντας τόν χρόνο καί τόν τόπο, ότι βρισκόμαστε καί εμεις κάπου εκει, στήν αγία Πόλι, καί ότι συμμετέχουμε στήν λαμπρά πανήγυρι, ψάλλοντας καί μεις μαζί μέ τόν λαό καί τά παιδιά της Ιερουσαλήμ «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου· ωσαννά εν τοις υψίστοις». «Ωσαννά» σημαίνει «δόξα σέ Σένα, σωσε μας».
Ο λαός ειχε ακούσει τό θαυμα πού ειχε γίνει τήν προηγούμενη ημέρα: Ότι ο Ιησους ειχε αναστήσει τόν τετραήμερο μέσα στόν τάφο Λάζαρο. Γι’ αυτό καί όλοι έτρεξαν νά τόν δουν καί νά τόν επευφημήσουν, έχοντας όμως καί τήν ελπίδα ότι Αυτός ειναι ο Βασιλεύς πού θά τούς λυτρώσει από τούς Ρωμαίους. Γι’ αυτό καί του έκαναν τόσο θριαμβευτική υποδοχή. Όμως, ο Κύριος δέν ηλθε μόνο γιά τό Ιουδαϊκό έθνος, αλλά γιά όλα τά Έθνη. Ηλθε βέβαια διά μέσου του Ιουδαϊκου έθνους, αλλά όχι μόνο γιά τό Ιουδαϊκό έθνος. Αφου έγινε άνθρωπος, έπρεπε νά περάσει μέσα από έναν λαό. Καί διάλεξε τόν Ιουδαϊκό λαό, γιατί τότε μόνον αυτός ο λαός πίστευε στόν αληθινό Θεό.
Τόν ζητωκραύγαζαν λέγοντας «Εσύ πού έρχεσαι εισαι ο ευλογημένος. Αιωνες Σέ περιμένουμε. Ποιόν άλλον νά περιμένουμε εκτός από Σένα; Καί έρχεσαι εν ονόματι Κυρίου. Δέν έρχεσαι εξ ονόματός Σου, αλλά εξ ονόματος Εκείνου πού Σέ έστειλε, δηλαδή του ουρανίου Πατρός Σου. Εσύ εισαι ο Βασιλεύς του Ισραήλ, δηλαδή ο αιώνιος Βασιλεύς του νέου Ισραήλ της Χάριτος, πού θά περιλαμβάνει όλα τά Έθνη πού θά πιστέψουν σέ Σένα».
Ο Κύριος εισηλθε στά Ιεροσόλυμα καθισμένος πάνω σέ ένα ταπεινό γαϊδουράκι καί όχι μέ κοσμική δόξα πάνω σέ άλογο
όπως συνήθιζαν οι άρχοντες, διότι ήθελε νά δείξει ότι η βασιλεία Του δέν ειναι από τόν κόσμο αυτόν. Ειναι διακονία, ταπείνωσις, θυσία, Σταυρός. Γι’ αυτό καί οι χριστιανοί οφείλουμε, εφ’ όσον ο αρχηγός της πίστεώς μας ειναι ταπεινός, τό ίδιο νά κάνουμε καί εμεις.
Οι άγιοι Πατέρες, ερμηνεύοντας συμβολικά τά γεγονότα, μας λέγουν ότι, όπως εκεινα τά αθωα παιδιά καί οι απλοί άνθρωποι του λαου επευφημουσαν τόν Κύριο, έτσι καί εμεις πρέπει μέ καθαρή καρδιά καί απλότητα ψυχης νά δοξολογουμε τόν Κύριο. Όπως εκεινοι υποδέχθηκαν τόν Χριστό στρώνοντας τά ρουχα τους κάτω στήν Γη σάν χαλί, γιά νά περάσει ο Μεσσίας, έτσι καί εμεις πρέπει νά αποβάλουμε τά πάθη μας, τόν παλαιό άνθρωπο, καί νά τόν στρώσουμε, τρόπον τινά, στήν Γη, ώστε ο Χριστός νά τόν καταργήσει καί νά εγκαθιδρύσει μέσα μας τόν νέο άνθρωπο της Χάριτος. Ακόμη, όπως εκεινοι οι άνθρωποι κρατουσαν τά βαία, έτσι καί εμεις αντί γιά κλάδους νά φέρουμε τίς αρετές. Δηλαδή, γιά νά υποδεχθουμε άξια τόν Κύριο δέν αρκει μόνο νά αποβάλουμε τίς κακίες, χρειάζεται ακόμη νά στολίσουμε τήν ψυχή μας καί μέ τίς αρετές.
Όλα αυτά βέβαια γίνονται, όταν αποδεχόμαστε τόν Χριστό ως Σωτηρα μας, όταν μετέχουμε στά μυστήρια της Εκκλησίας μας καί όταν αγωνιζόμαστε νά ζουμε σύμφωνα μέ τίς εντολές Του. Διότι, όταν παραβαίνουμε τίς εντολές του Θεου καί δέν μετανοουμε, σταυρώνουμε τόν Χριστό καί μιμούμαστε τούς Ιουδαίους, πού τήν μιά μέρα τόν επευφημουσαν ως Κύριο καί Σωτηρα τους καί τήν άλλη κραύγαζαν: «Αρον, αρον, σταύρωσον αυτόν».
Από αύριο αρχίζει η Αγία καί Μεγάλη Εβδομάδα των Παθων του Κυρίου. Άν θέλουμε νά τήν χαρουμε, χρειάζεται νά συμπορευθουμε καί εμεις μαζί Του καί νά συσταυρωθουμε μέ τήν ταπείνωση, τήν αγάπη, τήν συγχωρητικότητα, τήν πραότητα καί τήν θυσία καί προσφορά πρός τούς συνανθρώπους μας.
Εφημερίδα Δημοκρατία