Μόλις έμαθα με μεγάλη θλίψη ότι έφυγε από κοντά μας ο Αλέξης Αθανασόπουλος
Ο Αλέξης ήταν ο πρώτος – κυριολεκτικά – που μου άνοιξε την πόρτα στο ΣΥΡΙΖΑ με χαμόγελο από τότε που ήμουν υποψήφιος στο Επικρατείας και ο πρώτος που χωρίς κανέναν ενδοιασμό με αγκάλιασε ως Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο θυρωρός της Κουμουνδούρου αλλά και η ψυχή του κόμματος.
Ήταν πολύ υπερήφανος για τον γιο του και τη σταδιοδρομία του. Ήταν πολύ ανήσυχος για την κοινωνία και τον πολιτικό μας χώρο. Στον έναν χρόνο που μοιραστήκαμε στο ίδιο κτίριο, με συμβούλευε συχνά. Ήταν άνθρωποι σαν τον Αλέξη που μου έδειξαν ότι η πραγματική σοφία υπάρχει όχι στον 7ο όροφο, αλλά στο ισόγειο. Όχι στα σαλόνια αλλά μέσα στην κοινωνία – αρκεί να θέλεις να ακούσεις.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους συγγενείς και στους συντρόφους του.
Καλό ταξίδι, Αλέξη.
Θα σε θυμάμαι για πάντα.