Επί τέλους κάτι αρχίζει να γίνεται
Ο Γκουτιέρες του ΟΗΕ μετά από δύο περίπου εβδομάδες σιωπής «εδέησε» να δηλώσει βαρυσήμαντα θέση «αποκαπήλευσης» του Ορμούζ απο το Ιράν, αφού δεν του ανήκει. Ξεκάθαρα αυτή την φορά. Βέβαια η ομιλία του αυτή θα δυσαρεστήσει κάποιους ενάντιους που τυγχάνουν και «φιλαράκια» του, αλλά δεν μπορούσε να το «τραβήξει» άλλο.
Το ερώτημα όμως είναι το αν θα κατεβάσει τους τούρκικους χάρτες που έχει αναρτήσει,
χωρίς να μας δώσει σημασία καμία, στον ΟΗΕ, και έτσι τώρα με την ενέργεια του αυτή να λήξουν όλα διορθωμένα αποτελεσματικά και ειρηνικά. Εδώ τούρκικα πολεμικά προβαίνουν σε διέλευση μισό μίλι δίπλα από τα νησιά μας χαρακτηρισμένης αυτής ως αβλαβή, που μόνο τέτοια δεν είναι, αλλά μας επιβάλουν να την αποδεχτούμε, και την αποδεχόμαστε. Χωρίς «διόδια».
Και φτάνει. Ας μην χαρακτηρίσουμε και την από εκεί κατά Χορμούζ ενέργεια, των του Ισλάμ φασιστών. Τα όρια χωρικών υδάτων κάθε χώρας ακόμα και κάθε νησιωτικής τέτοιας, είναι στο διεθνές δίκαιο σαφώς καθορισμένα.
Τώρα το τι πήγε να επιτύχει ο Γεραπετρίτης στην Τρίπολη της Λιβύης γνωρίζοντας το τι θα αντιμετωπίσει, και το αντιμετώπισε με Ευχολόγια αορίστου μάλιστα Μέλλοντος, όπως οι υπό συγκρότηση επιτροπές που ΘΑ μελετήσουν το, ήδη μελετημένο, πρόβλημα, και από διεθνείς μάλιστα τέτοιες, δεν το καλά καταλάβαμε, διότι περιέχει ένδειξη ενδοτικότητος όταν αποδέχεσαι έτσι εύκολα τον παραμερισμό των ισχυουσών διεθνών συνθηκών. Θα δούμε.