Σχολιαστής τελευταίας σελίδας καθημερινής ασχολήθηκε στο σημερινό του σημείωμα με την αδιαφάνεια προσώπων
των κάθε λογής «0φερομένων» εγκληματιών, ειδεχθών και μη εγκλημάτων, κρατουμένων και «αμολυμένων».
Παρέλειψε όμως να σημειώσει πως είναι και ο μοναδικός, για το Ελληνικό «γίγνεσθαι» νόμος, που με θρησκευτική ευλάβεια τηρείται απαραβίαστος, και σεβαστός από όλους, στην χώρα μας, την κάθε στιγμή μάλιστα που όλα τα δελτία είναι πλήρη μεταδόσεων στυγνής παραβίασης όλων των λοιπών του Ποινικού Κώδικα. Όλοι γνωρίζουμε το από που πηγάζει να στέκει νομοταγής αυτού ο καθείς, αλλά κανείς δεν το λέει, και αυτό διότι ασκαρδαμυκτί θα κληθεί προς τιμωρία άνευ αναβολής. Η Ελληνική Δικαιοσύνη εκεί «δεν παίζει» ένεκα και διότι τα «προσωπικά δεδομένα» των πολιτών απλά δεν «παίζονται».
Τέλος ένα άλλο που είναι η ατιμωρησία των ούτε καν φερομένων του εγκληματικού εμπρησμού των εργαζομένων της Μαρφίν μέσα στο χώρο της δουλειάς τους … τίποτα
Μέχρι σήμερα. Παρ όλο που όλοι οι φορείς κόπτονται, και καλά κάνουν, για προστασία των εργαζομένων στους χώρους εργασίας των. Ίσως διότι αυτοί που τους έκαψαν δικαιολογήθηκαν πως δεν έπρεπε να βρίσκονταν εκεί «αγνοώντας» την απεργία που οι ίδιοι οι μπουρλοτιέρηδες ετσιθελικά,είχαν επιβάλλει. Έτσι και γι αυτο αυτοαθωώθηκαν δηλ. από μόνοι τους.
Σαν επίλογος να ειπωθεί πως, αν όχι και όλα, και ιδιαίτερα τα αυτοχαρακτηριζόμενα ως «προοδευτικά» πολιτικά κόμματα, δεν ενοχλούνται αλλά και δεν ακούγεται ούτε νύξις πάνω σε αυτά. Άρα;!