Στην ελληνική μυθολογία, ο Άδωνις ήταν ένας νέος με εξαιρετική ομορφιά, που κέρδισε την εκτίμηση ακόμα και των θεών
Η ίδια η θεά Αφροδίτη, η προστάτιδα της ομορφιάς, θέλησε να τον φροντίσει από την πρώτη στιγμή.
Για να τον προστατεύσει, η Αφροδίτη τοποθέτησε τον νεαρό Άδωνι μέσα σε ένα όμορφο, ασφαλές κιβώτιο. Εμπιστεύτηκε αυτό το κιβώτιο στην Περσεφόνη, τη βασίλισσα του Κάτω Κόσμου, για να το φυλάξει.
Όταν όμως η Περσεφόνη είδε την ομορφιά του νέου, τον συμπάθησε τόσο πολύ που θέλησε να τον κρατήσει κοντά της. Όταν η Αφροδίτη τον ζήτησε πίσω, η Περσεφόνη δεν δέχτηκε να τον αποχωριστεί.
Η διαφωνία τους έφτασε στον Δία, ο οποίος, ως σοφός κριτής, έδωσε μια δίκαιη λύση
Ο Άδωνις θα μοίραζε τον χρόνο του. Ένα μέρος του χρόνου θα το περνούσε με την Περσεφόνη στον κόσμο της, ένα άλλο μέρος με την Αφροδίτη στον Επάνω Κόσμο, και το υπόλοιπο θα το διέθετε όπως εκείνος επιθυμούσε.
Ο Άδωνις, νιώθοντας μεγάλη συμπάθεια για την Αφροδίτη, επέλεξε να περνά και τον δικό του ελεύθερο χρόνο μαζί της. Έτσι, περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του έτους με τη θεά στη γη, απολαμβάνοντας τη φύση και την αγαπημένη του ασχολία, το κυνήγι.
Μια μέρα, όμως, κατά τη διάρκεια μιας κυνηγετικής εξόρμησης, συνέβη ένα ατυχές περιστατικό. Ένας κάπρος συνάντησε τον Άδωνι, και ο όμορφος νέος ολοκλήρωσε τον κύκλο της ζωής του πρόωρα.
Η Αφροδίτη συγκινήθηκε βαθιά από αυτή την εξέλιξη. Η φύση, θέλοντας να τιμήσει τον νεαρό, δημιούργησε νέα, όμορφα λουλούδια:
· Από το σημείο όπου η ζωτική του δύναμη άγγιξε τη γη, φύτρωσαν τα κόκκινα τριαντάφυλλα, ως σύμβολο της λαμπερής ομορφιάς του.
· Από τα καθαρά σταγονίδια που κύλησαν από τα μάτια της θεάς, καθώς αναλογιζόταν τον αγαπημένο της, φύτρωσαν οι ανεμώνες.
Ο μύθος αυτός έγινε το σύμβολο για τον αέναο κύκλο της φύσης
Ο Άδωνις περνά έξι μήνες στον Κάτω Κόσμο (που αντιστοιχούν στον Χειμώνα, όταν η γη ξεκουράζεται) και έξι μήνες στη γη με την Αφροδίτη (συμβολίζοντας την Άνοιξη και το Καλοκαίρι, την περίοδο της αναγέννησης και της ανθοφορίας).