Ν. 4915/2022: Το κράτος νομοθετεί τον παραλογισμό και βάζει τους Δήμους να κάνουν τη βρώμικη δουλειά
Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Ας το πούμε με το όνομά του: Ο ν. 4915/2022 είναι νόμος-τερατούργημα. Είναι η νομική επιτομή του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», όπου το κεντρικό κράτος αυτοαναιρείται, καταργεί την ευρωπαϊκή νομοθεσία και μετατρέπει τους Δήμους σε εντολοδόχους απολύσεων.
1. Καταργούν με το έτσι θέλω το ΠΔ 81/2003
Το ΠΔ 81/2003 ήταν ξεκάθαρο. Το έγραψε η Ευρώπη, το υπέγραψε η Ελλάδα: Συμβάσεις ορισμένου χρόνου γίνονται ΜΟΝΟ για πρόσκαιρες ανάγκες. Έργο, αναπλήρωση, κάτι που τελειώνει. Αν η ανάγκη είναι πάγια και διαρκής, η σύμβαση είναι αορίστου. Τέλος.
Έρχεται ο ν. 4915/2022 και το γράφει στα παλιά του τα παπούτσια. Όχι μόνο δεν εφαρμόζει το ΠΔ, το διαλύει. Λέει στους Δήμους: «Έχεις εργαζόμενο 10 χρόνια; Κάλυπτε πάγιες ανάγκες; Κέρδισε στο δικαστήριο; Αδιάφορο. Θα κάνεις έφεση θες δεν θες. Θα τον διώξεις».
Είναι ο ορισμός της κρατικής υποκρισίας. Το ίδιο το κράτος παρανομεί ανανεώνοντας συμβάσεις για 5, 8, 12 χρόνια. Παραβιάζει το ΠΔ 81/2003, παραβιάζει την Οδηγία 1999/70/ΕΚ, παραβιάζει την κοινή λογική. Και μετά, αντί να αναλάβει την ευθύνη, νομοθετεί για να τιμωρήσει τον εργαζόμενο που τολμά να ζητήσει το αυτονόητο.
2. Φίμωτρο στους Δήμους: «Θα κάνετε έφεση είτε το θέλετε είτε όχι»
Εδώ απογειώνεται ο πολιτικός κυνισμός. Το άρθρο 102 του Συντάγματος μιλάει για διοικητική αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Κουρελόχαρτο.
Βγαίνει ο Δήμαρχος και λέει: «Αυτοί οι 50 εργαζόμενοι στην καθαριότητα είναι απαραίτητοι. Αν φύγουν, η πόλη θα βρωμίσει. Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα να μην κάνουμε έφεση». Το Υπουργείο Εσωτερικών απαντά: «Αδιάφορο. Θα κάνεις έφεση. Αν δεν την κάνεις εσύ, θα την κάνει μόνη της η Νομική Υπηρεσία. Εσύ θα φας πειθαρχικό».
Αυτό δεν είναι διοίκηση. Είναι θεσμικός εκβιασμός. Μετατρέπουν τους αιρετούς σε μαριονέτες. Τους αναγκάζουν να στραφούν δικαστικά κατά των υπηρεσιών τους, κατά των δημοτών τους, κατά της κοινής λογικής. Ξοδεύουν χρήματα του Δήμου για δικηγόρους, για να διώξουν ανθρώπους που την επόμενη μέρα θα ξαναπροσλάβουνμε νέα οκτάμηνα, γιατί τα σκουπίδια δεν μαζεύονται με νόμους Βορίδη.
3. Το παραμύθι της «πίσω πόρτας»
Η καραμέλα τους είναι γνωστή: «Δεν γίνονται μονιμοποιήσεις από την πίσω πόρτα. Όλα μέσω ΑΣΕΠ».
Ποια πίσω πόρτα; Την πόρτα την έχετε γκρεμίσει εσείς. Όταν κρατάς έναν άνθρωπο συμβασιούχο 15 χρόνια, όταν τον βάζεις να καλύπτει κενά που το ΑΣΕΠ δεν προκηρύσσει ποτέ, εσύ δημιούργησες την «πίσω πόρτα». Εσύ τον εκμεταλλεύτηκες.
Και να θυμίσουμε κάτι: Το 2004, ο τότε νόμος μονιμοποίησε χιλιάδες συμβασιούχους. Τότε ήταν «συνταγματικά ανεκτό». Σήμερα είναι «πίσω πόρτα». Η διαφορά; Τότε βόλευε πολιτικά. Σήμερα δεν βολεύει.
4. Ως εδώ με τη νομοθετική αλητεία
Ο ν. 4915/2022 είναι κοινωνικά άδικος, διοικητικά ηλίθιος και θεσμικά επικίνδυνος.
Είναι άδικος γιατί τιμωρεί τον εργαζόμενο για την παρανομία του κράτους.
Είναι ηλίθιος γιατί διαλύει υπηρεσίες, φορτώνει τα δικαστήρια με προσχηματικές δίκες και κοστίζει εκατομμύρια σε δικαστικά έξοδα.
Είναι επικίνδυνος γιατί καταλύει κάθε έννοια αυτοδιοίκησης. Αν ο Δήμος δεν μπορεί να αποφασίσει ούτε για το προσωπικό του, τότε να καταργήσουμε τις εκλογές και να διορίσει η Αποκεντρωμένη έναν υπάλληλο.
Η λύση είναι μία και τη ξέρουν όλοι: Σύσταση οργανικών θέσεων όπου υπάρχουν πάγιες ανάγκες. Προκήρυξη μέσω ΑΣΕΠ με ειδική μοριοδότηση προϋπηρεσίας για όσους δουλεύουν ήδη. Όχι άλλοι οκταμηνίτες όμηροι. Όχι άλλοι Δήμοι-εντολοδόχοι.
Μέχρι να γίνει αυτό, ο ν. 4915/2022 θα μείνει στην ιστορία ως ο νόμος που ανάγκασε τους Δήμους να μηνύσουν τους εαυτούς τους. Και όποιος τον ψήφισε, θα απολογείται στους εργαζόμενους που πέταξε στον δρόμο και στους δημότες που τους έταξε καθαρές πόλεις και τους παρέδωσε χάος.
Να καταργηθεί χθες.