Ο Τυφων (γνωστός και ως Τυφάων, Τυφωεύς ή Τυφώς) αποτελεί τη σφοδρότερη, σκοτεινότερη και πλέον τρομακτική θεότητα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας
Ενσαρκώνει τις καταστροφικές δυνάμεις της φύσης, τα ηφαίστεια και τις θύελλες, και αποτέλεσε τον απόλυτο και τελευταίο μεγάλο κίνδυνο για την κυριαρχία του Δία και την τάξη του Ολύμπου.
Απο το arxaiaellinika.gr
Ακολουθεί μια πλήρως δομημένη και εξαντλητική ανάλυση της μορφής του, βασισμένη αποκλειστικά στην αρχαία βιβλιογραφία, με παράθεση αυτούσιων αρχαίων ελληνικών κειμένων.
1. Η Γέννηση του Τέρατος
Σύμφωνα με την κυρίαρχη παράδοση, την οποία καταγράφει ο Ησίοδος στο έπος του «Θεογονία», ο Τυφωεύς ήταν το τελευταίο παιδί της Γαίας. Μετά την ήττα των Τιτάνων και τον εγκλεισμό τους στα Τάρταρα, η Γαία, οργισμένη με τον Δία, ενώθηκε ερωτικά με τον Τάρταρο (με τη βοήθεια της Χρυσής Αφροδίτης) και γέννησε αυτό το ανυπέρβλητο τέρας στην περιοχή της Κιλικίας.
Σε μια άλλη παραλλαγή που συναντάμε στον Ομηρικό Ύμνο στον Απόλλωνα, ο Τυφάων ήταν γιος αποκλειστικά της Ήρας, η οποία τον γέννησε χωρίς ανδρική σπορά, χτυπώντας το χέρι της στη γη από θυμό επειδή ο Δίας γέννησε μόνος του την Αθηνά.
2. Μορφή και Χαρακτηριστικά: Η Ανατομία του Τρόμου
Οι περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων προκαλούν δέος. Ο Απολλόδωρος(στη Βιβλιοθήκη του) τον περιγράφει ως το μεγαλύτερο και δυνατότερο από όλα τα παιδιά της Γης.
- Μέγεθος: Ήταν τόσο ψηλός που ξεπερνούσε σε ύψος τα ψηλότερα βουνά και το κεφάλι του άγγιζε τα άστρα.
- Άκρα: Όταν άπλωνε τα χέρια του, το ένα άγγιζε την Ανατολή και το άλλο τη Δύση.
- Κεφάλια: Από τους ώμους του ξεπετάγονταν εκατό κεφάλια δράκοντα(φιδιών).
- Σώμα: Από τη μέση και πάνω είχε ανθρώπινη μορφή, αλλά από τους μηρούς και κάτω το σώμα του αποτελούνταν από πελώριες, συσπειρωμένες έχιδνες (φίδια), που έφταναν μέχρι το κεφάλι του βγάζοντας εκκωφαντικούς συριγμούς.
- Εκφράσεις: Ολόκληρο το σώμα του ήταν καλυμμένο με φτερά. Φωτιά ξεπηδούσε από τα μάτια του, ενώ από τα στόματά του έβγαιναν φωνές από όλα τα θηρία: άλλοτε μιλούσε σαν θεός, άλλοτε μούγκριζε σαν ταύρος, άλλοτε βρυχιόταν σαν λιοντάρι και άλλοτε ούρλιαζε σαν σκύλος.