ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ! ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;
Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Μας τελειώνουν. Σιγά, μεθοδικά, με την υπογραφή μας. Τα χωριά μας γέρασαν. Τα σχολεία μας κλειδώνουν με λουκέτο. Τα χωράφια μας τα τρώνε τα βάτα. Και εμείς κοιτάμε από τον καναπέ της Αθήνας τις φωτογραφίες στο Facebook και γράφουμε «τι ωραίο το χωριό μας».
Δεν έπεσε επιδημία. Δεν μας χτύπησε πόλεμος. Μας χτύπησε η εγκατάλειψη. Και έχει ονοματεπώνυμο.
1. ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΗ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΖΗΤΙΑΝΟ
Ποιος νέος θα κάτσει στο χωράφι όταν δουλεύει 14 ώρες μέσα στον ήλιο και στο τέλος του μήνα χρωστάει; Το πετρέλαιο στα 1,70 ευρώ. Το λίπασμα 300% πάνω από το 2020. Η ντομάτα φεύγει από τον παραγωγό με 0,25 ευρώ και φτάνει στο ράφι 1,90 ευρώ. Τον κλέβουν με τον νόμο. Τον λένε «επιχειρηματία» και τον φορολογούν σαν εφοπλιστή, αλλά όταν ζητάει τιμή, του λένε «έτσι είναι η αγορά».
Και οι επιδοτήσεις; Το μεγάλο ανέκδοτο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σπέρνεις τον Μάρτη, ελπίζεις να πληρωθείς τα Χριστούγεννα. Αν δεν σου βρουν ότι το ένα στρέμμα «επικάλυπτε» με του γείτονα στο δορυφορικό χάρτη. Χιλιάδες παραγωγοί απλήρωτοι, κομμένοι, με «ποινές» για γραφειοκρατικές ανοησίες. Την ίδια ώρα, οι «αγρότες του Κολωνακίου» εισπράττουν χιλιάδες ευρώ για εκτάσεις που δεν έχουν πατήσει ποτέ. Αυτό δεν είναι λάθος. Είναι σύστημα. Σε θέλουν να παρατήσεις τη γη. Να την πουλήσεις κοψοχρονιά σε funds και «επενδυτές» για να βάλουν φωτοβολταϊκά.
Γιατί δεν φτιάχνουν προϋποθέσεις να μείνει ο κόσμος;
Γιατί δεν τους συμφέρει. Το χωριό χωρίς γιατρό, χωρίς τράπεζα, χωρίς τρένο, χωρίς ίντερνετ, είναι χωριό-φάντασμα. Έκλεισαν τα πάντα και τα μάζεψαν στην Αθήνα. Σου λένε «πήγαινε στο κέντρο για δουλειά». Και μετά κλαίγονται στις ειδήσεις για την «ερημοποίηση». Υποκριτές. Πώς να κάνει οικογένεια ένας νέος στο χωριό όταν η γυναίκα του για να γεννήσει πρέπει να κάνει 100 χιλιόμετρα με χιόνια; Πώς να μείνει όταν το παιδί του θα κάνει μάθημα σε τάξη με τρεις ηλικίες μαζί;
2. ΔΙΩΧΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ
800.000 Έλληνες έφυγαν από το 2010. Οι καλύτεροί μας. Γιατροί, μηχανικοί, προγραμματιστές. Γιατί; Γιατί εδώ τους τάξαμε 700 ευρώ μισθό και 10 ώρες δουλειά. Γιατί τους είπαμε ότι χωρίς «μέσο» δεν προχωράς. Γιατί τους φορτώσαμε με φόρους για να πληρώνουμε τα σπασμένα των προηγούμενων.
Και δεν τους σταματάει κανείς. Γιατί βολεύει. Ο άνεργος που γίνεται μετανάστης δεν φαίνεται στα νούμερα της ανεργίας. Στέλνει και κανένα ευρώ πίσω και τον βαφτίζουν «εθνικό ευεργέτη». Δεν τους θέλουν πίσω. Γιατί αν γυρίσουν, θα έχουν απαιτήσεις. Θα ζητήσουν κράτος σοβαρό. Και αυτό πονάει.
Πού είναι το σχέδιο επιστροφής; Πού είναι οι θέσεις εργασίας στην περιφέρεια; Πού είναι τα φοροκίνητρα για να ανοίξει ο νέος επιχείρηση στο χωριό του; Δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο το εισιτήριο χωρίς επιστροφή.
3. ΣΦΑΖΟΥΝ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Και αφού μας πήραν τη γη και τα παιδιά, μας παίρνουν και τη μνήμη. Ανοίξτε τα βιβλία των παιδιών σας. Η Ιστορία είναι σουρωτήρι. Το ’21 έγινε «συνωστισμός». Ο Κολοκοτρώνης είναι ένας «τοπικός οπλαρχηγός». Η Μικρασιατική Καταστροφή είναι «παράπλευρη απώλεια». Ντρέπονται να πουν στα παιδιά μας ποιοι είμαστε. Τα μαθαίνουν να απολογούνται που είναι Έλληνες.
Τα Αρχαία Ελληνικά τα έκαναν ωριαία αγγαρεία. Η γλώσσα φτωχαίνει. Το παιδί τελειώνει το Λύκειο και δεν μπορεί να γράψει μια σωστή παράγραφο. Δεν ξέρει τι θα πει «φιλότιμο», «υπέρβαση», «αρετή». Ξέρει όμως τι είναι «influencer».
Αυτό δεν είναι «προοδευτισμός». Είναι πολιτισμική γενοκτονία. Λαός χωρίς γλώσσα και χωρίς ιστορία, είναι λαός χωρίς ρίζα. Και χωρίς ρίζα, σε ξεριζώνει ο πρώτος αέρας. Γίνεσαι καταναλωτής. Υπήκοος. Όχι πολίτης.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ
Η ερήμωση δεν είναι φυσική καταστροφή. Είναι πολιτική απόφαση. Αποφάσισαν ότι η Ελλάδα χωράει σε δύο πόλεις. Ότι η επαρχία είναι για Σαββατοκύριακο και για φωτοβολταϊκά. Ότι ο αγρότης είναι «μπαταχτσής» και ο νέος που φεύγει είναι «πετυχημένος».
Λοιπόν, όχι. Το χωριό δεν είναι «γραφικό». Είναι η καρδιά της Ελλάδας. Ο αγρότης δεν θέλει ελεημοσύνη. Θέλει τιμή για το προϊόν του και κράτος που δεν τον κλέβει. Ο νέος δεν θέλει να φύγει. Τον διώχνουν.
Τι πρέπει να γίνει ΧΘΕΣ:
1. Πληρωμές ΟΠΕΚΕΠΕ σε 30 μέρες. Όπως πληρώνεται ο δημόσιος υπάλληλος.
2. Κατώτερες εγγυημένες τιμές στα βασικά αγροτικά προϊόντα. Να ξέρει ο άλλος αν θα βγάλει τα έξοδά του.
3. Γιατρός, τράπεζα, γρήγορο ίντερνετ σε κάθε έδρα Δήμου. Χωρίς αυτά, δεν υπάρχει ζωή.
4. Μηδενικός φόρος για 5 χρόνια σε νέους που ανοίγουν επιχείρηση σε χωριά κάτω των 2.000 κατοίκων.
5. Ξαναγράψτε την Ιστορία στα σχολεία. Με χρονολόγιο, με ήρωες, με αλήθεια. Όχι με ενοχές.
Αν δεν γίνει αυτό, σε 20 χρόνια θα μιλάμε για την Ελλάδα του παρελθόντος. Θα έχουμε μια Αθήνα-κράτος και γύρω της έρημο. Και θα αναρωτιόμαστε «πώς έγινε;».
Έγινε επειδή σιωπήσαμε. Καιρός να φωνάξουμε. Στο καφενείο, στο Δημοτικό Συμβούλιο, στην κάλπη. Πριν σβήσει και το τελευταίο φως στο τελευταίο χωριό.
Τι κρίμα τι κρίμα τι κρίμα. Θα αναφέρω μια ιστορία ως παράδειγμα. Εγώ ήμουν και είμαι κάτοικος πόλης. Οι συγγενείς μου οι περισσότεροι ήταν και είναι κάτοικοι χωριών. Σε μια επίσκεψη μου και πάνω σε μια παρόμοια κουβέντα περί μη στήριξης τις τότε κυβέρνησης πρός τους κτηνοτρόφους και αγρότες, ρώτησα τον συγγενή μου γιατί δεν οργανώνονται από μόνοι τους και να μην τα περιμένουν όλα από την κυβέρνηση – της κυβερνήσεις, γιατί σχεδόν όλες λειτουργούσαν πάντα εναντίον των θεμελίων της χώρας και που για εμένα κάποια από τα θεμέλια είναι η αγροτική και η κτηνοτροφική παραγωγή της. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ που έλαβα ήταν: με ποιόν να συνεννοηθείς; ο καθένας το δικό του. Ναι του λέω, αλλά όλοι σας έχετε το ίδιο πρόβλημα, δεν μπορείτε να ξεχάσετε για λίγο το εγώ σας και να πείτε το εμείς; και μέσα στο εμείς είναι και το εγώ σας. Η απάντηση ήταν πάλι ίδια. Με ποιόν να συνεννοηθείς; Για εμένα όλοι φταίνε, όλοι. Πιο πολύ βέβαια οι εκάστοτε κυβερνήσεις που ιστορικά το 95% κυβερνούσαν για τους εαυτούς τους. Παραδείγματα άπειρα. Το διαχρονικό σλόγκαν παραμένει. Ερχονται <> και φεύγουν ζάμπλουτοι.
είναι το αποτέλεσμα στρατηγικών μεταπολεμικά που μας οδήγησαν στην σημερινή δημογραφική κατάντια και οικονομικό ξεπεσμό
Αντί της βιομηχανίας, το κράτος και οι ιδιώτες επένδυσαν μαζικά σε τομείς χωρίς παραγωγή προϊόντων, όπως , ο τουρισμός και οι κατασκευές, που προσέφεραν γρήγορο κέρδος
´Η έλλειψη μακροπρόθεσμου βιομηχανικού σχεδιασμού από τις εκάστοτε κυβερνήσεις άφησε τη χώρα εξαρτημένη από εισαγόμενα βιομηχανικά προϊόντα
ποτέ δεν πίστεψαν στην Ελλάδα πολιτικοί και οι χρηματοδότες τους. Δεν πίστεψαν στην ελεύθερη Ελλάδα δεν είχαν πατριωτικά εστί λίγα πιστεύω. την έβλεπαν και την βλέπουν σαν τόπο εύκολου χωρίς κανόνες πλουτισμού. εκμεταλλεύονται την κρατική οντότητα και τους υπηκόους να περνούν δάνεια επιχορηγήσεις που τα πληρώνουν οι υπήκοοι και όλα στο εξωτερικό. καίνε τα δάση και βάζουν ανεμόμυλους αντί να καλλιεργείται η γη βάζουν καθρέφτες χτίζουν και καταστρέφουν στις παραλίες . όπου δουν ευκαιρία ορμάνε και αφήνουν ερείπια .
οι πραγματικοί αγωνηστες και ήρωες πέθαναν αφραγκοι. και επέζησαν οι φατρίες που ήθελαν να πάρουν την θέση των Τούρκων για να κλέβουν ανενόχλητοι.
γι’αυτό τον λόγο συμπεριφέρθηκαν και συμπεριφέρονται την χώρα και στον λαό σαν κατακτητές.
και οι Έλληνες νέοι με φιλοδοξίες τι έκαναν επί τουρκιάς; έφευγαν και μεγαλούργησαν στο εξωτερικό, το ίδιο κάνουν σήμερα θριαμβεύουν όπου γης σε όλους τους τομείς σαν πραγματικοί Έλληνες.
οι ανήμποροι και χωρίς φιλοδοξίες μένουν πίσω και προσδοκούν κάποια ευρώ επίδομα.
η τραγωδία στα όρια του μαζικού μαζοχισμός να τρέχουν να χειροκροτούν και να ψηφίζουν αυτούς που έδιωξαν τα παιδιά τους τους πήραν το σπίτι τους έκλεψαν τις συντάξεις τους σκοτώνουν στα τραίνα κλπ´
απελπισία να τους νέους που μένουν πίσω
Δεν σιωπήσαμε όλοι , αντιθέτως υπήρξαν φωνές, αλλά ουδείς ήθελε να ακούσει η να αντιληφθεί αυτό που έρχεται, το σήμερα.
Η χώρα αλώθηκε από ξένα συμφέροντα με αίτιους και συνενόχους από μέσα.
Μια προσεκτική ματιά σε όλο αυτό που συμβαίνει σήμερα σε πραγματικά γεγονότα, η απώλεια ισχύος, ο ξεπεσμός, η απόλυτη παρακμή δεν βιώνεται μόνο μέσα στη χώρα μας αλλά και σε όλους τους υπαίτιους που ουδείς τολμάει να μιλήσει ανοιχτά.
Η οικονομική παρακμή, η συρρίκνωση της οικονομικής ευμάρειας, η εικόνα της φτωχοποίησης και εκεί στους άλλοτε οικονομικούς παραδείσους της φανταστικής πλουτοκρατίας αποτελούν τα ισχυρά εκείνα κίνητρα που όλα ήθελε επανέλθουν σε ρυθμούς άλλων εποχών με βηματισμό χρόνων.
Καταστροφή και λεηλασία 80 και πλέον χρόνια.
Άλλα επόμενα 80 χρόνια να ορθοποδήσουμε σε αυτά που αφήσαμε και χάθηκαν, η άλλως μας εξαπάτησαν με δόλιους τρόπους – υποσχέσεις-δανεικά – εύκολη ζωή.
Το οργανωμένο σχέδιο εκτελέστηκε αμέσως μετά το Β παγκόσμιο πόλεμο αφού η χώρα μας έζησε κατοχή – εμφύλιο – ξεριζωμό κύματα μετανάστευσης.
Παίζουν δυο πόλεμοι Ουκρανία και Μέση Ανατολή στο σήμερα.
Υπάρχει απόλυτη ομοιότητα.
Ίδια συμφέροντα – ίδιος σκοπός – ίδια τακτική.
Η μόνη διαφορά σε άλλα εδάφη όχι στην μικρή μας χώρα.