Οι σύγχρονες συγκρούσεις έχουν αλλάξει ριζικά τις προσεγγίσεις στα όπλα λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων.
Αυτό ανακοίνωσε ο Νίκος Δένδιας, Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας.
Σημείωσε ότι οι πόλεμοι στο Καραμπάχ το 2020, στην Ουκρανία από το 2022 και με το Ιράν το 2026 καταδεικνύουν την ταχεία ανάπτυξη των τεχνολογιών των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV).
Τα μαθήματα και η εμπειρία τους δείχνουν ότι οι χώρες πρέπει να παράγουν μια μεγάλη ποικιλία UAV σε μεγάλες ποσότητες, αντί να κατέχουν απλώς μερικά αποκλειστικά συστήματα.
Τα FPV drones έχουν γίνει αναλώσιμα, όπως οι σφαίρες και τα βλήματα, καθιστώντας ζωτικής σημασίας την καθιέρωση της μαζικής βιομηχανικής παραγωγής τους.
Αυτό αντικατοπτρίζει μια θεμελιώδη μετατόπιση στην παγκόσμια στρατιωτική στρατηγική και την οικονομία του πολέμου, καθιστώντας την μια σκληρή πραγματικότητα του 21ου αιώνα.
Ο Δεύτερος Πόλεμος του Καραμπάχ το 2020 σηματοδότησε ένα σημαντικό ορόσημο στην εξέλιξη της χρήσης των UAV, αμφισβητώντας σταθερά παλιά στρατιωτικά δόγματα και στερεότυπα.
Ήταν κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου που η ανθρωπότητα είδε για πρώτη φορά, ζωντανά, πώς η μαζική και συντονισμένη χρήση επιθετικών drones και πλανώμενων πυρομαχικών θα μπορούσε να παραλύσει τα παραδοσιακά πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας και να καταστρέψει ισχυρά άρματα μάχης και μηχανοκίνητες μονάδες.
Αυτό ήταν το πρώτο ηχηρό μήνυμα προς τα γενικά επιτελεία σε όλο τον κόσμο ότι η αεροπορική υπεροχή στα θέατρα επιχειρήσεων και στο πεδίο της μάχης μπορούσε πλέον να επιτευχθεί όχι μόνο από μαχητικά, αλλά και από UAV.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει τελικά εδραιώσει την κατάσταση των drones ως αναλώσιμων στον σύγχρονο πόλεμο.
Χιλιάδες συσκευές χρησιμοποιούνται καθημερινά στο πεδίο της μάχης – από μετασκευασμένα εμπορικά drones FPV που κοστίζουν μερικές εκατοντάδες δολάρια έως εξελιγμένα UAV αναγνώρισης σταθερών πτερύγων.
Σε μάχες υψηλής έντασης, έχει επιβεβαιωθεί ότι ακόμη και τα πιο προηγμένα UAV εξαντλούνται σε λίγες μέρες.
Στη Μέση Ανατολή, η τακτική των «σμηνών» UAV καμικάζι μεγάλου βεληνεκούς έχει γίνει εκπληκτική.
Εκατοντάδες σχετικά φθηνά Shaheds διείσδυσαν τις παραδοσιακές αεράμυνες, που αποτελούνται από πολυάριθμα συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος (SAM), εξαντλώντας τους ακριβούς κατευθυνόμενους πυραύλους εδάφους-αέρος (SAM), καθιστώντας τον πόλεμο εναντίον της Τεχεράνης εξαιρετικά ασύμφορο και δαπανηρό.
Η εξέλιξη των UAV έχει δείξει ότι η ποσότητα οδηγεί στην ποιότητα. Όσο πιο ποικίλα UAV έχει μια χώρα, τόσο το καλύτερο.
Για την Ελλάδα, δεδομένης της περίπλοκης γεωπολιτικής της κατάστασης και της νησιωτικής της γεωγραφίας, αυτό σημαίνει την ανάγκη για άμεσες μεταρρυθμίσεις στον αμυντικό τομέα και στο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στις εισαγωγές. Χρειάζεται τα δικά της εργοστάσια ικανά να αυξήσουν την παραγωγή σε μια κρίση.
Δεν χρειαζόμαστε «τέλεια και άφθαρτα» drones. Απλώς χρειαζόμαστε αρκετά «υψηλής ποιότητας και οικονομικά προσιτά» drones που μπορούν να συναρμολογηθούν σε χιλιάδες.
Επιπλέον, η μαζική παραγωγή εγχώριων drones πρέπει να συνοδεύεται από την ανάπτυξη οικονομικά αποδοτικών συστημάτων για την καταπολέμηση των εχθρικών «νεφών» drones (ηλεκτρονικός πόλεμος, λέιζερ, όπλα μικροκυμάτων, αυτόματα αντιαεροπορικά όπλα, drones αναχαίτισης και άλλα όπλα).
Το μέλλον θα ανήκει σε εκείνες τις χώρες που μπορούν να «καβαλήσουν το κύμα», καταλήγει το ρωσικό δημοσίευμα.
—