Πρώτο Μέρος
Οι μεγάλες δασικές πυρκαγιές δεν αποτελούν αποτέλεσμα ενός μόνο παράγοντα. Η θερμοκρασία, η ξηρασία, η βροχή, ο άνεμος, η κατάσταση της βλάστησης, η τοπογραφία, οι αναφλέξεις και η αποτελεσματικότητα της επιχειρησιακής απόκρισης συνδέονται μεταξύ τους και διαμορφώνουν κάθε χρόνο ένα διαφορετικό επίπεδο κινδύνου. Στη συγκεκριμένη μικρή ερευνητική προσέγγιση επιχειρήσαμε να εξετάσουμε μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα υπόθεση: κατά πόσο μια σχετικά υγρή άνοιξη, η οποία ευνοεί την ανάπτυξη της χαμηλής βλάστησης, μπορεί να αυξήσει τη διαθέσιμη καύσιμη ύλη, όταν ακολουθεί ένα θερμό και ξηρό καλοκαίρι.
Θοδωρής Κολυδάς απο το kolydas.eu
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι απλώς αν βρέχει πολύ την άνοιξη ή αν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι. Το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στη διαδοχή των εποχικών συνθηκών: Αρκετές ανοιξιάτικες βροχές μπορούν να ενισχύσουν την ανάπτυξη της ποώδους και θαμνώδους βλάστησης. Εφόσον στη συνέχεια επικρατήσουν παρατεταμένη ανομβρία, υψηλές θερμοκρασίες και επεισόδια ισχυρών ανέμων, η αυξημένη αυτή βιομάζα μπορεί να ξηρανθεί και να μετατραπεί σε ιδιαίτερα εύφλεκτη καύσιμη ύλη.
Με βάση αυτό το σκεπτικό δημιουργήθηκε μια ετήσια βάση δεδομένων για την Ελλάδα, για την περίοδο 2005–2025, στην οποία συνδυάστηκαν η ανοιξιάτικη βροχόπτωση Μαρτίου–Μαίου, η θερινή βροχόπτωση, η μέση θερμοκρασία Ιουνίου–Αυγούστου, η συνολική ετήσια καμένη έκταση, ένας σύνθετος δείκτης υγρής άνοιξης και ξηρού καλοκαιριού. Ο δείκτης αυτός δεν αποτελεί επιχειρησιακό δείκτη πρόγνωσης πυρκαγιάς. Δημιουργήθηκε ως ένα πρώτο ερευνητικό εργαλείο, ώστε να αποτυπώσει το εποχικό μετεωρολογικό υπόβαθρο που μπορεί να ευνοήσει την αυξημένη διαθεσιμότητα και ξήρανση της καύσιμης ύλης. Στο δεύτερο Μέρος που θα ακολουθήσει , θα εξετάσουμε τι συμβαίνει όταν οι βροχές εκδηλώνονται πιο κοντά χρονικά στη θερινή περίοδο και ειδικότερα μέσα στον Ιούνιο Στο Β΄ μέρος η έρευνα θα αλλάξει επίπεδο. Δεν εξετάζουμε πλέον μόνο τη συνολική ποσότητα βροχής μιας ολόκληρης εποχής, αλλά μετακινούμαστε σε λεπτομερέστερη χρονική και χωρική ανάλυση .
Οι ανοιξιάτικες βροχές συνδέονται με τις πυρκαγιές ;
Οι χρονιές με τις μεγαλύτερες καμένες εκτάσεις
Η πρώτη εικόνα της περιόδου είναι σαφής. Το 2007 αποτελεί με μεγάλη διαφορά το πιο ακραίο έτος, με περισσότερα από 220.000 εκτάρια καμένης γης. Ακολουθούν το 2023 και το 2021, ενώ σημαντικές καμένες εκτάσεις καταγράφηκαν επίσης το 2012, το 2013 και το 2009.
Διάγραμμα: με τις δέκα χρονιές με τις μεγαλύτερες καμένες εκτάσεις στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2005–2025. Το 2007 αποτελεί ακραία περίπτωση, ενώ ιδιαίτερα υψηλές τιμές καταγράφηκαν και το 2021 και το 2023.
Η κατάταξη αυτή δείχνει ότι οι μεγάλες καταστροφές δεν περιορίζονται σε μία μόνο εποχή ή δεκαετία. Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι το τελικό μέγεθος μιας πυρκαγιάς δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη μέση θερμοκρασία ή τη συνολική βροχόπτωση ενός έτους. Χρονιές με παρόμοιες μετεωρολογικές συνθήκες μπορούν να δώσουν πολύ διαφορετικές καμένες εκτάσεις, ανάλογα με τον αριθμό των αναφλέξεων, τη θέση εκδήλωσής τους, την ώρα έναρξης, την ένταση και τη διεύθυνση του ανέμου, την τοπογραφία, τη συνέχεια της βλάστησης, την ύπαρξη ή όχι ταυτόχρονων πυρκαγιών, την ταχύτητα της πρώτης επέμβασης.
Τι δείχνει η ανοιξιάτικη βροχή
Η συσχέτιση ανάμεσα στην ανοιξιάτικη βροχόπτωση και την καμένη έκταση δεν είναι απλή ούτε ισχυρά γραμμική.
Διάγραμμα: για σχέση ανοιξιάτικης βροχόπτωσης Μαρτίου–Μαίου και ετήσιας καμένης έκτασης. Η διασπορά των σημείων δείχνει ότι η ανοιξιάτικη βροχή από μόνη της δεν μπορεί να εξηγήσει το μέγεθος των πυρκαγιών.
Υπάρχουν χρονιές με σχετικά υψηλή ανοιξιάτικη βροχόπτωση και περιορισμένες καμένες εκτάσεις, όπως το 2014. Αντίθετα, το 2023 παρουσίασε πολύ μεγάλη καμένη έκταση, χωρίς να βρίσκεται μεταξύ των πιο υγρών ανοιξιάτικων περιόδων. Το αποτέλεσμα οδηγεί σε ένα σημαντικό συμπέρασμα:
Η βροχερή άνοιξη δεν προκαλεί από μόνη της μεγάλες πυρκαγιές.
Η βροχή επηρεάζει κυρίως την ανάπτυξη της βλάστησης. Η πρόσθετη βιομάζα αποκτά πυρομετεωρολογική σημασία μόνο αν ακολουθήσει περίοδος επαρκώς θερμή και ξηρή, ώστε να μειωθεί η υγρασία της και να μετατραπεί σε διαθέσιμη καύσιμη ύλη. Το διάγραμμα της χρονικής εξέλιξης των βροχών και των καμένων εκτάσεων βοηθά να γίνει πιο εμφανές ότι οι δύο καμπύλες δεν κινούνται παράλληλα σε όλες τις χρονιές.
Διάγραμμα: με τη χρονική εξέλιξη της ανοιξιάτικης βροχόπτωσης και της καμένης έκτασης. Οι δύο μεταβλητές δεν παρουσιάζουν σταθερή και άμεση αντιστοιχία.
Το 2007, για παράδειγμα, δεν χαρακτηρίστηκε απλώς από μια συγκεκριμένη τιμή ανοιξιάτικης βροχής. Η καταστροφή διαμορφώθηκε από τη συνολική αλληλουχία των συνθηκών, την παρατεταμένη ξηρασία, τις υψηλές θερμοκρασίες, τους ισχυρούς ανέμους και την εκδήλωση πολλών και πολύ σοβαρών πυρκαγιών.
Η θερινή θερμοκρασία αυξάνει τον κίνδυνο, αλλά δεν αρκεί
Η μέση θερμοκρασία του καλοκαιριού παρουσιάζει θετική σχέση με την καμένη έκταση. Τα θερμότερα καλοκαίρια τείνουν να συνοδεύονται από μεγαλύτερες καμένες εκτάσεις.
Διάγραμμα: με σχέση μέσης θερινής θερμοκρασίας Ιουνίου–Αυγούστου και ετήσιας καμένης έκτασης. Η σχέση είναι θετική, αλλά παρουσιάζει μεγάλες αποκλίσεις.
Η φυσική εξήγηση είναι αναμενόμενη. Οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν την εξατμισοδιαπνοή, επιταχύνουν την ξήρανση της λεπτής καύσιμης ύλης, μειώνουν την υγρασία της βλάστησης, επιμηκύνουν τα χρονικά διαστήματα υψηλού και πολύ υψηλού κινδύνου, επιβαρύνουν τις συνθήκες κατάσβεσης.
Ωστόσο, το 2024 αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των ορίων μιας μονοπαραγοντικής ερμηνείας. Παρότι ήταν ιδιαίτερα θερμό, η συνολική καμένη έκταση δεν πλησίασε τα επίπεδα του 2007, του 2021 ή του 2023. Άρα η μεγάλη ζέστη δημιουργεί ευνοϊκό υπόβαθρο, αλλά δεν αρκεί για να καθορίσει το τελικό μέγεθος της καταστροφής. Μια πολύ θερμή περίοδος χωρίς πολλές αναφλέξεις, χωρίς παρατεταμένους ισχυρούς ανέμους ή με αποτελεσματικότερη πρώτη επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε μικρότερη συνολική καμένη έκταση από μια λιγότερο θερμή περίοδο με δυσμενέστερη επιχειρησιακή και ανεμολογική εξέλιξη.
Η σημασία του ξηρού καλοκαιριού
Από τις μεταβλητές που εξετάστηκαν, η θερινή βροχόπτωση παρουσίασε την καθαρότερη αντίστροφη σχέση με την καμένη έκταση. Με απλά λόγια, τα καλοκαίρια με περισσότερες και συχνότερες βροχές τείνουν να συνοδεύονται από μικρότερες καμένες εκτάσεις. Η θερινή βροχή μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά, επειδή αυξάνει προσωρινά την υγρασία της λεπτής καύσιμης ύλης, διακόπτει μεγάλες περιόδους συνεχούς ξηρασίας, περιορίζει την ταχύτητα αποξήρανσης της βλάστησης, μειώνει για κάποιο διάστημα την ευκολία ανάφλεξης. Αυτό θα το διαπιστώσουμε αργότερα στο, Β μέρος της μελέτης .
Η σχέση δεν είναι απόλυτη. Μία ή δύο τοπικές καταιγίδες δεν μπορούν να αλλάξουν απαραίτητα την κατάσταση μιας ολόκληρης αντιπυρικής περιόδου. Επιπλέον, οι ξηρές καταιγίδες και οι κεραυνοί μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να αυξήσουν τον κίνδυνο έναρξης πυρκαγιών. Παρά ταύτα, η συνολική θερινή ανομβρία φαίνεται να αποτελεί έναν από τους πιο σταθερούς παράγοντες που συνδέονται με τις μεγάλες καμένες εκτάσεις.
Ο σύνθετος δείκτης υγρής άνοιξης και ξηρού καλοκαιριού
Για να περιγραφεί καλύτερα η αλληλουχία των εποχών δημιουργήθηκε ένας σύνθετος δείκτης, ο οποίος λαμβάνει υψηλότερες τιμές όταν συνδυάζονται σχετικά υγρή άνοιξη, ξηρό καλοκαίρι, και αυξημένη θερινή θερμική επιβάρυνση. Ο στόχος δεν ήταν να δημιουργηθεί ένας απόλυτος δείκτης πρόγνωσης,
Διάγραμμα: με σχέση του σύνθετου δείκτη υγρής άνοιξης–ξηρού καλοκαιριού με την καμένη έκταση. Η γενική τάση είναι θετική, αλλά επηρεάζεται έντονα από ακραίες χρονιές όπως το 2007.
Το διάγραμμα δείχνει ότι ο σύνθετος δείκτης παρουσιάζει καλύτερη ικανότητα ταξινόμησης των ετών από ό,τι η ανοιξιάτικη βροχόπτωση μόνη της. Οι χρονιές με πολύ αρνητικές τιμές του δείκτη, όπως το 2022 και το 2018, συνοδεύτηκαν από σχετικά περιορισμένες καμένες εκτάσεις. Αντίθετα, αρκετές από τις χρονιές με θετικό δείκτη εμφανίζουν αυξημένες καμένες εκτάσεις. Ωστόσο, η σχέση δεν είναι γραμμική. Το 2012 εμφανίζει πολύ υψηλή τιμή του δείκτη, αλλά σαφώς μικρότερη καμένη έκταση από το 2007, το 2021 και το 2023. Αυτό δείχνει ότι ο δείκτης μπορεί να περιγράφει το δυναμικό του μετεωρολογικού υποβάθρου, όχι όμως το τελικό αποτέλεσμα.
Γιατί εξετάσαμε ξεχωριστά το 2007
Το 2007 αποτελεί μια εξαιρετικά ακραία παρατήρηση. Η καμένη έκταση ξεπερνά κατά πολύ το σύνολο των άλλων ετών και μπορεί να επηρεάσει έντονα τη γραμμή τάσης, τον συντελεστή γραμμικής συσχέτισης, την οπτική κλίμακα του διαγράμματος, τη συνολική στατιστική ερμηνεία. Για τον λόγο αυτόν δημιουργήθηκε και δεύτερο διάγραμμα, στο οποίο το 2007 αφαιρέθηκε προσωρινά.
Διάγραμμα: με την ίδια σχέση χωρίς το ακραίο έτος 2007. Η θετική τάση παραμένει, αλλά γίνονται πιο εμφανείς οι αποκλίσεις μεταξύ των επιμέρους ετών.
Η αφαίρεση του 2007 δεν σημαίνει ότι θεωρείται λανθασμένη ή ανεπιθύμητη παρατήρηση. Αντίθετα, πρόκειται για πραγματικό και ιδιαίτερα σημαντικό ιστορικό έτος. Η προσωρινή εξαίρεσή του αποτελεί έναν κλασικό έλεγχο ευαισθησίας: Εξακολουθεί να υπάρχει η σχέση όταν αφαιρείται η πιο ακραία τιμή ή δημιουργείται αποκλειστικά εξαιτίας της;
Το διάγραμμα δείχνει ότι η γενική θετική τάση παραμένει. Παράλληλα, όμως, αποκαλύπτει πιο καθαρά ότι το 2021 και το 2023 είχαν εξαιρετικά μεγάλες καμένες εκτάσεις χωρίς να βρίσκονται στις απολύτως υψηλότερες τιμές του δείκτη. Αυτό σημαίνει ότι στις συγκεκριμένες χρονιές οι συνθήκες των κρίσιμων ημερών, οι άνεμοι, οι αναφλέξεις και η χωρική κατανομή των πυρκαγιών έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο.
Τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να συμπεράνουμε
- Η ανάλυση υποστηρίζει την άποψη ότι η εποχική αλληλουχία των μετεωρολογικών συνθηκών έχει ουσιαστική σημασία.
- Μια υγρή άνοιξη μπορεί να αυξήσει την ανάπτυξη της βλάστησης. Όταν ακολουθεί ξηρό και θερμό καλοκαίρι, η βλάστηση αυτή μπορεί να μετατραπεί σε πρόσθετη λεπτή καύσιμη ύλη, η οποία συμβάλλει στην ταχύτερη έναρξη και εξάπλωση των πυρκαγιών.
- Δεν μπορούμε, όμως, να υποστηρίξουμε ότι: κάθε βροχερή άνοιξη οδηγεί σε μεγάλες πυρκαγιές, κάθε θερμό καλοκαίρι οδηγεί σε πολύ μεγάλες καμένες εκτάσεις, ο σύνθετος δείκτης μπορεί να προβλέψει πόσα εκτάρια θα καούν.
- Η τελική καμένη έκταση εξαρτάται από ένα πολύ ευρύτερο σύστημα παραγόντων όπως την υγρασία και τον τύπο των καυσίμων, τη διάρκεια της ξηρασίας, τα κύματα καύσωνα, την ταχύτητα και τις ριπές του ανέμου, την τοπογραφία, τη διαχείριση της βλάστησης, τις ανθρώπινες ή φυσικές αναφλέξεις, την ταχύτητα εντοπισμού, την αποτελεσματικότητα της κατάσβεσης, τον αριθμό των ταυτόχρονων συμβάντων.
- Η μετεωρολογία δεν καθορίζει αν θα υπάρξει ανάφλεξη, αλλά καθορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό το αν μια ανάφλεξη μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλη και δύσκολα ελεγχόμενη πυρκαγιά.
Ένα εργαλείο εποχικής προδιάθεσης, όχι πρόβλεψης καταστροφής
Η μεθοδολογία που αναπτύξαμε πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα πρώτο εργαλείο διερεύνησης της εποχικής προδιάθεσης. Δεν επιχειρεί να προβλέψει τον αριθμό των πυρκαγιών ή την έκταση που θα καεί. Επιχειρεί να απαντήσει σε ένα διαφορετικό ερώτημα Πόσο ευνοϊκό είναι το μετεωρολογικό και οικολογικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη και ξήρανση της καύσιμης ύλης πριν και κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου;
Η μελλοντική βελτίωση της ανάλυσης θα μπορούσε να περιλάβει δείκτες υγρασίας καυσίμων, αριθμό ημερών χωρίς βροχή, επεισόδια καύσωνα, ημέρες με πολύ ισχυρούς ανέμους, τον Canadian Fire Weather Index, εδαφική υγρασία, δείκτες ξηρασίας, γεωγραφική κατανομή της καμένης έκτασης, διαφορετικούς τύπους βλάστησης, αριθμό αναφλέξεων ανά έτος.
Με αυτά τα πρόσθετα στοιχεία, ο σύνθετος δείκτης θα μπορούσε να αποκτήσει μεγαλύτερη φυσική και επιχειρησιακή σημασία.
Συμπέρασμα πρώτου μέρους
Η βροχερή άνοιξη δεν είναι «κακή» και δεν προδικάζει μια καταστροφική αντιπυρική περίοδο. Μπορεί, όμως, να αυξήσει την παραγωγή ποώδους και θαμνώδους βλάστησης.
Όταν η αυξημένη αυτή βιομάζα ακολουθείται από παρατεταμένη ανομβρία, υψηλές θερμοκρασίες και ισχυρούς ανέμους, μετατρέπεται σε ιδιαίτερα εύφλεκτη καύσιμη ύλη.
Η ανάλυση της περιόδου 2005–2025 δείχνει ότι η ανοιξιάτικη βροχή μόνη της δεν εξηγεί τις μεγάλες πυρκαγιές, η θερινή θερμοκρασία παρουσιάζει θετική αλλά όχι απόλυτη σχέση, η θερινή ξηρασία εμφανίζεται ως ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας, ο σύνθετος δείκτης αποτυπώνει καλύτερα τη διαδοχή των εποχικών συνθηκών, η τελική καμένη έκταση εξακολουθεί να εξαρτάται από πολλούς μη μετεωρολογικούς παράγοντες.Το ουσιαστικό μήνυμα είναι ότι η εκτίμηση του πυρομετεωρολογικού κινδύνου δεν πρέπει να αρχίζει μόνο όταν εμφανιστεί ο πρώτος καύσωνας.
Πρέπει να ξεκινά ήδη από την άνοιξη, με συστηματική παρακολούθηση: των βροχοπτώσεων, της ανάπτυξης της χαμηλής βλάστησης, της εδαφικής υγρασίας, της θερινής ανομβρίας, των θερμών επεισοδίων, και των ανεμολογικών συνθηκών. Η πρόληψη απαιτεί να εξετάζουμε όχι μόνο τον καιρό της ημέρας της πυρκαγιάς, αλλά ολόκληρη τη μετεωρολογική ιστορία που προηγήθηκε.
Θα ακολουθήσει πολύ σύντομα , σε νέο άρθρο το Β ΜΕΡΟΣ της έρευνας
Όπως διαπιστώσατε στο πρώτο μέρος της μελέτης επιχειρήσαμε να διερευνήσουμε κατά πόσο οι βροχοπτώσεις της άνοιξης μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη της αντιπυρικής περιόδου στην Ελλάδα. Η ανάλυση ανέδειξε ότι ο συνολικός υετός της περιόδου Μαρτίου–Μαίου αποτελεί μια σημαντική αρχική πληροφορία, χωρίς όμως να επαρκεί από μόνος του για να εξηγήσει ούτε τον αριθμό των πυρκαγιών ούτε την τελική καμένη έκταση.
Το συμπέρασμα αυτό μας οδήγησε στο επόμενο ερευνητικό ερώτημα: τι συμβαίνει όταν οι βροχές εκδηλώνονται πιο κοντά χρονικά στη θερινή περίοδο και ειδικότερα μέσα στον Ιούνιο; Στο Β΄ μέρος η έρευνα θα αλλάξει επίπεδο. Δεν εξετάζουμε πλέον μόνο τη συνολική ποσότητα βροχής μιας ολόκληρης εποχής, αλλά μετακινούμαστε σε λεπτομερέστερη χρονική και χωρική ανάλυση. Η φετινή εικόνα θα παρουσιαστεί τόσο σε πανελλαδικό επίπεδο όσο και ανά ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, ώστε να διαχωριστούν οι τοπικά σημαντικές βροχές από τη συνολική εικόνα της χώρας. Με αυτή τη νέα προσέγγιση θα επιχειρήσουμε να περάσουμε από μια γενική εποχική αποτίμηση σε μια περισσότερο επιχειρησιακή και χωρικά αναλυτική διερεύνηση. Στόχος δεν είναι να θεωρηθεί η βροχή ως ο μοναδικός παράγοντας που ελέγχει τις πυρκαγιές, αλλά να αποσαφηνιστεί σε ποιον βαθμό, σε ποιες περιοχές και για πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να λειτουργήσει ως προσωρινός παράγοντας περιορισμού της συχνότητας εκδήλωσής τους.
Πηγές
Μετεωρολογικά δεδομένα ERA5/Copernicus Climate Change Service–ECMWF. Δεδομένα καμένων εκτάσεων EFFIS/Copernicus Emergency Management Service–Joint Research Centre. Επεξεργασία των δεδομένων με Python. Η ανάλυση είναι διερευνητική και δεν αποτελεί επιχειρησιακή πρόγνωση πυρκαγιάς ή καμένης έκτασης. Το ERA5 είναι η πέμπτη γενιά παγκόσμιας επανάλυσης του ECMWF και προσφέρει συνεπή δεδομένα από το 1940, με μεταβλητές όπως θερμοκρασία στα 2 μέτρα και συνολική βροχόπτωση. Η κανονική χωρική ανάλυση του διαθέσιμου πλέγματος είναι περίπου 0,25° × 0,25°. Για τις καμένες εκτάσεις, το EFFIS διαθέτει επίσημες ετήσιες στατιστικές για την Ελλάδα, αλλά διευκρινίζει ότι οι επιχειρησιακές εκτιμήσεις του αφορούν κυρίως χαρτογραφημένες πυρκαγιές περίπου 30 εκταρίων ή μεγαλύτερες.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ -Δεδομένα και μεθοδολογία
Η ανάλυση κάλυψε την περίοδο 2005–2025 και βασίστηκε σε δύο κύριες κατηγορίες δεδομένων: μετεωρολογικά στοιχεία και ετήσιες καμένες εκτάσεις. Για τη βροχόπτωση και τη θερμοκρασία χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα επανάλυσης ERA5 του ECMWF, μέσω του Copernicus Climate Data Store. Από αυτά υπολογίστηκαν για κάθε έτος: η συνολική βροχόπτωση Μαρτίου–Μαίου, η συνολική βροχόπτωση Ιουνίου–Αυγούστου, η μέση θερμοκρασία Ιουνίου–Αυγούστου. Τα δεδομένα καμένων εκτάσεων προήλθαν από ευρωπαϊκές βάσεις παρακολούθησης δασικών πυρκαγιών και αποδόθηκαν σε εκτάρια ανά έτος. Για να εξεταστεί η διαδοχή μιας υγρής άνοιξης και ενός ξηρού και θερμού καλοκαιριού, οι μετεωρολογικές μεταβλητές τυποποιήθηκαν σε αποκλίσεις από τον μέσο όρο της περιόδου και συνδυάστηκαν σε έναν σύνθετο δείκτη. Υψηλότερες τιμές του δείκτη αντιστοιχούν γενικά σε βροχερότερη άνοιξη, ξηρότερο καλοκαίρι και αυξημένη θερινή θερμοκρασία. Η σχέση των μεταβλητών με την καμένη έκταση εξετάστηκε με διαγράμματα διασποράς και συντελεστές συσχέτισης Pearson και Spearman. Επειδή το 2007 αποτελεί ακραία χρονιά ως προς την καμένη έκταση, πραγματοποιήθηκε και ξεχωριστός έλεγχος χωρίς το συγκεκριμένο έτος, ώστε να διαπιστωθεί αν η γενική τάση παραμένει. Η προσέγγιση είναι διερευνητική. Ο σύνθετος δείκτης που αναπτύξαμε δεν αποτελεί επιχειρησιακό δείκτη πρόγνωσης πυρκαγιών και δεν μπορεί να προβλέψει πόσα εκτάρια θα καούν. Αποτυπώνει μόνο το εποχικό μετεωρολογικό υπόβαθρο, ενώ το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται επιπλέον από τον άνεμο, τις αναφλέξεις, την τοπογραφία, τη βλάστηση και την αποτελεσματικότητα της επιχειρησιακής απόκρισης.
Το υλικό της μελέτης ( csv,xls και διαγράμματα) είναι διαθέσιμα αν ζητηθούν από τους επίσημους Φορείς της Πολιτείας.
Θεόδωρος Ν. Κολυδάς kolydas.eu
Διευθυντής Τομέα Υδρομετεωρολογίας και Φυσικών Καταστροφών εργαστηρίου Assist Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης – Mετεωρολόγος Star Channel – Πρώην Υποδιοικητής ΕΜΥ και Διευθυντής Εθνικού Μετεωρολογικού Κέντρου – Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Έδρας UNESCO Con-E-Ect