Η υπογραφή του πρόσφατου μνημονίου και της εκεχειρίας ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν αποτελεί μια εξέλιξη-σταθμό, η οποία ανατρέπει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τον Δρ. Ευάγγελο Βενέτη, η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί προϊόν αμερικανικής ισχύος, αλλά μια «περήφανη και πανηγυρική νίκη του Ιράν», με το ποσοστό επιτυχίας υπέρ της Τεχεράνης να αγγίζει το 90%.
Το Στρατιωτικό και Ενεργειακό Αδιέξοδο των ΗΠΑ
Η αμερικανική πλευρά οδηγήθηκε σε αυτή τη συμφωνία υπό το βάρος τεράστιων επιχειρησιακών και οικονομικών πιέσεων. Στο στρατιωτικό πεδίο, το Ιράν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ, αναγκάζοντας τις αμερικανικές δυνάμεις σε υποχώρηση από την πρώτη γραμμή άμυνας προς τη δεύτερη και τρίτη (ακόμα και μέχρι την Κύπρο).
Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ βρισκόταν αντιμέτωπος με έναν ενεργειακό εφιάλτη. Όπως αποκαλύπτει ο κ. Βενέτης, ο Αμερικανός πρόεδρος πιεζόταν ασφυκτικά από το γεγονός ότι τα παγκόσμια ενεργειακά αποθέματα επαρκούσαν μόλις για ελάχιστες εβδομάδες. Η ανάγκη να διασφαλίσει την παγκόσμια ενεργειακή σταθερότητα τον ανάγκασε να επιδιώξει τη συμφωνία «με κάθε τίμημα», προκειμένου να απαλλαγεί από τον βραχνά του Ιράν.
Η «Ταλεϊρανδική» Διπλωματία της Τεχεράνης και το Ρήγμα με το Ισραήλ
Οι Ιρανοί διπλωμάτες εκμεταλλεύτηκαν άριστα τη συγκυρία. Όταν το Ισραήλ επιτέθηκε στα νότια προάστια της Βηρυτού (Νταχίγια) – προπύργιο της Χεζμπολάχ – με σκοπό να τορπιλίσει τις συνομιλίες Ουάσιγκτον-Τεχεράνης, το Ιράν ετοιμάστηκε για απαντητικό χτύπημα.
Τότε, ο Τραμπ παρενέβη ζητώντας να μη γίνει η επίθεση, με αντάλλαγμα να συμπεριληφθεί στο μνημόνιο ο όρος για τον τερματισμό του πολέμου στον Λίβανο. Η Τεχεράνη, εφαρμόζοντας μια «ταλεϊρανδικού τύπου» διπλωματία, δέχτηκε, πετυχαίνοντας κάτι βαθύτερο: να στρέψει τον Τραμπ εναντίον του Νετανιάχου.
Αυτή η κίνηση προκάλεσε:
Σοκ στην ισραηλινή ηγεσία: Η ανακοίνωση του μνημονίου προκάλεσε κυριολεκτικά πανικό στο Τελ Αβίβ.
Ιστορικό ψυχικό ρήγμα: Η τρέχουσα κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ είναι τόσο βαθιά, που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την εποχή του Κένεντι (για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ) και την περίοδο Ομπάμα (με την υπογραφή του JCPOA το 2015).
Η εσωτερική πίεση στον Τραμπ: Η ένταση είναι τόσο μεγάλη που υπερσυντηρητικοί κύκλοι στην Ουάσιγκτον (όπως ο Τζον Μπόλτον) αφήνουν αιχμές για «αντισημίτες» συμβούλους στο περιβάλλον του Τραμπ, την ίδια ώρα που ο ίδιος ο Τραμπ υπενθυμίζει ότι αν δεν είχε στείλει βλήματα αεράμυνας το καλοκαίρι του 2025, η ίδια η ακεραιότητα του Ισραήλ θα είχε τεθεί σε κίνδυνο.
Η Επόμενη Μέρα
Ο Τραμπ, αν και μέρος του σιωνιστικού κινήματος, εκπροσωπεί μια πιο μετριοπαθή τάση που ζητά από το Ισραήλ να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα. Με τον Περσικό Κόλπο υπό ιρανικό έλεγχο, το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν η Τεχεράνη θα μεταφέρει το πεδίο των επιχειρήσεων στο «κατώφλι» του Ισραήλ, δηλαδή στη Δαμασκό και στα Υψίπεδα του Γκολάν. Οι λογαριασμοί στη Μέση Ανατολή παραμένουν ανοιχτοί.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την τοποθέτηση του Δρ. Ευάγγελου Βενέτη στο σχετικό βίντεο του Kontra Channel.