«Έχουμε κρίση του πολιτικού συστήματος, η οποία, όμως, οφείλεται εν πολλοίς και στο γεγονός ότι έχουμε μία θεσμική κρίση»
διαπιστώνει ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος. Όπως τονίζει σε συνέντευξή του στο Meeting Point του Newsbomb και στην Όλγα Τρέμη, «δεν λέω ότι έχουμε πρόβλημα Δημοκρατίας, έχουμε θέμα ποιότητας της Δημοκρατίας».
«Διότι δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε, τα λεγόμενα θεσμικά αντίβαρα, δηλαδή η διάκριση των εξουσιών και το Κράτος Δικαίου» εξηγεί ο κ. Παυλόπουλος. Σύμφωνα με τον ιδιο, η κατάσταση εξελίσσεται προς την «αρνητική πλευρά. Για παράδειγμα, έχουμε μια τόσο παντοδύναμη εκτελεστική εξουσία, ίσως το πιο έντονο πρωθυπουργικό σύστημα που έχουμε ζήσει μετά τη μεταπολίτευση, και δεν έχει τα αντίβαρα τα οποία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν εκείνες τις αντίρροπες δυνάμεις, όπως είναι η νομοθετική εξουσία, η οποία απλώς εκτελεί τις εντολές της εκτελεστικής εξουσίας. Και έχουμε παραδείγματα, όπου και η δικαστική εξουσία δεν αίρεται στο ύψος των περιστάσεων».
Ο Προκόπης Παυλόπουλος υποστηρίζει ότι το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών δεν εφαρμόζεται, διακρίνει «μια φοβία που δεν ταιριάζει στο ρόλο του δικαστή» αναφερόμενος στην απόρριψη της προσφυγής Κοβέσι από τον Άρειο Πάγο και εξηγεί ότι το άρθρο 19 του Συντάγματος για το δικαιώμα στο απόρρητο των επικοινωνιών, είναι απολύτως απαραβίαστο.
«Δεν πιστεύω ότι χάθηκαν οι προσωπικότητες»
Για τους νέους πολιτικούς σχηματισμούς και τα ποσοστά που συγκεντρώνουν στις δημοσκοπήσεις, ο Προκόπης Παυλόπουλος λέει ότι είναι νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα. Ωστοσο, σίγουρα δημιουργούν προβληματισμό στα λεγόμενα μεγάλα κόμματα και στην κυβέρνηση. «Επιτρέψτε μου να πω, ότι το παίρνω σαν ένα φαινόμενο της κρίσης που έχουμε, της δυσπιστίας του κόσμου, αλλά δεν βγάζω κανένα συμπέρασμα ως προς την τύχη αυτών των νέων σχηματισμών» δηλώνει ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ερωτηθείς σχετικά με το ενδεχόμενο να μην προκύπτει αυτοδυναμία από την κάλπη των επόμενων εκλογών, ο κ. Παυλόπουλος αναφέρει:
«Πόσες φορές έχετε ακούσει τους πολιτικούς αρχηγούς, να λένε προ των εκλογών “εγώ δεν πρόκειται ποτέ να συνεργαστώ με τον Α ή τον Β”. Και την επομένη, να βλέπετε το αντίθετο. Δεν λέω ότι αυτό είναι κακό, απλά να μην λέμε μεγάλα λόγια. Γιατί η πολιτική ζωή τα φέρνει έτσι, ώστε μπροστά στη σωτηρία του τόπου, κάποιοι θα πρέπει να καταλάβουν ότι το μείζον είναι αυτό, δηλαδή η σωτηρία του τόπου».
Για ενδεχόμενες κυβερνητικές συνεργασίες, ο κ. Παυλόπουλος επισημαίνει: «Αν έχουμε ένα τέτοιο εκλογικό αποτέλεσμα, στην ουσία ο ελληνικός λαός έρχεται και σου λέει, “βρείτε έναν τρόπο να συνεργαστείτε”, γιατί δεν βγαίνει διαφορετικά. Αλλά εκεί πρέπει να ξέρουμε ότι και οι ίδιοι οι άνθρωποι, πρέπει να βάλουν τις φιλοδοξίες σε δεύτερη μοίρα. Και μιλάω για τις φιλοδοξίες όλων».
«Εγώ δεν πιστεύω ότι χάθηκαν οι προσωπικότητες, ακόμα και σήμερα. Μπορεί να λιγοστεύουν, αλλά δεν χάθηκαν οι προσωπικότητες που μπορούν σε συνεργασία με τους άλλους, να πάρουν τον τόπο στους ώμους τους και να πορευτούν, εφόσον χρειαστεί, και μέσα από συμμαχικές κυβερνήσεις, αν αυτή είναι η βούληση του ελληνικού λαού» προσθέτει και συνεχίζει:
«Ορισμένες από αυτές τις προσωπικότητες είναι μέσα στη Βουλή. Δεν υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι αυτή τη στιγμή στην πολιτική, που θα μπορούσαν να παίξουν έναν τέτοιο ρόλο, συνεργαζόμενοι όλοι μαζί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις;
»Όπως και άνθρωποι που δεν είναι μέσα στη Βουλή, έχουν τη δυνατότητα να επανέλθουν με τον Α ή Β τρόπο. Αν το απαιτήσει ο ελληνικός λαός, δεν προδικάζω τίποτα».
Η πολιτική της Τουρκίας δεν επιτρέπει «ήρεμα νερά»
Στα ελληνοτουρκικά, ο κ. Παυλόπουλος τονίζει ότι «δεν νομίζω ότι η πολιτική της Τουρκίας μας επιτρέπει να θεωρούμε ότι έχουμε “ήρεμα νερά”. Με την Τουρκία δεν πρέπει να θεωρούμε ποτέ, ότι μπορεί να υπάρχουν ήρεμα νερά. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να την φοβόμαστε».
Εξηγώντας τους στόχους της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας», ο κ. Παυλόπουλος λέει: «Από το 1923, από τη Συνθήκη της Λωζάννης και μετά, την οποία συνθήκη ουδέποτε αποδέχτηκε κατά βάση, να θυμάστε ότι η Τουρκία έχει τρεις στόχους -και αυτά απηχούν αυτό που λένε “Γαλάζια Πατρίδα”. Στόχος πρώτος: να “καταπιεί” την Κύπρο ολόκληρη. Δεύτερον, να διχοτομήσει το Αιγαίο κατά μήκος του 25ου μεσημβρινού, συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση ή το λιγότερο συνεκμετάλλευση και τρίτον, αυτονόμηση της Θράκης.
»Αν δεν βάλουμε κάθε της ενέργεια, μέσα σε αυτούς τους τρεις στόχους, τότε την αντιμετωπίζουμε αποσπασματικά.
»Άρα λοιπόν, στην Τουρκία πρέπει να απαντάμε όπως της ταιριάζει, δηλαδή επί του πεδίου» καταλήγει.
«Ήθελα να αισθάνομαι ελεύθερος άνθρωπος»
Τέλος, κληθείς να μιλήσει για την ποιητική συλλογή «Σταλακτίτες» που πρόσφατα εξέδωσε, ο Προκόπης Παυλόπουλος, τονίζει ότι πρόκειται για ένα προσωπικό θέμα. «Γράφω από παιδί. Δεν πίστεψα ποτέ μου, ούτε θα πιστέψω ποτέ μου, ότι είμαι κανένας σημαντικός λογοτέχνης, ούτε ποιητής. Να ξέρετε όμως, ότι θεωρούσα αυτόν τον τρόπο, ότι μου επέτρεπε να εκφραστώ σαν άνθρωπος, ακόμα και για την ψυχή τη δική μου, όταν έγραφα κάτι και το έγραφα για εμένα. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που ήξεραν ότι μπορώ να γράφω.
»Κάποια στιγμή, αποφάσισα -αφού συνεννοήθηκα και με τους φίλους που τα είδαν και που ήξεραν από ποίηση- κάποια πράγματα να τα βγάλω. Ήξερα τι θα ακούσω, ήξερα τι θα μου πουν, άφησα τον εαυτό μου να αισθανθεί λίγο ελεύθερος. Σε όλους εκείνους, όμως, που σπεύδουν να επικρίνουν, τους λέω ευθύς εξ αρχής και να σταματήσουμε εδώ: το έκανα γιατί ήθελα να αισθάνομαι ελεύθερος άνθρωπος απέναντι στον εαυτό μου. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου, ούτε λογοτέχνη ούτε ποιητή, ούτε θα τον θεωρήσω ποτέ μου, ούτε θα τολμήσω ποτέ να πω ότι μπορώ να συγκριθώ με άλλους, ιδίως τους ανθρώπους που θαύμαζα, θαυμάζω και διαβάζω σχεδόν κάθε μέρα, σε ποίηση και λογοτεχνία σήμερα. Ούτε καν τολμώ να τους μιμηθώ. Απλά, καθημερινά μαθαίνω από αυτούς, αν θέλετε μια άσκηση της γλώσσας, που την λατρεύω πραγματικά την ελληνική γλώσσα, την υπηρετώ, οφείλω να την υπηρετώ όπως και κάθε Έλληνας».