Έσβησε στα 43 του μόλις χρόνια ο ηθοποιός Γιάννης Δενδρινός
Ο Γιάννης μου. Ο Μπαλού μου, όπως τον φώναζα.
Έφυγε ο πιο ταλαντούχος ηθοποιός που είχα την τύχη να γνωρίσω και να συνεργαστώ.
Θα σε θυμάμαι στις πρόβες μας, στα δεκαεννιά μας, στον λόφο του Στρέφη.
Σε εκείνο το μικρό γραφείο στην Αλεξάνδρας. Στη δραματική σχολή. Θα θυμάμαι τη στιγμή που βρήκες το όνομα της τότε ομάδας μας, τους 4Frontal, και πανηγυρίζαμε σαν παιδιά, μέχρι που μας έκανε παρατήρηση ο φύλακας. Θα θυμάμαι τα ξενύχτια, τα όνειρα που κάναμε, τις ατέλειωτες κουβέντες, τις διαφωνίες που πάντα κατέληγαν σε μια αγκαλιά. Θα θυμάμαι τις χαρτοπετσέτες που δάγκωνες κάθε φορά που αγχωνόσουν. Λένε πως οι άνθρωποι πεθαίνουν πραγματικά μόνο όταν τους ξεχάσουμε. Ίσως γι’ αυτό η μνήμη να είναι η πιο δυνατή μορφή αγάπης· γιατί νικά τον χρόνο και αντιστέκεται στην απουσία.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Καλό σου ταξίδι, Μπαλού μου.
Giannis Dendrinos
«Πέταξε» ο ταλαντούχος Γιάννης Δενδρινός.
Απο το teatrik.gr
Θα τον θυμάμαι για τις πολύ σπουδαίες ερμηνείες του στην «Αρκούδα« του Τσέχοφ σε σκηνοθεσία Νίκου Καρδώνη που παίχτηκε στον Χορόχρόνο και στο Αμφιθέατρο και για την ερμηνεία του στα «Μαλλιά Κουβάρια» του Νικλάου Λάσκαρη σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη.
Αναπάντεχη και δυσβάσταχτη η πρόωρη απώλεια του Γιάννη Δενδρινού, ενός από τους πλέον ταλαντούχους ηθοποιούς μας της νεότερης γενιάς. «Πέταξε« ένας γνήσιος ηθοποιός, με κωμική φλέβα, επιβεβαιώνοντας με τον πλέον τραγικό τρόπο, ότι οι κωμικοί ηθοποιοί είναι και οι πλέον μελαγχολικοί.
Θα τον θυμάμαι για τις πολύ σπουδαίες ερμηνείες του στην «Αρκούδα« του Τσέχοφ σε σκηνοθεσία Νίκου Καρδώνη που παίχτηκε στον Χορόχρόνο και στο Αμφιθέατρο και για την ερμηνεία του στα «Μαλλιά Κουβάρια» του Νικλάου Λάσκαρη σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη.
Ο Γιάννης Δενδρινός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983.
Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών, ενώ είχε ολοκληρώσει και σπουδές στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Παράλληλα είχε σπουδάσει κλασικό τραγούδι με τη Μάτα Κατσούλη και σύγχρονο τραγούδι και μιούζικαλ με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, διαμορφώνοντας μια πολυσχιδή καλλιτεχνική πορεία.
Το 2024 συμμετείχε στην παράσταση «Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της»του Μπέρτολτ Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία του Στάθη Λιβαθινού, στο Εθνικό Θέατρο.
Το 2023 εμφανίστηκε στις παραστάσεις «Μαλλιά Κουβάρια», σε σκηνοθεσία του Τάσου Πυργιέρη για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης, καθώς και στην «Αρκούδα»του Άντον Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία του Νίκου Καρδώνη στο Αμφι-Θέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου.
Το 2021 συμμετείχε στη διαδικτυακή παράσταση «Ρόζμαρι» (βασισμένη στο «Μωρό της Ρόζμαρι»), σε σκηνοθεσία του Μάρκου Παπαδοκωνσταντάκη.
Το 2019 έπαιξε στις «Χίλιες και μία Ιστορίες», σε σκηνοθεσία της ομάδας Ντουθ στο Εθνικό Θέατρο, ενώ πρωταγωνίστησε και στην «Ιταλική Νύχτα» του Έντεν φον Χόρβατ, σε σκηνοθεσία του Παντελή Φλατσούση.
Ξεχωριστή θέση στην πορεία του κατείχε η συμμετοχή του στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή,
σε σκηνοθεσία του διεθνούς φήμης Λιθουανού σκηνοθέτη Ρίμας Τούμινας, παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Βαχτάνγκοφ της Μόσχας. Συμμετείχε επίσης στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη και μουσική του Νίκου Κυπουργού.
Στις σημαντικές συνεργασίες του συγκαταλέγονται ακόμη τα «Τα Ταξίδια των Γκιουλ-Ιβέρ» σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μπογδάνου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ο «Σιμιγδαλένιος» σε σκηνοθεσία της Λυδίας Κονιόρδου στο Εθνικό Θέατρο, η «Διαβολιάδα» και η «Φάρμα των Ζώων» σε σκηνοθεσία της Ελεάννας Τσίχλη, ο «Πινόκιο» σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μαυρογεωργίου, καθώς και η παράσταση «Ανακαλύπτοντας τον Χάουαρντ Μπάρκερ», σε σκηνοθεσία των Ελένης Μποζά και Θοδωρή Αμπαζή.
