Κατάντια: Πέταξαν τον δίσκο Ρωμιοσύνη των Θεοδωράκη και Ρίτσου στα σκουπίδια
Πέταξαν τον δίσκο του Θεοδωράκη και του Ρίτσου στα σκουπίδια
Την φωτογραφία την αλιεύσαμε από ομάδα στο Facebook και άλλα social media
Σε μια γειτονιά της Αθήνας ανάμεσα σε σπασμένα πλακάκια και σκόνη, βρέθηκε ένας μικρόςθησαυρός πεταμένος χωρίς δεύτερη σκέψη. Μέσα σε μια κόκκινη λεκάνη, ανάμεσα σε παλιές εφημερίδες, περιοδικά και φθαρμένα χαρτιά, ξεχωρίζει το εξώφυλλο ενός δίσκου που κουβαλάει βαριά ιστορία: έργα του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου.
Ο δίσκος αυτός, σύμβολο της ελληνικής αντίστασης, της ποίησης και της μουσικής που ενέπνευσε γενιές ολόκληρες, κατέληξε εκεί όπου συνήθως καταλήγουν πράγματα που «δεν χωράνε πια». Ίσως από άγνοια, ίσως από βιασύνη, ίσως από την απαξίωση που συχνά συνοδεύει ό,τι θυμίζει παρελθόν. Κι όμως, εκείνες οι νότες και εκείνα τα λόγια έχουν ταξιδέψει μέσα από δικτατορίες, εξορίες και λαϊκές γιορτές, ενώνοντας τον απλό άνθρωπο με την υψηλή τέχνη.
Το εξώφυλλο, γεμάτο χρώματα και λαϊκά μοτίβα, μοιάζει τώρα σχεδόν ειρωνικό: στέκεται όρθιο πάνω στα σκουπίδια σαν να διαμαρτύρεται σιωπηλά για την τύχη του.
Και εκεί, ακριβώς από κάτω, σαν φύλακας άγγελος αυτού του πολιτιστικού «ναυαγίου», βρίσκεται μια μεταλλική εικόνα του Αγίου Νικολάου. Ο προστάτης των ναυτικών, των ταξιδιωτών και των αδικημένων, κοιτάζει αυστηρά και προστατευτικά από το σκοτεινό του βάθρο. Με το βλέμμα του καρφωμένο μπροστά, μοιάζει να λέει: «Δεν πετιούνται έτσι εύκολα τα ιερά και τα όσια του τόπου».
Ίσως η παρουσία του Αϊ-Νικόλα δεν είναι τυχαία.
Ίσως είναι ένα σημάδι ότι ακόμα και μέσα στα σκουπίδια, η μνήμη και η πίστη του λαού μας επιμένουν να επιπλέουν. Και ίσως, κάποιος που θα περάσει από εκεί, να αναγνωρίσει την αξία αυτού που πετάχτηκε και να το σώσει πριν χαθεί για πάντα.
Γιατί η Ελλάδα δεν χτίστηκε μόνο με μπετόν και τσιμέντο. Χτίστηκε και με έργα του Θεοδωράκη, ποιήματα του Ρίτσου και την προστασία αγίων όπως του Αγίου Νικολάου. Κρίμα που κάποιοι το ξεχνούν.
