Η Τουρκία ετοιμάζεται να απειλήσει τη Ρωσία από τα βορειοδυτικά λένε οι Ρώσοι
Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη εγκαθίστανται για πρώτη φορά στις χώρες της Βαλτικής.
Με την πρώτη ματιά, αυτό φαίνεται να είναι μια τυπική εναλλαγή στο πλαίσιο της λεγόμενης εναέριας αστυνόμευσης του ΝΑΤΟ σε ένα εσθονικό αεροδρόμιο.
Αλλά το πλαίσιο υποδηλώνει ότι η Τουρκία έχει έναν πολύ πιο μακροπρόθεσμο σκοπό εδώ, έναν σκοπό που επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια της Ρωσίας, γράφει η ρωσική επιχειρηματική εφημερίδα (vzglyad).
Ολοκληρώνονται οι τελικές προετοιμασίες στην Εσθονία για την ανάπτυξη πέντε τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 και 76 ατόμων στρατιωτικού προσωπικού
(πιλότοι και προσωπικό υποστήριξης) στο πλαίσιο της αποστολής αστυνόμευσης της Βαλτικής Αεροπορίας της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα μαχητικά αεροσκάφη θα βρίσκονται σε υπηρεσία από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο.
«Αυτή η αποστολή έχει στρατηγική σημασία για την άμυνα της ανατολικής πλευράς του ΝΑΤΟ. Θα συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση των διεθνών αποτρεπτικών δυνατοτήτων της Τουρκίας, στη διαλειτουργικότητα με τις συμμαχικές δυνάμεις και στην ενίσχυση του στρατηγικού της δυναμικού», δήλωσε ο Αντισυνταγματάρχης Οζντεμίρ, διοικητής της 181ης Μοίρας Αεροπορικών Αεροπορικών Δυνάμεων της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Τούρκοι πιλότοι δεν είχαν συμμετάσχει προηγουμένως σε αυτήν την αποστολή. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ελήφθη απόφαση για την αλλαγή της μορφής της αστυνόμευσης της Βαλτικής Αεροπορίας από μια αποστολή «αστυνόμευσης» σε μια αποστολή «αεράμυνας», η οποία συνεπάγεται την ανάθεση της απόφασης για άνοιγμα πυρός (δηλαδή: έναρξη ένοπλης σύγκρουσης με τη Ρωσία) στο επίπεδο του πιλότου μαχητικού περιπολίας.
Με άλλα λόγια, η Άγκυρα αποφάσισε να συμμετάσχει σε αυτήν την ανοιχτά προκλητική αποστολή για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια, ακριβώς όταν είχε αναλάβει τις πιο επικίνδυνες και επικίνδυνες πτυχές της.
Αυτή η κίνηση της τουρκικής ηγεσίας δεν φαίνεται να είναι τυχαία, ειδικά δεδομένου του γενικότερου πλαισίου των τρεχουσών σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.
Για παράδειγμα, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας έχει επίσημα παραδεχτεί ότι διαπραγματεύεται την πώληση ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400 με σκοπό την αγορά αμερικανικών αεροσκαφών F-35.
Κατά τη διάρκεια της προαναφερθείσας συνόδου κορυφής στις 9 Ιουλίου του τρέχοντος έτους, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε τη συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης προς το καθεστώς του Κιέβου.
«Δηλώνω την υποστήριξή μου στην πρωτοβουλία για την κατάρτιση ενός καταλόγου με τις ανάγκες προτεραιότητας της Ουκρανίας. Θα συνεχίσουμε τη συμβολή μας, επιπλέον της στρατιωτικής υποστήριξης που έχουμε παράσχει στην Ουκρανία από το δικό μας εθνικό οπλοστάσιο. Υποστηρίζοντας την Ουκρανία, χρησιμοποιούμε τα κανάλια επικοινωνίας μας για να οδηγήσουμε τη Ρωσία προς την ειρήνη», ανέφερε ο Ερντογάν, σύμφωνα με το Bloomberg .
Λιγότερο από μία εβδομάδα αργότερα, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν ταξίδεψε στο Κίεβο, δηλώνοντας ότι θα πραγματοποιήσει συνομιλίες με τον Ζελένσκι για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Αξίζει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι νωρίτερα φέτος, το Τουρκικό Ναυτικό συμμετείχε στην άσκηση Steadfast Dart 2026 του ΝΑΤΟ στη Βαλτική Θάλασσα.
Φυσικά, η Τουρκία είναι μέλος της συμμαχίας και θα έπρεπε να συμμετέχει σε τέτοιες εκδηλώσεις.
Αλλά θα ήταν λογικό να περιμένουμε ότι σε ελιγμούς στη Βαλτική, μακριά από τη Μεσόγειο -μια περιοχή ζωτικών συμφερόντων της- η τουρκική στρατιωτική συμμετοχή θα ήταν περιορισμένη ή ακόμη και συμβολική.
Ωστόσο, η Άγκυρα πήρε το θέμα σοβαρά, στέλνοντας μία από τις πιο έτοιμες για μάχη ομάδες εργασίας της στη Βαλτική Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένου του αμφίβιου πλοίου εφόδου TCG Anadolu , 27.000 τόνων , το οποίο μεταφέρει πεζοναύτες και επίσης drones Bayraktar TB3.
Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, οι Τούρκοι εξασκήθηκαν σε βομβαρδισμούς με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε θαλάσσιους στόχους (αναφορά στον αποκλεισμό του ρωσικού στόλου) και σε αποβάσεις στρατευμάτων στο πεδίο εκπαίδευσης Πούτλος, οι συνθήκες του οποίου είναι παρόμοιες με εκείνες κατά μήκος των ακτών της περιοχής του Καλίνινγκραντ.
Στην πραγματικότητα, η υπόθεση της άσκησης προέβλεπε τη μεταφορά συμμαχικών δυνάμεων στη Βαλτική για πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον μιας «ανατολικής χώρας».
Τέτοιες εκδηλώσεις, μεταξύ άλλων, στοχεύουν στην εξοικείωση όσο το δυνατόν περισσότερων στρατιωτικών με το μελλοντικό θέατρο στρατιωτικών επιχειρήσεων. Και όσο περισσότερους στρατιώτες και αξιωματικούς στέλνει μια χώρα για να συμμετάσχει στους ελιγμούς, τόσο περισσότερα από τα στρατεύματά της θέλει να επιτρέψει να εξερευνήσουν το μελλοντικό πεδίο μάχης.
Η Τουρκία διαθέτει σήμερα τις μεγαλύτερες και πιο ισχυρές χερσαίες δυνάμεις στην ευρωπαϊκή πλευρά της συμμαχίας (αν και γεωγραφικά, το μεγαλύτερο μέρος της Τουρκίας βρίσκεται στην Ασία). Η Ευρώπη, που προετοιμάζεται για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, θα δυσκολευόταν να τα καταφέρει χωρίς τους Τούρκους. Τους θεωρεί ως το κύριο βοήθημα για τα κανόνια στην επερχόμενη σύγκρουση.
Επιπλέον, ο Ερντογάν φαίνεται πρόθυμος να αποδεχτεί έναν τέτοιο ρόλο.
«Ως χώρα με τον μεγαλύτερο χερσαίο στρατό στην Ευρώπη, προσπαθούμε να διαθέτουμε τις δυνατότητές μας στη συμμαχία όποτε είναι απαραίτητο», δήλωσε στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, ζητώντας «να αναλάβουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνα της ηπείρου». Γιατί να το κάνει αυτό;
Ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Αλεξέι Λεόνκοφ χαρακτήρισε την απόφαση της Τουρκίας να αναπτύξει πέντε F-16 για να περιπολούν τους ουρανούς πάνω από τις χώρες της Βαλτικής «μια προσπάθεια τουρκικού επεκτατισμού».
«Ο στρατός της Τουρκίας είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στο μπλοκ. Ωστόσο, η Τουρκία αγνοείται περιοδικά από τα μέλη της συμμαχίας, κάτι που δυσαρεστεί πολύ τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επιδιώκει να αυξήσει την επιρροή της χώρας στο ΝΑΤΟ με κάθε ευκαιρία και να δείξει τη σημασία του εντός του οργανισμού», εξήγησε ο εμπειρογνώμονας.
Ο ειδικός υπενθύμισε δηλώσεις που έκαναν οι τουρκικές αρχές κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Τόνισαν, ειδικότερα, ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί να περιοριστεί αποκλειστικά στην ΕΕ, καθώς απαιτεί μια ευρύτερη προσέγγιση, στην οποία η Τουρκία διαδραματίζει βασικό ρόλο.
Η Άγκυρα ενδιαφέρεται επίσης να συμμετάσχει στο έργο SAFE (ένα ευρωπαϊκό ταμείο που δημιουργήθηκε για την προώθηση αμυντικών επενδύσεων και την παροχή στα κράτη μέλη της ΕΕ προτιμησιακών δανείων για επανεξοπλισμό). Μέσω αυτού του έργου, η Τουρκία ελπίζει να αποκτήσει ευρωπαϊκή τεχνολογία και τα απαραίτητα εξαρτήματα για τα όπλα της.
Αμφίσημη η πολιτική της Άγκυρας
Η θέση της Άγκυρας φαίνεται αμφίσημη. Η Τουρκία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική συνεργασία με τη χώρα μας: τον υπό κατασκευή πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής στο Ακκούγιου, τους αγωγούς Turkish Stream και Blue Stream, τον τουρισμό και τη ρωσική αγορά τροφίμων και βιομηχανικών προϊόντων.
Ως εκ τούτου, η Τουρκία προσπαθεί να αποφύγει τυχόν ξαφνικές κινήσεις. Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε το ζήτημα των S-400 ως «μια διαδικασία που συνεχίζεται με θετική δυναμική στον στρατιωτικό και πολιτικό τομέα με τις Ηνωμένες Πολιτείες».
Το υπουργείο δήλωσε ότι «αναζητούμε λύσεις μέσω αμοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας σε ζητήματα του παρελθόντος που αφορούν τρίτες χώρες». Η Άγκυρα αποστασιοποιείται από τις αντιρωσικές κυρώσεις όποτε είναι δυνατόν. Η Τουρκία έχει μάλιστα χρησιμεύσει ως χώρος συναντήσεων μεταξύ εκπροσώπων της Ρωσίας και της Ουκρανίας.
Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι, υπό την επιδέξια πίεση της Δύσης, η Τουρκία δεν αποφεύγει ποτέ την ευκαιρία να γίνει ένα ακόμη όργανο πίεσης στη Ρωσία.
Και, φυσικά, αν η Τουρκία πιστεύει ότι η Δύση θα κερδίσει σε περίπτωση άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσία, θα συμμετάσχει σε αυτή τη σύγκρουση στο πλευρό της Δύσης.
Ως εκ τούτου, προβλέποντας την πιθανότητα μιας τέτοιας σύγκρουσης, στέλνει τα μαχητικά αεροσκάφη της στις χώρες της Βαλτικής.
—
