Σφοδρή επίθεση του Αντώνη Σαμαρα σε Δόμνα Μιχαηλίδου

Πρόσθεσε το olympia.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Σε παρέμβαση του ο Αντώνης Σαμαρας αναφέρει:
Οι πρόσφατες δηλώσεις της κ. Δόμνας Μιχαηλίδου αποτελούν την επιτομή της woke ατζέντας και της αποδόμησης του θεσμού της Οικογένειας.
Η μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη
αντί να ενισχύει την παραδοσιακή ελληνική οικογένεια, και μάλιστα σε εποχή οξύτατου δημογραφικού προβλήματος, την υπονομεύει συνειδητά.
Ας συνειδητοποιήσει επιτέλους η κυβέρνηση ότι ο ρόλος του υπουργείου Οικογένειας στην Ελλάδα σε καμιά περίπτωση δεν είναι “να μιλήσουμε για inclusion (δηλαδή συμπερίληψη) και διαφορετικότητα”, όπως δήλωσε η αρμόδια υπουργός…
ΚΑΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΟΥ SOROS ΕΙΝΑΙ, Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ORILINA ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ SOROS.
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΒΑΛΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΣ ΜΕ ΤΟΝ Ε Ν Φ Ι Α!!! (ΤΟ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΑΥΤΟ;)
Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΕΦΕΡΕ ΤΟΝ ΕΝΦΙΑ 31-12-2013 ΧΩΡΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ …. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ. ΚΑΙ ΤΟΥ SOROS.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΖΗΤΑ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ.
Από την ιστοσελίδα του διεθνούς νομισματικού ταμείου μαθαίνουμε ότι
υπάρχουν συμφέροντα της οικογένειας Rothschild για την επιβολή φόρων στα
ακίνητά μας.
Η Christine Lagarde, που ως γνωστόν πίεσε για την επιβολή δυσανάλογων
φόρων στην Ελλάδα, επιβεβαιώνει σε άρθρο της 5ης Μαΐου 2014 ότι η
επιλογή “ΝΑ ΚΑΝOYN ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ (MAKING
GREATER USE OF PROPERTY TAXES)” είναι μια απόρροια της Inclusive
Capitalism Initiative,που βασίζεται σε μια ιδέα της Lynn de Rothschild:
” Good morning. What a great privilege to be here among such illustrious
guests to discuss such an important topic.Let me thank Lady Lynn de
Rothschild and the Inclusive Capitalism Initiative for convening today’s
event. I would also like to recognize the great civic leaders here
today—His Royal Highness, the Prince of Wales; President Clinton, and
Fiona Woolf, Lord Mayor of the City of London.We are all here to discuss
“inclusive capitalism”—which must be Lynn’s idea! But what does it mean?
As I struggled with the answer to that, I turned to etymology and to
history. …..Some potentially beneficial options can include making
income tax systems more progressive without being excessive; making
greater use of property taxes; expanding access to education and health;
and relying more on active labor market programs and in-work social
benefits….”
https://www.imf.org/en/News/Articles/2015/09/28/04/53/sp052714
H οπτική του ΕΝΦΙΑ όπως πολύ καλά
περιγράφεται από την εφημερίδα kontranews της 13-08-2014: ” Μας
παίρνουν τις περιουσίες, απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας ειναι το σχέδιο
της τρόϊκας. Με το “σοκ της αποθησαύρισης” θα αρπάξουν τζάμπα όλη την
ακίνητη περιουσία μας και θα δημιουργήσουν στρατιές απο φθηνό και
πεινασμένο εργατικό δυναμικό. Στρατηγικούς σχεδιασμούς της τρόϊκας και
των ξένων τοκογλύφων εξυπηρετεί αποκλειστικά η υπερφορολόγιση των
ακινήτων. Πρόκειται για το λεγόμενο “δόγμα της αποθησαύρισης”,που
προβλέπει απαξίωση μέσω αβάστακτης φορολόγησης των ακινήτων και στην
συνέχεια την αρπαγή τους από μεγάλους ξένους ομίλους. ”
https://www.protoselidaefimeridon.gr/politikes/kontranews/14-08-13
Ένας από τους στόχους όλων αυτών των δυσανάλογων φόρων ακίνητης
περιουσίας που μας επιβάλλονται είναι η αυτόματη μείωση της αξίας των
ακινήτων μας, μια πραγματική ζημιά σε αυτά:
” Εφιάλτης το όνειρο του Ελληνα να έχει το δικό του «κεραμίδι» Νίκος
Ρουσάνογλου
Καταστροφικές συνέπειες για την αγοραστική δύναμη και την επιβίωση των
ελληνικών νοικοκυριών είχε η πολιτική της υπερφορολόγησης της ακίνητης
περιουσίας των πολιτών, κάτι που αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο
στα
στοιχεία που δημοσίευσε αυτή την εβδομάδα η Eurostat.Σύμφωνα με αυτά, ο
αριθμός των Ελλήνων που είναι υπερβολικά επιβαρυμένος με δαπάνες
στέγασης είναι τετραπλάσιος του ευρωπαϊκού μέσου όρου.Συγκεκριμένα, το
2016, στην Ελλάδα το ποσοστό των νοικοκυριών τα οποία δαπανούν
περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για την κάλυψη
αναγκών στέγασης, ανήλθε σε 40,5%, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος
δεν ξεπερνάει το 11,1%.Η εικόνα είναι σχεδόν αμετάβλητη την τελευταία
τριετία, καθώς το 2015 το αντίστοιχο ποσοστό είχε ανέλθει σε 40,9%,
έναντι 11,3% του μέσου όρου της Ε.Ε. και το 2014 σε 40,7% (11,5% στην
Ε.Ε.). Ως δαπάνες στέγασης λογίζονται ο φόρος ή το τέλος που συνδυάζεται
με την κατοχή ακινήτου και όλα τα έξοδα για τη συντήρηση και τη διαμονή
σε αυτό, όπως π.χ. θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα, ύδρευση, τηλέφωνο κτλ.
Ενδεικτικό του παραλογισμού της εφαρμοζόμενης πολιτικής γύρω από το
ακίνητο, είναι ότι η αμέσως επόμενη χώρα στην Ε.Ε., με τη μεγαλύτερη
δηλαδή οικονομική επιβάρυνση, είναι η Βουλγαρία, πλην όμως με ποσοστό
20,5%, δηλαδή το μισό σε σχέση με την Ελλάδα. Την τρίτη χειρότερη
επίδοση σημείωσε η Γερμανία, όπου το αντίστοιχο ποσοστό του πληθυσμού
ανέρχεται σε 16%, ενώ την καλύτερη εικόνα καταγράφουν η Μάλτα (μόλις 1%)
και η Κύπρος με 3%.Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2010, δηλαδή στην αρχή της
οικονομικής κρίσης, το ποσοστό των Ελλήνων που ήταν υπέρμετρα
επιβαρυμένο οικονομικά ως προς το ακίνητό του, διαμορφωνόταν σε 18,1%
έναντι 10,8% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Εν ολίγοις, η «ψαλίδα» με την
υπόλοιπη Ευρώπη ήταν σαφώς πιο περιορισμένη. Αντιλαμβάνεται λοιπόν
εύλογα κανείς πως η κατακόρυφη αύξηση των δαπανών στέγασης είναι μία από
τις πιο σαφείς επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην ελληνική κοινωνία,
πέραν των προφανών, δηλαδή της μείωσης της αγοραστικής δύναμης, της
εκτίναξης της ανεργίας και της αύξησης της φορολογίας.
Υπερφορολόγηση
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή διαδραμάτισε ασφαλώς η επιλογή των
κυβερνώντων να στραφούν σε ένα σύστημα φορολόγησης της κατοχής ακινήτων,
ενώ μέχρι το 2010 ο κύριος όγκος των φορολογικών εσόδων από τα ακίνητα
προερχόταν από τις αγοραπωλησίες, μέσω του φόρου μεταβίβασης κι ενώ για
ένα διάστημα ίσχυσαν παράλληλα και τα δύο, δηλαδή και ο υψηλός φόρος
κατοχής και ο υψηλός φόρος μεταβίβασης. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το
2010 μέχρι το 2015 οι φόροι κατοχής ακινήτων αυξήθηκαν έξι φορές, από τα
500 εκατ. ευρώ σε 3 δισ. ευρώ, ενώ το 2016 αυξήθηκαν εκ νέου σε 3,5 δισ.
ευρώ.Υπενθυμίζεται ότι ναι μεν ο στόχος των εσόδων από τον ετήσιο ΕΝΦΙΑ
είναι 2,65 δισ. ευρώ, ωστόσο το ποσό του φόρου που βεβαιώνεται, κατά
κανόνα, κυμαίνεται μεταξύ 3,2 και 3,6 δισ. ευρώ.Εκτός βέβαια από την
κατακόρυφη αύξηση των δαπανών που συνοδεύουν την κατοχή ακινήτου, οι
Ελληνες είδαν και την αξία της περιουσίας τους να υποβαθμίζεται, εν
μέρει και ως φυσικό επακόλουθο της υπερφορολόγησής της, που την
κατέστησε λιγότερο ελκυστική. Ενώ λοιπόν από το 2010 μέχρι και το 2017,
στην Ε.Ε. καταγράφεται μέση αύξηση των τιμών των κατοικιών κατά 11%,
στην Ελλάδα οι αξίες υποχώρησαν κατά 42% (στοιχεία της Τράπεζας της
Ελλάδος), καταγράφοντας και στην εν λόγω περίπτωση τη χειρότερη επίδοση
στην Ευρώπη. Μετά την Ελλάδα, τη χειρότερη επίδοση κατέγραψαν οι τιμές
στην Ισπανία, όπου μειώθηκαν κατά 17% την ίδια περίοδο, στην Ιταλία με
πτώση 15% και στην Κύπρο, όπου μειώθηκαν
κατά 9%.
http://www.kathimerini.gr/974462/gallery/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/efialths-to-oneiro-toy-ellhna-na-exei-to-diko-toy-keramidi
ΠΩΣ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΚΟΠΙΜΑ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΦΑΡΠΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΑΣ
Συχνά ακούμε ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει αλλά αυτός είναι απλώς ένας ευφημισμός που χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει την μεταφορά πλούτου των Έλληνων στους πιστωτές που για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την βοήθεια των πολιτικών,των δημοσιογράφών και των δικαστών.
Οι άπληστοι πιστωτές της Ελλάδος παρατήρησαν οτι οι Έλληνες έχουν μεγάλο αριθμό ακινήτων λόγω του γεγονότος ότι το Κράτος δεν είχε ποτέ εφαρμόσει στεγαστική πολιτική δηλαδή, ποτέ δεν έχτισε σπίτια για τον πολίτη αναγκάζοντάς τον να χτίσει και να αγοράσει σπίτια με τεράστιες θυσίες .
Για να κλέψουν τις ιδιοκτησίες του λαού ήταν απαραίτητο να τον φτωχοποιήσουν εφαρμόζοντας περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και επιβολή δυσανάλογων φόρων συμπεριλαμβανομένων των φόρων ακίνητης περιουσίας.
Για να κάμψουν τις αντιστάσεις του Έλληνα πολίτη τον έπεισαν ότι η χώρα είχε χρεοκοπήσει και δεν υπήρχαν χρήματα, απαραίτητο για τον σκοπό αυτό ήταν το έργο της χειραγώγησης των μαζών, εργασία που εκτελείται απο αρκετους δημοσιογράφους.
Η χρεοκοπία του ελληνικού λαού άρχισε όταν δεχτήκαμε τα μνημόνια, πληρώσαμε το χρέος και με τον τρόπο που επέβαλαν οι πιστωτές γιατί αν τα μέτρα που ελήφθησαν αφορούσαν τους πλουσιότερους και τις τράπεζες δεν θα υπήρχε ι χρεοκοπία του ελληνικού λαού.
Επομένως η χρεοκοπία συνέβη επειδή κάποιοι προέκριναν τα συμφέροντα των πιστωτών και των τραπεζιτών έναντι των συμφερόντων του λαού.
Χρεοκοπία ενός κράτους δεν συμβαίνει αν οι πιστωτές δεν βοηθηθούν από μέσα.
Ένα άρθρο της Ines Zoettl της 13 Αυγούστου 2010 δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα των “FINANCIAL TIMES” της Γερμανίας, που επαίνουσε τον πρώην πρωθυπουργό Giorgos Papandreou κατονομάζοντάς τον «Ο άνθρωπός μας στην Αθήνα» (Unser Mann in Athen), παραδέχτηκε ότι:
” Δεν ήταν το γιγαντιαίο πακέτο διάσωσης για την Ελλάδα που έσωσε την Ευρώπη, αλλά η απόφαση της Αθήνας να δεχτεί τα χρήματα» και ότι «η κήρυξη πτώχευσης του ελληνικού κράτους θα ήταν πιο βολική λύση για τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι χάρη σε μια αναδιάρθρωση του χρέους θα έμεναν σχεδόν αλώβητοι, δεδομένου ότι σχεδόν το 80% του χρέους το κατείχαν ξένα τραπεζικά ιδρύματα».
Αυτό το άρθρο μας λέει ότι αν η Ελλάδα δεν πλήρωνε το χρέος θα είχαν μεγάλο προβλήμα οι ξένες τράπεζες που κατείχαν το ελληνικο χρέος που θα είχαν χρεοκοπήσει.
Σε άρθρο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας “La Repubblica” της 5 Ιουλίου 2015, ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Massimo D’Alema δηλώνει:«Έχουμε δώσει 250 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα. Αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρώσουμε τις γερμανικές τράπεζες».
Ο πρώην επικεφαλής του Eurogroup Jeroen Dijsselbloem υπογραμμίσε σε άρθρο της 10 Νοεμβρίου 2017 οτι όλοι εργαζόντουσαν αποκλειστικά προς το συμφέρον των τραπεζών:
«Οι τράπεζες ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα σε όλες τις χώρες»,… «Είχαμε μια τραπεζική κρίση, μια δημοσιονομική κρίση και ξοδέψαμε πολλά από τα χρήματα των φορολογουμένων – με λάθος τρόπο, κατά τη γνώμη μου – για να σώσουμε τις τράπεζες, έτσι ώστε οι άνθρωποι που μας επέκριναν και έλεγαν ότι όλα γίνονταν προς όφελος των τραπεζών να έχουν σε κάποιο βαθμό δίκιο», είπε…»