Γιατί στη Φινλανδία τα δάση αυξάνονται και στην Ελλάδα μειώνονται;

Η Φινλανδία είναι μία χώρα με τεράστια δασική κάλυψη.

Το 1900 η δσικές εκτάσεις κάλλυπταν το 73% της Φιλανδικής γης ενώ το 2010 το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 88% της χερσαίας γης της χώρας.

(Φυτεύτηκαν με δέντρα πρώην άδενδρες εκτάσεις κυρίως μέσα στον αρκτικό κύκλο).

Είναι μία χώρα που έχει επηρεαστεί και αυτή από την κλιματική αλλαγή αλλά δεν υπάρχουν μεγάλες σε έκταση πυρκαγιές.

Οι πυρκαγιές παρόλο που είναι κι εκεί συχνές δε παίρνουν μεγάλη έκταση.
Η πυρόσβεση στο μεγαλύτερο μέρος της στα δάση είναι υποχρέωση των κατόχων και όχι του Φιλανδικού κράτους.

Η υλοτομία είναι πλήρως ελεγχόμενη με αριθμημένους όλους τους κορμούς και η νομοθεσία προβλέπει πως σε κάθε δέντρο που κόβεται ή καίγεται φυτεύονται τρία νέα δενδρίλια από τους ιδιοκτήτες των δασών.

Στην Ελλάδα όλα τα δάση είναι δημόσια και απαγορεύεται η κατοχή τους από ιδιώτες ή εταιρείες εκμετάλλευσης.

Η Ελληνική δασική ξυλεία ταυτόχρονα δεν είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμη (πολύ “αφράτο ξύλο καθώς μεγαλώνουν γρήγορα λόγο ηλιοφάνειας), πλην της καστανιάς Αγίου όρους όπου οι μονές αναθέτουν την υλοτομία σε ιδιώτες.

Ακόμα όμως και για καρυδιές που έχουμε σαν νερά από τις καλύτερες του κόσμου και το πάχος των κορμών είναι εκμεταλλεύσιμο απαγορεύεται σε ιδιώτη να φυτέψει σε κάποια έκταση καστανιές με σκοπό την υλοτομία.

Αποτέλεσμα είναι να θρηνούμε κάθε χρόνο χιλιάδες στρέμματα καμένων εκτάσεων ή να μένουν τεράστιες εκτάσεις από πλαγιές βουνών “φαλακρές” από δέντρα με μοναδικό πράσινο πολλές φορές θάμνους ή χαμηλή βλάστηση.

Στην εικόνα φαίνεται η μεταβολή των δασικών εκτάσεων στη Φιλανδία από το 1900 ως το 2010.