Νέες τουρκικές απειλές για αντιδράσεις τύπου Κάσου για τη διασύνδεση Ελλάδας Κύπρου Ισραήλ

Η είσοδος του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam στον Great Sea Interconnector (GSI) πυροδότησε νέο κύκλο έντονων αντιδράσεων στην Άγκυρα,
με τον τουρκικό Τύπο να εκφράζει ανοιχτά τη δυσαρέσκειά του για την ενεργό εμπλοκή της Γαλλίας στα ενεργειακά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Αθήνα, από την πλευρά της, δηλώνει πως το έργο προχωρά κανονικά, στηριγμένο στο διεθνές δίκαιο και στην ευρωπαϊκή θωράκιση, χωρίς να υποχωρεί σε τουρκικές απειλές ή παράνομους περιορισμούς μέσω NAVTEX.
Η απειλή του τουρκικού Τύπου
Η ημικρατική ψηφιακή πλατφόρμα TRHaber Savunma, που ειδικεύεται στην τουρκική και διεθνή αμυντική βιομηχανία και στις γεωπολιτικές εξελίξεις, αναφέρθηκε στη συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας για τον GSI με απειλητικό ύφος, γράφοντας πως η Τουρκία δεν θα διστάσει να στοχεύσει ακόμη και το γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό.
Το ίδιο μέσο, επισήμαινε ότι το τουρκικό Ναυτικό είχε ήδη εμποδίσει, τον Ιούλιο του 2024, ιταλικό πλοίο που επιχειρούσε να τοποθετήσει καλώδιο ηλεκτρικής ενέργειας στην Κάσο προς την Κύπρο χωρίς άδεια της Άγκυρας.
Μετά την Ιταλία, η σειρά της Γαλλίας
Μετά τη βίαιη απομάκρυνση ιταλικού ερευνητικού σκάφους από τη θαλάσσια περιοχή της Γαύδου, ανατολικά της Κρήτης, η Αθήνα φέρεται να προχωρά τώρα σε νέα κίνηση εμπλέκοντας ενεργά τους Γάλλους. Η ελληνική πλευρά ελπίζει ότι η συμμετοχή γαλλικού επενδυτικού σχήματος στο έργο, και συνεπώς το άμεσο ενδιαφέρον του Παρισιού, θα δώσει νέα δυναμική στην πόντιση καλωδίων και θα λειτουργήσει αποτρεπτικά απέναντι στις τουρκικές αντιδράσεις.
Σαφής προειδοποίηση προς Αθήνα και Παρίσι
Το μήνυμα που εκπέμπεται μέσω του τουρκικού Τύπου λειτουργεί ουσιαστικά ως ανοιχτή προειδοποίηση προς Ελλάδα και Γαλλία να μην προχωρήσουν σε καμία ενέργεια στο Αιγαίο χωρίς την τουρκική έγκριση. Η γαλλική εμπλοκή στην περιοχή έχει εξοργίσει το καθεστώς Ερντογάν, κάτι που αναμένεται να γίνει ακόμη πιο εμφανές τις επόμενες εβδομάδες, καθώς σε ένα με δύο μήνες αναμένεται να περάσει το επίμαχο νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας», μια νομοθετική πρωτοβουλία που ήδη θεωρείται ανοιχτή αιτία τριβής με την Ελλάδα.
Στο πλαίσιο των πρόσφατων ανακατατάξεων στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, ο Ερντογάν επέλεξε να διατηρήσει στη θέση του τον νυν Αρχηγό ΓΕΝ, Ναύαρχο Τατλίογλου, κίνηση που συνδέεται με τη μελλοντική εφαρμογή του νομοσχεδίου της «Γαλάζιας Πατρίδας» και την πιθανή εμπλοκή του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού απέναντι στα ελληνογαλλικά σχέδια.
Οι εγγυήσεις της Αθήνας
Η ελληνική πλευρά φέρεται να έχει εξασφαλίσει διαβεβαιώσεις από το Παρίσι και τις Βρυξέλλες για τη συνέχιση του έργου, μια εξέλιξη που αναμένεται να θέσει σε δοκιμασία την προκλητική στάση της Τουρκίας απέναντι στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Η Άγκυρα εφαρμόζει συστηματικά την τακτική της «αμφισβήτησης στο πεδίο», όπως έδειξε το προηγούμενο περιστατικό στην Κάσο, με στόχο να δοκιμάσει τις αντοχές των ελληνικών συμμαχιών, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνογαλλικής Αμυντικής Συμφωνίας.
Πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια «επιχείρηση τύπου Κάσου»
Ένα ενδεχόμενο σενάριο θα ξεκινούσε με την ανάπτυξη τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, επιφανείας και υποβρυχίων, με πρόσχημα την προστασία της λεγόμενης «τουρκικής υφαλοκρηπίδας». Θα ακολουθούσε παρεμπόδιση ερευνητικών αποστολών και λεκτικές απειλές προς ξένα σκάφη, όπως τα γαλλικά, που θα εργάζονται για την ηλεκτρική διασύνδεση. Στη συνέχεια η Άγκυρα θα απαιτούσε από τρίτα κράτη να ζητούν τη δική της άδεια για δραστηριότητες στην περιοχή, ενώ σε περίπτωση παρουσίας ελληνικών ναυτικών μονάδων δεν αποκλείεται ναυτική κρίση με απρόβλεπτες εξελίξεις.
Η ρήτρα αμοιβαίας άμυνας και τα όριά της
Η ελληνογαλλική συμφωνία περιλαμβάνει το Άρθρο 2 περί Ρήτρας Αμοιβαίας Άμυνας, το οποίο ενεργοποιείται μόνο σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας ενός εκ των δύο κρατών. Η Τουρκία, ωστόσο, κινείται με προσοχή ώστε να αποφύγει την ενεργοποίησή της, δραστηριοποιούμενη σε Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες και διεθνή ύδατα και όχι, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 μιλίων. Η πίεση που ασκεί η Άγκυρα συνδυάζει soft power με ναυτική παρουσία, με στόχο να μη δοθεί αφορμή για άμεση γαλλική στρατιωτική εμπλοκή, καθώς η Τουρκία φαίνεται να αξιολογεί προσεκτικά πόσο έτοιμο είναι το Παρίσι να στηρίξει την Ελλάδα σε διπλωματικό ή επιχειρησιακό επίπεδο.