Αναθεώρηση Συντάγματος χωρίς συνεννόηση: Στασιμότητα αντί δημοκρατικής επιλογής

Από τις συνεδριάσεις που παρακολουθούμε να διεξάγονται στην Βουλή,

σχετικά με την αναθεώρηση ολίγων και ορισμένων μόνο άρθρων του Συντάγματος από την επόμενη Βουλή,

αν και θα ακολουθήσει ακόμα μία ψηφοφορία, παρατηρούμε ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα συνεννόησης μεταξύ αντιπολίτευσης και κυβέρνησης, ως εκ τούτου και η επόμενη ψηφοφορία θα είναι ένας ακόμα χαμένος συνεδρίασης κοινοβουλευτικός χρόνος.

Και επειδή δεν πρόκειται να διεξαχθεί ούτε του ενός μόνο άρθρου αναθεώρηση του Συντάγματος,

θα εξακολουθήσουμε να βαδίζουμε με το ισχύον, δηλαδή εκτός των άλλων, και με τον ίδιο αριθμό βουλευτών όπως και με τα ίδια άλλα όλα. Είναι και αυτό, άλλη μια νίκη της «προόδου» που μας κατατρέχει. Ας εκφραστεί λοιπόν η απορία πως αν το ερώτημα, λέμε αν, σε τι θα πείραζε αν θα ήταν να συνταχθεί συζητούμενο από την επόμενη αναθεωρητική Βουλή εξ απαρχής το όλον φάσμα των άρθρων του Συντάγματος για μία ενδεχόμενη όλων αναθεώρηση, θα το ψήφιζε η σημερινή Βουλή;

Διότι ο πολύ περιορισμένος αριθμός των υπό αναθεώρηση άρθρων του Συντάγματος,

δεν δείχνει και τόσο άπλετη Δημοκρατία, αφού δεν τίθεται σχεδόν τίποτα για να κριθεί και από τα χέρια του λαού για να αποφασίσει το τι να ψηφίσει στις επόμενες εκλογές με γνώμωνα τις τοποθετήσεις των κομμάτων καταθέτοντας και ο λαός το θέλημα του σταθμιζόμενο, από τις τοποθετήσεις των υποψηφίων κομμάτων. Όλων.