«Και μη του χρόνου» – Η πρόληψη που λείπει και οι φωτιές που δεν σταματούν

Ο περισσότερο γνωστός κόσμος, και ιδιαίτερα ο λεγόμενος πολιτισμένος,

αυτό το καλοκαίρι σχεδόν καίγεται ή ήδη κάηκε από πυρκαγιές.

Αυτό μας λέει πως κάτι δεν πάει καλά, ή πως κάτι οι κυβερνώντες δεν έχουν πράξει ή και δεν πράττουν σωστά.

Σε κάθε περίπτωση πυρκαγιάς πρέπει να αναζητηθεί το που παρουσιάστηκε η πρώτη εστία,

και ο μόνος τρόπος για να διαπιστωθεί αυτό, είναι κατά τις επίμαχες καιρικές συνθήκες οι τακτικές από αέρος περιπολίες είτε επανδρωμένων ή μή αεροσκαφών. Επίσης υπάρχουν υψίστης ευκρίνειας σήμερα, δορυφορικές φωτογραφίες που δείχνουν τα πάντα. Γιατί δεν αναζητούνται μέσω αυτών αν όχι οι έγκαιρες πατάξεις, αλλά και η καταπολέμηση πριν αυτές οι πυρκαγιές εξελιχθούν σε μέτωπο; Και κυρίως η εστίαση στις αιτίες που προκαλέσαν την έναυση και εν συνεχεία την πυρκαγιά.

Εάν λοιπόν δεν υπάρχουν τέτοια μέσα,

και δεν υπάρχει ίσως άλλος έγκαιρος εντοπισμός της αρχικής εστίας πυρκαγιάς όπου αυτή εκδηλώνεται, δεν θα σταματήσουμε ποτέ να μετράμε αποκαίδια ακόμα και ανθρώπων όπως στην Σαλαμίνα σήμερα, όπως και όπου αλλού πρόσφατα.

Οι εκ των υστέρων μη τεκμηριωμένες διαπιστώσεις για τις αιτίες έναυσης της κάθε πυρκαγιάς είναι σαν πόρισμα νεκροψίας με βάση τις πιθανότητες, και δεν ωφελούν, αφού δεν υπάρχει προληπτική καταπολέμηση, και το μόνο που απομένει είναι μια ευχή «και ΜΗ του χρόνου» για τα ίδια αφού υπάρχουν και χειρότερα.