Ευάγγελος Αντωνάρος σε Μητσοτάκη: Παλληκάρι μου, Μολών Λαβέ!
Πρόσθεσε το olympia.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Σε ανάρτηση του ο Ευάγγελος Αντωναρος αναφέρει:
Μαθαίνω από δημοσιογραφους:
Το Μαξίμου “σφυρίζει” στα παπαγαλάκια του στα ΜΜΕ τη διαρροή ότι αν συνεχισθεί η σφοδρή κριτική για τη στάση Μητσοτακη απέναντι στην Τουρκια
“δεν αποκλείεται” να προκηρύξει πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο με αφορμή τα εθνικά θέματα.
Με πιάνουν τα γέλια — αν και τα εθνικά θέματα ποτέ δεν είναι για γέλια — με τη στάση του αταλαντου γονου.
1. Γιατί δεν τον έχω άξιο να πάρει οποιαδήποτε απόφαση που θα τον κάνει να χασει έστω και μία ώρα νωρίτερα από τη γλύκα της εξουσίας ( και του χρήματος!).
2. Αν έκανε κάτι τέτοιο, θα ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι πέφτει με τέτοια ταχύτητα που θέλει να αποσοβήσει να χτυπήσει με το κεφάλι του στον πάτο της άδειας για αυτόν πια πισίνας.
Οπότε η απάντηση είναι απλή:
Παλληκάρι μου Μολών Λαβέ!
Η σε πιο απλά ελληνικά: Παρε όποια απόφαση θες για να δεις πόσα απιδια βάζει ο σάκος!
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΠΩΣ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΚΟΠΙΜΑ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΦΑΡΠΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΑΣ
Συχνά ακούμε ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει αλλά αυτός είναι απλώς ένας ευφημισμός που χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει την μεταφορά πλούτου των Έλληνων στους πιστωτές rothschild που για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την βοήθεια των πολιτικών,των δημοσιογράφών και των δικαστών.
Οι άπληστοι πιστωτές της Ελλάδος,οι rothschild παρατήρησαν οτι οι Έλληνες έχουν μεγάλο αριθμό ακινήτων λόγω του γεγονότος ότι το Κράτος δεν είχε ποτέ εφαρμόσει στεγαστική πολιτική δηλαδή, ποτέ δεν έχτισε σπίτια για τον πολίτη αναγκάζοντάς τον να χτίσει και να αγοράσει σπίτια με τεράστιες θυσίες .
Για να κλέψουν οι rothschild τις ιδιοκτησίες του λαού ήταν απαραίτητο να τον φτωχοποιήσουν εφαρμόζοντας περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και επιβολή δυσανάλογων φόρων συμπεριλαμβανομένων των φόρων ακίνητης περιουσίας.
Για να κάμψουν τις αντιστάσεις του Έλληνα πολίτη ,oi rothschild τον έπεισαν ότι η χώρα είχε χρεοκοπήσει και δεν υπήρχαν χρήματα, απαραίτητο για τον σκοπό αυτό ήταν το έργο της χειραγώγησης των μαζών, εργασία που εκτελείται απο αρκετους δημοσιογράφους και πολιτικούς.
Η χρεοκοπία του ελληνικού λαού άρχισε όταν δεχτήκαμε τα μνημόνια, πληρώσαμε το χρέος και με τον τρόπο που επέβαλαν οι πιστωτές rorhschild γιατί αν τα μέτρα που ελήφθησαν αφορούσαν τους πλουσιότερους και τις τράπεζες δεν θα υπήρχε ι χρεοκοπία του ελληνικού λαού.
Επομένως η χρεοκοπία συνέβη επειδή κάποιοι προέκριναν τα συμφέροντα των πιστωτών και των τραπεζιτών rorgschild έναντι των συμφερόντων του λαού.
Χρεοκοπία ενός κράτους δεν συμβαίνει αν οι πιστωτές rothschild δεν βοηθηθούν από μέσα.
Ένα άρθρο της Ines Zoettl της 13 Αυγούστου 2010 δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα των “FINANCIAL TIMES” της Γερμανίας, που επαίνουσε τον πρώην πρωθυπουργό Giorgos Papandreou κατονομάζοντάς τον «Ο άνθρωπός μας στην Αθήνα» (Unser Mann in Athen), παραδέχτηκε ότι:
” Δεν ήταν το γιγαντιαίο πακέτο διάσωσης για την Ελλάδα που έσωσε την Ευρώπη, αλλά η απόφαση της Αθήνας να δεχτεί τα χρήματα» και ότι «η κήρυξη πτώχευσης του ελληνικού κράτους θα ήταν πιο βολική λύση για τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι χάρη σε μια αναδιάρθρωση του χρέους θα έμεναν σχεδόν αλώβητοι, δεδομένου ότι σχεδόν το 80% του χρέους το κατείχαν ξένα τραπεζικά ιδρύματα».
Αυτό το άρθρο μας λέει ότι αν η Ελλάδα δεν πλήρωνε το χρέος θα είχαν μεγάλο προβλήμα οι ξένες τράπεζες των rothschild που κατείχαν το ελληνικο χρέος που θα είχαν χρεοκοπήσει.
Σε άρθρο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας “La Repubblica” της 5 Ιουλίου 2015, ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Massimo D’Alema δηλώνει:«Έχουμε δώσει 250 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα. Αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρώσουμε τις γερμανικές τράπεζες».
Ο πρώην επικεφαλής του Eurogroup Jeroen Dijsselbloem υπογραμμίσε σε άρθρο της 10 Νοεμβρίου 2017 οτι όλοι εργαζόντουσαν αποκλειστικά προς το συμφέρον των τραπεζών:
«Οι τράπεζες ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα σε όλες τις χώρες»,… «Είχαμε μια τραπεζική κρίση, μια δημοσιονομική κρίση και ξοδέψαμε πολλά από τα χρήματα των φορολογουμένων – με λάθος τρόπο, κατά τη γνώμη μου – για να σώσουμε τις τράπεζες, έτσι ώστε οι άνθρωποι που μας επέκριναν και έλεγαν ότι όλα γίνονταν προς όφελος των τραπεζών να έχουν σε κάποιο βαθμό δίκιο», είπε…»
Ο Μητσοτάκης έχει ως σύμβουλο τον πράκτορας των Rothschilds -SOROS και άνθρωπο-κλειδί του ιδιωτικού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Jeffrey Sachs, αποκαλούμενο από τον ρωσικό τύπο ως Ο ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ του ΣΑΤΑΝΑ, υπεύθυνος για την εξαθλίωση των Ρώσων, αυτός που έκανε τους Ρώσους να πηδούν από τα μπαλκόνια.
https://www.youtube.com/watch?v=Z3zbenNEV5Q
«Κατά τα τέλη του καλοκαιριού και το φθινόπωρο του 1991, καθώς το σοβιετικό κράτος κατέρρεε, ο «Καθηγητής» του Χάρβαρντ Jeffrey Sachs και άλλοι Δυτικοί οικονομολόγοι συμμετείχαν σε συναντήσεις σε μια εξοχική κατοικία έξω από τη Μόσχα, όπου νέοι, φιλο-Γέλτσιν μεταρρυθμιστές σχεδίαζαν το οικονομικό και πολιτικό μέλλον της Ρωσίας. Ο Sachs συνεργάστηκε με τον Γέγκορ Γκάινταρ, τον πρώτο αρχιτέκτονα της οικονομικής μεταρρύθμισης του Γέλτσιν, για να προωθήσουν ένα σχέδιο «θεραπείας-σοκ» για την ταχεία εξάλειψη των περισσότερων ελέγχων τιμών και επιδοτήσεων που στήριζαν τη ζωή των σοβιετικών πολιτών για δεκαετίες. Η θεραπεία-σοκ προκάλεσε περισσότερο σοκ -και όχι λιγότερο σημαντικό, υπερπληθωρισμό που έφτασε το 2.500%- από τη θεραπεία. Ένα αποτέλεσμα ήταν η εξάτμιση μεγάλου μέρους του δυνητικού επενδυτικού κεφαλαίου: οι σημαντικές αποταμιεύσεις των Ρώσων.– (ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ΑΥΤΟ;)
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ «ΒΟΜΒΑ» ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΠΣΤΑΪΝ: ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΠΟΥ «ΕΘΑΨΑΝ» ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ — ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙ ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΛΑΟΣ – ΕΓΓΡΑΦΟ «ΦΩΤΙΑ» ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 2010 ΚΑΙ ΜΕΤΑ
Το καλοκαίρι του 2015 δεν ήταν απλώς μια δύσκολη περίοδος. Ήταν το σημείο μηδέν για μια χώρα που ένιωσε να χάνει την ανάσα της. Η Ελλάδα, εξουθενωμένη από χρόνια λιτότητας και κοινωνικής εξόντωσης, σύρθηκε σε αποφάσεις που δεν έπαιρνε η ίδια. Μια κοινωνία γονατισμένη βρέθηκε δεμένη χειροπόδαρα, ενώ η μοίρα της καθοριζόταν σε αίθουσες συνεδριάσεων μακριά από τους ανθρώπους της. Η Γερμανία είχε τον πρώτο λόγο και πρόσωπα όπως η Άνγκελα Μέρκελ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κρατούσαν στα χέρια τους τη ζωή και το μέλλον εκατομμυρίων πολιτών, επιβάλλοντας όρους που θύμιζαν περισσότερο επιτήρηση παρά συνεργασία.
Την ίδια στιγμή, σε ολόκληρο τον κόσμο καλλιεργούνταν ένα τοξικό αφήγημα. Οι Έλληνες παρουσιάζονταν ως ο εύκολος ένοχος: «τεμπέληδες», «διεφθαρμένοι», «ανεύθυνοι». Ένας λαός που –σύμφωνα με την επίσημη προπαγάνδα– ζούσε πέρα από τις δυνατότητές του και τώρα έπρεπε να τιμωρηθεί. Αυτό το αφήγημα έγινε άλλοθι για πολιτικές που διέλυσαν μισθούς, συντάξεις, δομές υγείας και αξιοπρέπεια.
Όμως, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, πίσω από κλειστές πόρτες και καλοφωτισμένα σαλόνια διεθνών φόρουμ, λεγόταν μια εντελώς διαφορετική αλήθεια. Μια αλήθεια ωμή, κυνική και βαθιά αποκαλυπτική. Τα emails που ήρθαν στο φως από τα αρχεία του Τζέφρι Επστάιν ανοίγουν ένα παράθυρο σε αυτό το παρασκήνιο. Και όσα αποκαλύπτουν σοκάρουν.
Σε αυτές τις επικοινωνίες, ο Νόαμ Τσόμσκι –ένας από τους πιο γνωστούς διανοητές και επικριτές της παγκόσμιας οικονομικής τάξης– μιλούσε με τρόπο που κανένας «θεσμικός» πολιτικός δεν τόλμησε ποτέ. Την εποχή εκείνη, ο Επστάιν θεωρούνταν από την ελίτ ένας πανίσχυρος παίκτης του χρηματοοικονομικού συστήματος, ένας άνθρωπος που είχε πρόσβαση στα άδυτα της εξουσίας. Και σε αυτόν ακριβώς ο Τσόμσκι περιέγραφε την ελληνική κρίση όχι ως αποτυχία ενός λαού, αλλά ως προσχεδιασμένη οικονομική παγίδα.
Πριν το όνομα του Επστάιν ταυτιστεί με την απόλυτη φρίκη, ήταν ο άνθρωπος που «άκουγε» τις αλήθειες που δεν έβγαιναν ποτέ προς τα έξω. Στα αρχεία του, η Ελλάδα δεν εμφανίζεται ως κακοδιαχειριστής του εαυτού της, αλλά ως θύμα ενός συστήματος που έστησε ένα τέλειο έγκλημα με αριθμούς, δάνεια και μνημόνια. Σε μήνυμά του τον Ιούνιο του 2015, ο Τσόμσκι ήταν ξεκάθαρος: σχεδόν το σύνολο των χρημάτων που παρουσιάζονταν ως «στήριξη» προς την Ελλάδα κατευθυνόταν κατευθείαν στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Τράπεζες που είχαν πάρει τεράστια ρίσκα και τώρα απαιτούσαν να πληρωθούν στο ακέραιο, χρησιμοποιώντας τον ελληνικό λαό ως ενδιάμεσο.
Με απλά λόγια, οι Έλληνες πλήρωναν χρέη που δεν δημιούργησαν ποτέ. Τα δισεκατομμύρια που βαφτίστηκαν «διασώσεις» δεν μπήκαν στην πραγματική οικονομία, δεν έφτασαν στα νοσοκομεία, στα σχολεία ή στις μικρές επιχειρήσεις. Ήταν λογιστικά τεχνάσματα, σχεδιασμένα για να διασώσουν ένα τραπεζικό σύστημα που κινδύνευε. Ο Τσόμσκι χαρακτήριζε αυτά τα χρέη επαχθή και άδικα, επιμένοντας πως αντί για κοινωνική θυσία, θα έπρεπε να είχαν διαγραφεί ή να αναδιαρθρωθούν ουσιαστικά.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική ήταν η στάση του ίδιου του Επστάιν. Μέσα από την ψυχρή λογική του κόσμου των δισεκατομμυρίων, περιέγραφε τα μνημόνια σαν ένα κακοστημένο θέατρο. Για εκείνον, τα χρήματα απλώς μετακινούνταν από τη μία τσέπη στην άλλη, ενώ η «λογιστική» άλλαζε ονομασίες για να φαίνονται όλα νόμιμα και αποδεκτά. Αν ο τόκος ήταν υψηλός, λεγόταν τοκογλυφία. Αν ήταν χαμηλός, βαφτιζόταν διάσωση. Στην ουσία, τίποτα δεν άλλαζε.
From: Noam Chomsky
Sent: Monday,June 29,2015 2:29 AM
To: jeffrey E.
Subject: RE:
According to economists who have been trying to investigate the details,about 90% of the payments to Greece actually go to the German and French banks who made risky investments and want to be paid off.So in effect Greeks are paying the northern banks for debts that the people never incurred.These should,I think,be considered “odious debts,” and radically restructured ot cancelled.
Σύμφωνα με οικονομολόγους που έχουν προσπαθήσει να διερευνήσουν τις λεπτομέρειες, περίπου το 90% των πληρωμών προς την Ελλάδα καταλήγουν στην πραγματικότητα στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, οι οποίες πραγματοποίησαν επικίνδυνες επενδύσεις και θέλουν να αποπληρωθούν. Έτσι, στην ουσία, οι Έλληνες πληρώνουν τις τράπεζες του Βορρά για χρέη που ο λαός δεν είχε ποτέ κάνει. Αυτά θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να θεωρηθούν «απεχθή χρέη» και να αναδιαρθρωθούν ριζικά ή να διαγραφούν.
Για αυτή την ελίτ, ο ανθρώπινος πόνος ήταν απλώς μια παράπλευρη απώλεια. Δεν είχε σημασία αν η ανεργία των νέων εκτοξευόταν, αν τα νοσοκομεία υπολειτουργούσαν ή αν μια ολόκληρη γενιά αναγκαζόταν να φύγει στο εξωτερικό. Το μόνο που μετρούσε ήταν να «βγαίνουν τα νούμερα» και να προστατεύονται τα συμφέροντα των ισχυρών.
Σήμερα, αυτές οι αποκαλύψεις λειτουργούν σαν καθρέφτης που δεν χαρίζεται σε κανέναν. Οι περικοπές, η κοινωνική διάλυση, η απόγνωση και το μαζικό brain drain δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας φυσικής καταστροφής ή μιας αναπόφευκτης μοίρας. Ήταν το τίμημα ενός διεθνούς οικονομικού πλιάτσικου. Η Ελλάδα εγκλωβίστηκε σε έναν μηχανισμό που έστησαν τραπεζίτες και τεχνοκράτες, ενώ ο λαός στοχοποιήθηκε για να μη φανεί ποιοι πραγματικά κέρδισαν.
Οι αληθινοί «τεμπέληδες» και «διεφθαρμένοι» δεν ήταν οι πολίτες που πάλευαν να επιβιώσουν, αλλά εκείνοι που, μακριά από τα βλέμματα, οργάνωσαν μια από τις μεγαλύτερες μεταφορές πλούτου στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία. Οι διάλογοι Τσόμσκι–Επστάιν δείχνουν πως η αλήθεια ήταν πάντα εκεί. Απλώς κανείς από τους ισχυρούς δεν ήθελε να την ακούσει.
Η Ελλάδα δεν κατέρρευσε από μόνη της.
Η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε.
Και οι υπεύθυνοι για αυτή τη λεηλασία συνεχίζουν, μέχρι σήμερα, να διαχειρίζονται τον κόσμο από τα πολυτελή γραφεία τους, ενώ μια ολόκληρη γενιά προσπαθεί ακόμα να μαζέψει τα κομμάτια της.