Δεν έπρεπε να εκπλήσσεται η Ρωσία για τη μεταφορά όπλων από την Τουρκία στην Ουκρανία (Ανάλυση Andrew Korybko)
Ενώ διατηρεί, ρεαλιστικά, οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς με τη Ρωσία,
η Τουρκία εξακολουθεί να είναι ένας από τους παλαιότερους αντιπάλους της Ρωσίας,
κάτι που οι Ρώσοι διπλωμάτες και οι ειδικοί θα ήταν καλό να το θυμούνται πάντοτε.
Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, εξέφρασε πρόσφατα την έκπληξή της για το γεγονός ότι η Τουρκία μεταπωλεί μια δέσμη αμερικανικής κατασκευής όπλων στην Ουκρανία.
Αυτό περιλαμβάνει «12 συστήματα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων και περισσότερα από 2.500 μη κατευθυνόμενα πυρομαχικά διασποράς για αυτά, καθώς και 47.000 βλήματα διασποράς 203 χιλιοστών και 70 πυραύλους μικρής εμβέλειας ATACMS».
Εξεπλάγην από αυτή τη συμφωνία, καθώς οι ΗΠΑ και η Τουρκία «επιδιώκουν να διαδραματίσουν ειδικό ρόλο στην επίλυση της ουκρανικής κρίσης», όπως την διατύπωσε.
Η Ζαχάροβα προειδοποίησε στη συνέχεια ότι «Οι προσπάθειες εκμετάλλευσης της ειρηνευτικής ρητορικής, ενώ παράλληλα προμηθεύουν τους Ουκρανούς Ναζί με όπλα, αναπόφευκτα υπονομεύουν την αμοιβαία εμπιστοσύνη, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι τουρκικές αρχές έχουν δώσει επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι δεσμεύονται να μην παραδώσουν θανατηφόρα όπλα στο Κίεβο».
Ενώ δεν είναι σαφές εάν θα υπάρξουν συνέπειες για τις ρωσοτουρκικές σχέσεις, τίποτα από αυτά δεν θα έπρεπε να την εκπλήσσει, ειδικά, ο ρόλος της Τουρκία σε αυτή τη νέα συμφωνία όπλων.
Όπως υπενθυμίστηκε πρόσφατα στον Ρώσο εμπειρογνώμονα Φαρχάντ Ιμπραγκίμοφ / Farhad Ibragimov, αφού υποβάθμισε την πρόκληση που θέτει η Τουρκία για τη χώρα του, « η Τουρκία προκαλεί γεωστρατηγικά τη Ρωσία ανεξάρτητα από το ΝΑΤΟ », ειδικά στις μέρες μας σε ολόκληρη τη νότια περιφέρεια της Ρωσίας στον Νότιο Καύκασο, την Κασπία Θάλασσα και την Κεντρική Ασία.
Η «Διαδρομή Τραμπ για Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία» ( TRIPP ) του Αυγούστου 2025 εξυπηρετεί τον άδηλο διττό σκοπό ενός διαδρόμου στρατιωτικής εφοδιαστικής του ΝΑΤΟ από την Τουρκία βαθιά στην Ευρασιατική Ενδοχώρα.
Λαμβάνοντας υπόψη τις μεγάλες στρατηγικές συνέπειες του TRIPP, οι οποίες ισοδυναμούν με τη σύσφιξη της νότιας πλευράς του «υγειονομικού κλοιού» γύρω από τη Ρωσία και ενδεχομένως ακόμη και με την πρόκληση μιας ακόμη ειδικής επιχείρησης στο μέλλον, η Ρωσία θα έπρεπε να θεωρεί δεδομένο ότι η Τουρκία θα συνέχιζε να εξοπλίζει την Ουκρανία.
Δυστυχώς, Ρώσοι εμπειρογνώμονες όπως ο Ιμπραγκίμοφ, ο Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Διεθνών Υποθέσεων Ντμίτρι Τρένιν και ο Διευθυντής Προγράμματος του Valdai Club, Τίμοφεϊ Μπορντάτσεφ, έχουν υποβαθμίσει την απειλή που αποτελεί η Τουρκία.
Αυτό μπορεί να συνέβαλε στο να δημιουργήσει στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας, εξηγώντας έτσι εν μέρει γιατί η Ζαχάροβα εξεπλάγη τόσο πολύ από τον ρόλο της Τουρκίας σε αυτή τη νέα συμφωνία όπλων, η οποία από μόνη της είναι πολύ εκπληκτική και υποδηλώνει ότι το Υπουργείο Εξωτερικών δεν κατανοεί πλήρως την απειλή που θέτει η TRIPP.
Άλλωστε, ο Διευθυντής του Τρίτου Τμήματος ΚΣΠ, Μιχαήλ Καλούγκιν, και ο Υφυπουργός Εξωτερικών, Μιχαήλ Γκαλούζιν, υποβάθμισαν και οι δύο αυτό το έργο τους τελευταίους μήνες, κάτι που ευθυγραμμίζεται με τις προαναφερθείσες εκτιμήσεις των εμπειρογνωμόνων.
Η μεγαλύτερη επίγνωση της απειλής που θέτει η Τουρκία για τη Ρωσία, ιδίως μέσω της συμφωνίας TRIPP, δεν σημαίνει ότι η Ρωσία θα πρέπει να λάβει προληπτικά μέτρα οποιουδήποτε είδους.
Αντίθετα, αυτό θα βελτιστοποιούσε απλώς τη διαμόρφωση και την εφαρμογή πολιτικής, οι λεπτομέρειες της οποίας μπορούν μόνο να γίνουν εικασίες.
Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι οι προαναφερθείσες διαδικασίες δεν μολύνονται πλέον από συνεχείς ευσεβείς πόθους για την Τουρκία, όπως φαίνεται να συμβαίνει σήμερα και που διακινδυνεύουν τη διαμόρφωση μη βέλτιστων πολιτικών.
Το καλύτερο σενάριο είναι ότι η έκπληξη της Ζαχάροβα για τον ρόλο της σε αυτή τη νέα συμφωνία όπλων χρησιμεύει ως ένα αναμενόμενο κάλεσμα αφύπνισης για τον θεσμό που εκπροσωπεί.
Δεν είναι μικρό θέμα το γεγονός ότι η Τουρκία μεταπωλεί τόσα πολλά όπλα που παράγονται στις ΗΠΑ στην Ουκρανία σχεδόν μισή δεκαετία μετά την έναρξη της μεγάλης κλίμακας αυτής της σύγκρουσης.
Ενώ διατηρεί ρεαλιστικά οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς με τη Ρωσία, η Τουρκία εξακολουθεί να είναι ένας από τους παλαιότερους αντιπάλους της Ρωσίας, κάτι που οι Ρώσοι διπλωμάτες και οι ειδικοί θα έκαναν καλά να μην το λησμονούν.
(Σημείωση: Το Echedoros.blog δημοσιεύει κείμενα του Andrew Korybko κατόπιν επικοινωνίας με τον γεωπολιτικό αναλυτή)
