Έσβησε ξαφνικά στα 59 του μόλις χρόνια το αηδόνι του Πόντου, Στάθης Παρχαρίδης

Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι χθες ηπιαμε τον καφέ μας και σου είπα καληνύχτα ζώντας στα πλαίσια του δεδομένου και σήμερα σου λέω αντίο…

Δεν το χωράει ο νους μου ρε αφεντικό…

Μικρό παιδί ήμουν όταν με πήρες κοντά σου μεγάλωσα υπό τις συμβουλές σου τόσο στα ποντιακά όσο και στα προσωπικά, ήσουν πάντα εκεί πρόσχαρος, δοτικός με ορθή σκέψη λογική, κάτι που πάντα θαύμαζα σε εσένα!!!

Οποιοι σε ήξεραν, ξέρουν ποιος και τι ήσουν!!!

Για εμενα δεν ήσουν ποτέ ο Στάθης ο Παρχαρίδης ο τραγουδιστής… Για εμένα ήσουν Πατέρας, ήσουν φίλος, ησουν αδερφός, ήσουν είσαι και θα είσαι ένα τεράστιο κεφάλαιο στη ζωή μου… Αγαπουσες τα παιδιά μου σαν δικά σου… Τα παιδιά σου είναι αδέρφια μου…

Μπορώ να μιλάω μέρες για εσένα… Δεν θα το κάνω δεν έχει νόημα πλεον… Θα σε θυμάμαι και θα σε μνημονεύω όσο ζω και υπάρχω…
Αφεντικό μου!!!!

Ειναι τιμή μου που ήμουν λυράρης σου.
Ειναι τιμη μου που ήμουν ένα μέρος της ζωής σου.
Ειναι τιμή μου που ήσουν ένα μέρος της ζωής μου…

ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΜΟΥ…. ΣΤΑΘΑΡΑ ΜΟΥ…. ΣΤΑΘΗ ΠΑΡΧΑΡΙΔΗ ΓΡΑΝΤΖΑ ΛΕΒΕΝΤΗ ΜΑΓΚΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕ
ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ!!!

Σήμερα ο Ποντιακός Ελληνισμός, η Κοζάνη και όλοι όσοι αγάπησαν την ποντιακή μουσική στέκονται με βαθιά συγκίνηση μπροστά σε μια μεγάλη απώλεια.

Ο Στάθης Παρχαρίδης, μια αγαπημένη και ξεχωριστή φωνή του Πόντου, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο κενό, αλλά και μια σπουδαία παρακαταθήκη.

Γεννημένος στις 2 Απριλίου 1967 στην Κοζάνη, με καταγωγή από το Πρωτοχώρι και τα Αλωνάκια και ρίζες από την ιστορική Ματσούκα της Τραπεζούντας, μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η ποντιακή παράδοση δεν ήταν απλώς μουσική· ήταν μνήμη, οικογένεια, ιστορία και τρόπος ζωής.

Η αγάπη του για την ποντιακή λύρα και το τραγούδι γεννήθηκε μέσα από την οικογενειακή του παράδοση. Ξεκίνησε ως αυτοδίδακτος λυράρης και στη συνέχεια, μαζί με τον αδελφό του Αλέξη Παρχαρίδη, ακολούθησε τον δρόμο του επαγγελματία καλλιτέχνη. Με τη χαρακτηριστική φωνή και το προσωπικό του ύφος, έγινε μια από τις αναγνωρίσιμες μορφές της γενιάς του και υπηρέτησε με συνέπεια το ποντιακό τραγούδι.

Η παρουσία του δεν περιορίστηκε στις πίστες και στις μουσικές σκηνές. Η δισκογραφία του, οι συνεργασίες του, οι εμφανίσεις του σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, καθώς και η συμμετοχή του σε πολιτιστικές δράσεις, συνέβαλαν στη διάδοση της ποντιακής μουσικής και στη διατήρηση μιας παράδοσης που κουβαλά μέσα της τον πόνο, την προσφυγιά, τη μνήμη και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού.
Σήμερα, όμως, δεν αποχαιρετούμε μόνο έναν καλλιτέχνη.

Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που έβαλε τη δική του φωνή στο μεγάλο τραγούδι του Πόντου.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο μεγάλο κληροδότημά του: πως όσο θα ακούγεται η ποντιακή λύρα, όσο θα τραγουδιούνται τα τραγούδια των προγόνων μας και όσο μια νέα γενιά θα μαθαίνει να αγαπά την παράδοση, η φωνή του Στάθη Παρχαρίδη δεν θα σιωπήσει πραγματικά.

Θα συνεχίσει να ταξιδεύει μέσα από τα τραγούδια του, από τις μνήμες των ανθρώπων που τον γνώρισαν και από τις καρδιές όλων εκείνων που τον άκουσαν και τον αγάπησαν.

Καλό ταξίδι, Στάθη.
Να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Και εκεί ψηλά, στον ουρανό του Πόντου, να σε υποδεχθούν οι παλιοί λυράρηδες και οι φωνές των προγόνων μας.

Ας είναι αιωνία η μνήμη σου.
Καλό Παράδεισο.

Η κηδεία του Στάθη θα γίνει Πέμπτη 20 Αυγούστου και ώρα 5 μμ στο Πρωτοχώρι.